ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ομιλία Λεύκιου Δοράτη σε εκδήλωση της ΕΔΕΚ Λεμεσού για το κυπριακό

Αυτή την ώρα που μιλούμε, βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία συνομιλιών ανάμεσα στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τον Ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακκιντζί.

Εκ προοιμίου η όλη διαδικασία αποτελεί ίσως τη μοναδική επιλογή υπό τις περιστάσεις για τη δική μας πλευρά, καθότι από τη μέρα της Τουρκικής Εισβολής έχουμε διαπράξει οτιδήποτε λανθασμένο θα μπορούσαμε να διαπράξουμε με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα όσο ποτέ στη πιο δυσχερή θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο όρος «διαπραγματεύσεις» χρησιμοποιείται μάλλον αδόκιμα, καθότι η όλη διαδικασία αποτελεί ουσιαστικά συνθήκες πλήρους παράδοσης της πλευράς μας στην Τουρκική επικυριαρχία. Η Ιστορία μας δίδαξε ότι σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων θα πρέπει τα διαπραγματευόμενα μέρη να είναι ίσης περίπου δύναμης και ισχύος.

Μιλούμε όχι για διαπραγματεύσεις αλλά για άνευ όρων παράδοση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη βουλιμία της Τουρκίας.
Το βλέπουμε στον αρθρωμένο λόγο και λογική των υποστηρικτών της οποιασδήποτε λύσης. «Χάσαμε, λένε, τον πόλεμο, πρέπει να συνθηκολογήσουμε.»

Απέναντι μας προβάλει η καταπληκτική αποτελεσματικότητα της ηγεσίας του αυθαίρετου τουρκοκυπριακού κράτους, μη αναγνωρισμένου μεν αλλά με την στάση του να αποτελεί υπόδειγμα πολιτικού ρεαλισμού: Οι όροι της Τουρκίας, μέσω της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων, επιβάλλονται με ανυποχώρητη εμμονή στην αυθαιρεσία της ισχύος. Τι και αν η πλευρά μας έχει με το μέρος της το Διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις των Διεθνών Οργανισμών; Απαιτούν για το 18% του πληθυσμού την ίδια κυριαρχία με το 80%. Κατακρατεί η Τουρκία, όσα ψηφίσματα και αν έχουν εκδοθεί σε βάρος της, έδαφος της Κύπρου διπλάσιο από την αναλογία του πληθυσμού των Τουρκοκυπρίων σε συνθήκες σχιζοειδούς παρανομίας πρωτάκουστης για το διεθνές δίκαιο.

Η προσπάθεια εξωραϊσμού του Μουσταφά Ακκιντζί, υπονομεύτηκε ουσιαστικά από τον ίδιο, αποδομείται από μόνος του. Έχει πια τρίξει τα δόντια του ως λύκος που γνωρίζει τη δύναμη της ισχύος του. Καταλαγιάζοντας, το προπέτασμα καπνού που έριξαν κάποια Μέσα Ενημέρωσης, στοχεύοντας σε παραπληροφόρηση, ουσιαστικά τι διακρίναμε;

1. Ο Ακκιντζί διατύπωσε με σαφήνεια ανοικτή απειλή πολέμου σε περίπτωση μη αξιοποίησης του Φυσικού Αερίου από την Τουρκία. Είπε: «Τα κοιτάσματα του φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο… σε περίπτωση που δεν χρησιμοποιηθούν με λογικό τρόπο, μπορεί να αποτελέσουν στοιχείο απειλής και επιπλέον να γίνουν αιτία πολέμου, …». Όσο και αν προσέτρεξαν επίδοξοι υποστηρικτές του Ακκιντζί από την πλευρά μας να ανασκευάσουν τις δηλώσεις, η διατύπωση σαφώς αφορά σε απειλή πολέμου της Τουρκίας σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

2. Ο Τουρκοκύπριος Ηγέτης μετέβη και τίμησε την επέτειο όχι της Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά την επέτειο των βομβαρδισμών άμαχων Ελληνοκυπρίων από την Τουρκία στην Τυλληρία. Πίσω από τους συμβολισμούς, ουσιαστικά ο Τουρκοκύπριος Ηγέτης διάλεξε πλευρά. Και δεν ήταν η Κυπριακή. Να μην ξεχνούμε και την κοινή παρακολούθηση με τον Ερτογάν των εορτασμών της επετείου για το μακελειό του 74 που βαφτίστηκε από τους ίδιους ως ειρηνευτική επέμβαση. Τιμούν τη φρίκη και το αίσχος κατά της Ανθρωπότητας.

3. Σε συνέντευξη του στην Εφημερίδα Gundem Kibris στις 29 Ιουνίου 2015, ο Ακκιντζί μεταξύ άλλων αναφέρει τις επιδιώξεις της πλευρά του που είναι η δημιουργία δύο Κρατών με συνταγματική αυτοδυναμία σε σχέση με τη δύναμη της Συν-Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Μίλησε καθαρά για λύση Συνομοσπονδίας.

4. Σε πολύ πρόσφατη παραδοχή του ο Επίτροπος Προεδρίας για Ανθρωπιστικά Θέματα Φώτης Φωτίου ανέφερε ότι το Πρόγραμμα εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων αγνοουμένων αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω της άρνησης της Τουρκίας να συνεργαστεί σε ένα καθόλα ανθρωπιστικό θέμα. Δυστυχώς η ευαισθησία του Τουρκοκύπριου Ηγέτη εξαντλείται σε ελάσσονος σημασίας ζητήματα όπως η παρακολούθηση παραστάσεων και Επιθεωρήσεων με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πολύ σύντομα θα αποκαλυφθεί και στον πιο αφελή αυτό που υπηρετεί ο Κύριος Ακκιντζί, όσο και αν ο εντεταλμένος εξωραϊσμός του Τουρκοκύπριου ηγέτη από κάποιους της μεριάς μας λυσσαλέα προσπαθεί να μας ρίξει στάχτη στα μάτια, θα αποκαλυφθεί λοιπόν, ότι αυτό που υπηρετεί δεν είναι άλλο από τις γεωστρατηγικές στοχεύσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και την Εγγύς Ανατολή. Στοχεύσεις που εμπίπτουν μέσα στο στρατηγικό σχεδιασμό που εκπονήθηκε από τη δεκαετία του 1950 από τους Τούρκους για επανάκτηση της Κύπρου από τους Άγγλους. Η Στρατηγική του γνωστού Νιχάτ Ερήμ.

Από την πλευρά μας έχουμε δυστυχώς μία αλλοπρόσαλλη πολιτική συμπεριφορά του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας: Τη μία αναφέρει ότι έχουμε πολύ δρόμο για τη λύση, την άλλη ότι κόψαμε αρκετό δρόμο, την μία αναφέρεται σε πολλές συγκλίσεις, από την άλλη καλεί την Τουρκία σε αλλαγή στάσης και πιο εποικοδομητικό ρόλο. Ενώ κρατεί σε πλήρη συσκότιση τις Κομματικές Ηγεσίες, από την άλλη απεργάζεται επικοινωνιακές τεχνικές διατήρησης των εντυπώσεων για δήθεν επικείμενη συμφωνία, χωρίς όμως να διστάσει να αδειάσει και τον Κύριο Άϊντα και να τον χαρακτηρίσει ως Μάντη στην πρόσφατα εκφρασμένη του θέση ότι οδεύουμε σε λύση μέχρι το Μάϊο. Επικαλείται ο Πρόεδρος τη σοβαρότητα στη διαδικασία αλλά δυστυχώς η πλευρά μας είναι η λιγότερο σοβαρή.

Μόλις την περασμένη βδομάδα έχασε την ευκαιρία ο Πρόεδρος να θέσει την Τουρκία στο εδώλιο της Διεθνούς Κοινότητας, κατά την εισήγησή του στις Εργασίες της Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Μαρτυρήσαμε μια τραγική παρουσία που αντί να θέσει τον δάκτυλον επί των τύπων των ήλων, άφησε τις εντυπώσεις ότι η δικοινοτική διαδικασία βαίνει καλώς. Αχρήστευσε το πλεονέκτημα, σε μια από τις λίγες ευκαιρίες που μας δίνονται, για να αναπτυχθεί προοπτική άσκησης Διεθνών πιέσεων επί της Τουρκίας. Ουσιαστικά, της έδωσε άφεση αμαρτιών.

Η λογική του Κύριου Αναστασιάδη δεν είναι άλλη από τη λογική προηγούμενων Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο ρόλος του Κύριου Ακκιντζί δεν είναι άλλος από το ρόλο των προηγούμενων ηγετών των Τουρκοκυπρίων.

Ο Πρόεδρος μας φαίνεται να αδιαφορεί ολοκληρωτικά για την αποτελεσματικότητα της πλευράς μας, σέρνεται όπως τους προηγούμενους Προέδρους άνευ όρων σε άκαρπες εκ προοιμίου «διμερείς συνομιλίες». Επιμελώς αγνοεί τις πραγματικότητες της παράνομης εισβολής και της Κατοχής. Πλειοδοτεί σε ταπεινωτικές επιδείξεις καλής θέλησης, φωτογραφίζεται σε χαμογελαστές πάντα εγκάρδιες χειραψίες και κοινές εμφανίσεις με τον Τουρκοκύπριο Ηγέτη, εγκαταλείποντας την πατίνα του μόνου αναγνωρισμένου Προέδρου στο διεθνές πλαίσιο και δίκαιο, αυτοκαθαιρείται από Πρόεδρος Κράτους σε ηγέτη φυλής. Φαίνεται ότι δεν αντιλαμβάνεται η πλευρά μας τη δύναμη που μας δίνει η Νομιμότητα και η Διεθνής Αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υποστέλλει ο Πρόεδρος τη σημαία της Δημοκρατίας και αυτοπροσδιορίζεται ως ισότιμος ηγέτης μιας εκ των δύο Κοινοτήτων. Η λογική αυτή έχει διεισδύσει και στη νοοτροπία διαμόρφωσης της λύσης, καταργείται η Κυπριακή Δημοκρατία, ο Πρόεδρος εκλέγεται εκ περιτροπής και όχι Δημοκρατικά όπως σε όλα τα Δημοκρατικά μέρη της γης. Η σύγχυση της πλευράς μας είναι προφανής: Καταθέσαμε αυτοβούλως όλα τα όπλα από την φαρέτρα μας και αρχίσαμε να συζητούμε πώς και πόσα από αυτά θα μας επιστραφούν.

Είναι καιρός να διερωτηθούμε πόσο αποτελεσματική είναι αυτή η συμπεριφορά στο πολιτικό πεδίο, τι πράγματι έχουμε κερδίσει πέραν των σαράντα ετών τώρα με την τόση διαλλακτικότητα, την υποχωρητικότητα, την ανοχή των εξευτελισμών και των ταπεινώσεων;

Nα επισημάνουμε και το στρατηγικό παράδοξο που θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει παράδειγμα «πολιτικής ανοησίας» για διδασκαλία σε σχολές Στρατηγικής και Μελετών: Οι διεκδικήσεις μας σε αυτό το γύρο των συνομιλιών δεν έχουν αναπροσαρμοστεί σε σχέση με προηγούμενους γύρους συνομιλιών, παρόλο που αποκτήθηκε το γεωστρατηγικό πλεονέκτημα της ανακάλυψης του Φυσικού Αερίου. Αντιθέτως, αν και είναι σαφής η δίψα της Τουρκίας να βάλει χέρι στον ενεργειακό αυτό πλούτο, αντί να το χρησιμοποιήσουμε ως όπλο για πιο σκληρές διεκδικήσεις, μάλλον καταφέραμε να συμβαίνει το αντίθετο: Το Φυσικό Αέριο καταφέραμε να αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα της Τουρκίας έναντι της πλευράς μας, διατυπώνοντας από μόνοι μας, ότι ο αγωγός μεταφοράς του θα μπορούσε να περάσει μέσα από την Τουρκία αντί να οδευτεί μέσω άλλης οδού. Έτσι, αυτοκαλέστηκε η Τουρκία και εμφανίζεται ως εταίρος και συνδιαχειριστής των ενεργειακών πηγών με τη δική μας ανοχή.

Φίλοι και Φίλες,

Το δίκαιο δεν θα μας χαριστεί, θα έχουμε ελπίδα μόνο εάν με σκληρή δουλειά, με προγραμματική στρατηγική σε βάθος χρόνου, με πολυεπίπεδες στοχεύσεις σε όλους τους τομείς όπως είναι η άνθηση της Οικονομίας , η ενίσχυση της Άμυνας , η ανάπτυξη σταθερών και αξιόπιστων συμμαχιών, η περαιτέρω συνεργασία με την Ελλάδα, η καλλιέργεια Εθνικής Αυτοσυνειδησίας, η αύξηση της κατά κεφαλή καλλιέργειας του λαού μας. Πρέπει να μάθουμε επιτέλους να παρακολουθούμε και να ερμηνεύουμε τις διαμορφωμένες από τα γεγονότα δαιδαλώδεις συναρτήσεις των Διεθνών Σχέσεων.

Δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι ο χρόνος βαίνει σε βάρος μας, αντιθέτως με τις ρευστές ισορροπίες που εξελίσσονται στην περιοχή μας επίκειται αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής ισχύος της Τουρκίας. Ο αποφασιστικός ρόλος του Προέδρου Πούτιν στην περιοχή συνεπικουρούμενος από την παντοδύναμη Κίνα, η αδυναμία διατήρησης της γεωστρατηγικής παρουσίας στην περιοχή μας των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ε.Ε., η εξέγερση των Κούρδων, τα ομοειδή συμφέροντα μας με τους Εβραίους και η διασάλευση των σχέσεων τους με την Τουρκία, η Αντιτουρκική πολιτική της Αιγύπτου, είναι μεταβλητές ενός καταπληκτικού συγκυριακού μίγματος που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Δυστυχώς όλα αυτά δεν έχουν αναπροσαρμόσει τους στόχους μας, συνεχίζουμε τον χαβά μας συνομολογώντας εσπευσμένα λύση που εξυπηρετεί την Τουρκία. Γιατί δεν κάνουμε λίγη υπομονή ακόμα;

Κουράσαμε να διαβεβαιώνουμε με εντιμότητα ότι θέλουμε λύση του Κυπριακού ως ΕΔΕΚ, ποιος συμβιβάζεται με την προσφυγιά, την αδικία, την Κατοχή, τη Διχοτόμηση;

Πολλοί συμπολίτες μας μας ερωτούν πώς εισπράττει ο απλός πολίτης την αποφασιστική επιμονή μας κατά της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Είναι δύσκολο πράγματι να γίνει εύκολα αποδεκτή η στάση μας επειδή για χρόνια τώρα η Διζωνική λύση προπαγανδίζεται ασύστολα από όλες σχεδόν τις Κομματικές Ομάδες ως η μόνη εφικτή λύση. Όταν εξηγούμε στον κόσμο ότι πρέπει το δίκαιο να υπερέχει του εφικτού και ότι το τι είναι εφικτό μπορεί να μεταβληθεί με τις αποφασιστικές πολιτικές και τις συγκυρίες, πολλοί αρχίζουν να συμμερίζονται την άποψή μας.

Οι μήνες που θα ακολουθήσουν προοιωνίζουν ότι μία σκληρή μάχη θα δοθεί για να αποτύχει η συντελούμενη αυτοχειρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σας καλούμε όλους σε εγρήγορση, μονιασμένους, να ξαναβρείτε το σθένος των περήφανων ΕΔΕΚΙΤΩΝ που με το αίμα τους αποδεικνύουν ότι υπέρ πάντων η Πατρίδα και ο Άνθρωπος, το Δίκαιο, η Δημοκρατία, ο Ανθρωπισμός.

Σας ευχαριστώ.

 

*Η ομιλία έγινε στο πλαίσιο της εκδήλωσης “Η ΔΔΟ στο πλαίσιο της ευρύτερης ασφάλειας και των νέων γεωστρατηγικών δεδομένων”, που διοργάνωσε η ΕΔΕΚ στις 06/10/15 στη Λεμεσό.