ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: Μύθοι και πραγματικότητες

ISIS_TRAIL_OF_TERROR_16x9_992

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι η απόδειξη ότι η τρομοκρατία χτυπά εκεί που δεν το περιμένει κανένας. Οι ισχυρές και άλλοτε αλώβητες χώρες έχουν γίνει θύματα του τρομοκρατικού χειμάρρου. Οι Βρετανοί έχουν τις καλύτερες μυστικές υπηρεσίες στον κόσμο, οι πόλεις στη Βρετανία είναι υπό το άγρυπνο μάτι του “Big Brother” κι όμως οι τρομοκράτες κατάφεραν να κτυπήσουν και εκεί, με τον πιο απάνθρωπο τρόπο.

Δεν είναι μόνο η Ευρώπη στο στόχαστρο αλλά ολόκληρη η υφήλιος, το πρόβλημα δεν είναι ευρωπαϊκό, είναι μια διεθνής επιδημία. Οι γενεσιουργές αιτίες πολλές και χιλιοειπωμένες. Η ουσία, όμως, βρίσκεται στο ότι οι καθοδηγητές των επιθέσεων εκμεταλλεύονται την οργή των ανθρώπων που ζουν στο κοινωνικό περιθώριο, που δεν κατάφεραν να ενσωματωθούν στις δυτικές κοινωνίες. Τους φανατίζουν ότι, με αυτόν τον τρόπο, σκοτώνοντας αθώους, θα λάβουν την εκδίκησή τους από το σύστημα που τους απέρριψε.

Το γραφείο μου στις Βρυξέλλες, τον Δεκέμβριο του 2014, πριν από τις πρώτες οργανωμένες τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη, ασχολήθηκε με το φαινόμενο της τρομοκρατίας και του 7.Τ. tourism terrorist, διοργανώνοντας σχετική εκδήλωση. Εκεί κατατέθηκαν στοιχεία που παρουσίαζαν ότι περίπου 6300 Ευρωπαίοι πολίτες κατέφθασαν με διάφορους τρόπους στη Συρία, για να πολεμήσουν στο πλευρό του ISIS. Εκεί θα εκπαιδεύονταν και θα επέστρεφαν σε κάποια φάση πίσω στην Ευρώπη, ως κινητές βόμβες, όπως και έγινε.

Μέχρι στιγμής ΚΑΝΕΝΑΣ κατατρεγμένος πρόσφυγας από τη Συρία δεν εμπλέκεται σε τρομοκρατικές επιθέσεις. Αυτός είναι ένας μύθος, που θέλουν να καλλιεργήσουν οι ξενοφοβικοί και οι ρατσιστές που βρίσκουν το έδαφος για να καλλιεργήσουν τέτοιες ανοησίες. Μιλούν για ισλαμοποίηση της Ευρώπης, τη στιγμή που μόνο το 8% των κατοίκων της Ευρώπης είναι μουσουλμάνοι. Διακηρύττουν ότι θα αλλοιωθεί η θρησκευτική σύνθεση, αν φιλοξενηθεί άλλο ένα εκατομμύριο πρόσφυγες, η πλειοψηφία των οποίων δεν έχουν καμία σχέση με τον θρησκευτικό φανατισμό. Όσοι τρομοκράτες κτύπησαν στην Ευρώπη είναι πολίτες ευρωπαϊκών χωρών. Γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ευρώπη. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα. Οι δυτικές κοινωνίες δεν κατάφεραν να τους ενσωματώσουν.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βρίσκει έδαφος η ανεξέλεγκτη καλλιέργεια του φανατισμού από ιμάμηδες, ελεγχόμενους από χώρες του Κόλπου, οι οποίες χρηματοδότησαν και στήριξαν τον ISIS και άλλες τρομοκρατικές ομάδες. Αποδεικνύεται, επίσης, η τεράστια ευθύνη των ΗΠΑ και κάποιων χωρών της Ευρώπης, που για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους στρατηγικά συμφέροντα, οδήγησαν στην ύπαρξη πολιτικής αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή, με αποτέλεσμα να γιγαντωθεί το τρομοκρατικό κίνημα. Όλοι θυμόμαστε τη στήριξη στη δήθεν Αραβική Άνοιξη, που στο τέλος ήταν άνοιξη για την τρομοκρατία και οδήγησε σε διάλυση χωρών με πολιτική σταθερότητα και την προσφυγοποίηση εκατομμυρίων ανθρώπων.

Είμαι σίγουρος ότι εάν δεν υπήρχε αντίδραση από τη Ρωσία, σήμερα τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα. Γιατί, δυστυχώς, η Ευρώπη παρακολουθούσε χωρίς να αντιδράσει, την επιβολή και επικράτηση του ISIS στις γειτονικές χώρες. Πρέπει να υπάρξει ουσιαστική συμφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για απόλυτη διάλυση όλων των τρομοκρατικών πυρήνων, οι οποίοι δρουν εξυπηρετώντας και τα δικά τους συμφέροντα. Η Ευρώπη οφείλει να φιλοξενεί τους κατατρεγμένους, ενσωματώνοντάς τους στην ευρωπαϊκή κουλτούρα και όχι δημιουργώντας γκέτο εξαθλίωσης και απομόνωσης. Το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με προχειρότητες, ούτε μπορεί να μπει στη ζυγαριά και να ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες των μεγάλων εργοστασίων για φθηνό εργατικό δυναμικό. Δυστυχώς, η ανεξέλεγκτη τροπή που πήραν τα πράγματα, μας έχει οδηγήσει στο οδυνηρό δίλημμα, μείωση των δικαιωμάτων μας ή λιγότερη ασφάλεια – δύο σημαντικότατες σταθερές των προηγούμενων χρόνων μπαίνουν στη πλάστιγγα.

Το δίλημμα αυτό δεν είναι η λύση του προβλήματος. Στην πραγματικότητα, τα τρομοκρατικά κτυπήματα στη Βρετανία αποδεικνύουν ότι ούτε ο περιορισμός του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή ή στην προσωπικότητα μπορεί να αποθαρρύνει το ISIS. Απαιτούνται λύσεις ουσίας, που θα προκύπτουν μέσα από μελέτη και επιθυμία για ολιστική και αποτελεσματική ρύθμιση του προβλήματος. Λύσεις, όχι διαχείριση συνεπειών. Λύσεις, όχι ιντριγκαδόρικες πολιτικές. Λύσεις, όχι άλλα θύματα.