ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

42 χρόνια μετά την εκτέλεση του εγκλήματος κατά της Κύπρου

Ο χρόνος δεν έχει επουλώσει τις πληγές. Τα επακόλουθα της προδοσίας και της τραγωδίας πιο επικίνδυνα από ποτέ σημαδεύουν τη ζωή και τις σκέψεις-μας. Γιατί στην Κύπρο ζούμε ακόμα τις συνθήκες της τραγωδίας και της αβεβαιότητας.

Ο κατακτητής στη νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων εισπράττει εύσημα για δήθεν εποικοδομητική στάση. Και το θύμα εκβιάζεται για να προσυπογράψει την εθελούσια διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων. Πιέζεται να αποδεχθεί για να καταστεί δεύτερης κατηγορίας μέλος της Ε.Ε., να απεμπολήσει πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα, να νομιμοποιήσει τον εποικισμό και να προσυπογράψει τον αφελληνισμό πατρογονικών εστιών.

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές η σκέψη μοιραία στρέφεται σε αυτούς που όρθωσαν το ανάστημά-τους, όπου ο βίος και το έργο-τους μας γέμισαν με περηφάνια, μας πρόσφεραν σιγουριά και αισιοδοξία, που σημάδεψαν ανεξίτηλα την εποχή-τους και ο θάνατός-τους πέραν από το βαρύ πένθος που προκάλεσε, αποτελεί παρακαταθήκη για μελλοντική αξιοποίηση.

Σε μια περίοδο όπου επιχειρείται συστηματικά η παραχάραξη της ιστορίας, με τους ενόχους να αθωώνονται και τους αθώους να ενοχοποιούνται, οφείλουμε με θάρρος, αντικειμενικότητα και διεισδυτικότητα να προχωρήσουμε σε μια ιστορική αναδρομή, να καταγράψουμε τα αίτια και τα αιτιατά που μας οδήγησαν στην τραγωδία του 1974, τις συνέπειες της οποίας εξακολουθούμε να βιώνουμε και σήμερα επικίνδυνες όσο ποτέ άλλοτε. Όπως είπε και ο ήρωας ποιητής Δώρος Λοΐζου η αλήθεια είναι πιο καυτή και από τη μήτρα του ήλιου.

Μόνο η ιστορική αυτογνωσία μπορεί να διορθώσει την πορεία-μας, να ανατροφοδοτήσει τους στόχους-μας και να μας οδηγήσει στην επιδιωκόμενη δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση.

Μοιραία η επέτειος της δεύτερης εισβολής ταξιδεύει τη μνήμη στη γένεση και τους υπευθύνους της τραγωδίας. Επαναφέρει στη μνήμη-μας τους ολιγάριθμους Ελληνόφωνους προδότες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Η σκέψη στρέφεται με οργή προς τους χουντικούς δεσμώτες του Ελληνικού λαού οι οποίοι καθοδηγούμενοι από ξένα κέντρα αποφάσεων και σε συνεργασία με την ΕΟΚΑ Β΄ άνοιξαν τις κερκόπορτες στον τουρκικό Αττίλα, που δεν μπορούσε να πατήσει την Κύπρο εάν η προδοσία δεν άφηνε αφύλακτες τις ακτές της Κερύνειας. Το τουρκικό ασκέρι το έφερε η προδοσία και η εθελούσια παράδοση εδαφών.

Η 15η και η 20η Ιουλίου 1974 δεν ήσαν δύο στιγμιαία γεγονότα. Ήσαν οι δύο φάσεις του ίδιου εγκληματικού σχεδίου το οποίο είχε εκκολαφθεί από τους ΝΑΤΟικούς κύκλους και υλοποιήθηκε με τη συνεργασία Ελλήνων πολιτικών και στρατιωτικών και τη συνδρομή Κυπρίων συνοδοιπόρων.

Ήταν το αποκορύφωμα μιας 10ετούς συνωμοσίας η οποία άρχισε μετά την επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την υπονόμευση που επιχείρησε η τουρκοανταρσία του 1963. Αποσκοπούσε στην απομάκρυνση του Αρχ. Μακαρίου, την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επιβολή της διπλής ένωσης.

Πρόσφατα διαπιστώσαμε πως η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού για δεκαετίες ολόκληρες παραπλανούσε τους κατοίκους της Αμμοχώστου για το δήθεν ενδιαφέρον της για την άμεση επιστροφή της πόλης στους νόμιμους κατοίκους της. Όπως έχει επιβεβαιωθεί και από τις τελευταίες δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών, αυτός ο στόχος έχει εγκαταλειφτεί και ότι η προσπάθεια του Προέδρου και της Κυβέρνησης στο πλαίσιο των συζητήσεων για λύση του Κυπριακού, επικεντρώνεται στην απόδοση της πόλης όχι κατά προτεραιότητα αλλά με την επίλυση του Κυπριακού και την κατάληξη σε τελική συμφωνία.

Στο όνομα των αγωνιστών αλλά και των νεκρών της δημοκρατικής αντίστασης, στο όνομα των χιλιάδων επώνυμων και ανώνυμων ηρώων της κυπριακής ελευθερίας, στα αθώα θύματα και τους παθόντες της τουρκικής θηριωδίας, οφείλουμε να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία, να διεκδικήσουμε για το λαό-μας μια δημοκρατική λύση που να διασφαλίζει στις μελλοντικές γενιές ασφάλεια, όπου στην Κυπριακή Δημοκρατία όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα, χωρίς διακρίσεις, χωρίς εθνοτικούς ή θρησκευτικούς διαχωρισμούς.

You may also like