13ο ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Κ.Σ. ΕΔΕΚ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΔΕΚ Μ. ΣΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

enarjh synedrioy

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Το 1969 η ΕΔΕΚ ιδρύθηκε ως μια πολιτική αναγκαιότητα για να υπερασπισθεί την Κυπριακή Δημοκρατία η οποία κινδύνευε από την υπονομευτική δραστηριότητα των γνωστών ΝΑΤΟικών κύκλων με πρωταγωνιστές τις ΗΠΑ και τη Μ. Βρετανία. Εμφανίσθηκε συγκαλυμμένα με την υποβοήθηση της τουρκοανταρσίας το Δεκέμβριο του1963 και εκδηλώθηκε χωρίς προσχήματα μετά την απόρριψη του διχοτομικού σχεδίου Ατσενσον τον Αύγουστο του 1964.
Για την επιτυχία του στόχο-τους χρησιμοποίησαν αρχικά πολιτικά πρόσωπα κυρίως στην Ελλάδα αλλά και την Κύπρο. Η προσπάθεια αποσταθεροποίησης της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατάλυσης της συνταγματικής νομιμότητας κορυφώθηκε την περίοδο όπου την Ελλάδα κυβερνούσε η στρατιωτική χούντα.

Μετά τον Απρίλιο του 1967 το κλίμα στο εσωτερικό μέτωπο άρχισε σταδιακά να διαφοροποιείται αρνητικά. Η χούντα χρησιμοποιώντας τους συνοδοιπόρους-της και αξιοποιώντας την Εθνική Φρουρά η οποία βρισκόταν κάτω από την καθοδήγηση Ελλαδιτών φιλοχουντικών αξιωματικών, καλλιεργούσε συστηματικά τη διχόνοια διαιρώντας το λαό σε Έλληνες και ανθέλληνες, ενωτικούς και ανθενωτικούς. Η κρίση στο εσωτερικό μέτωπο κορυφώθηκε με την «μυστική» επιστροφή του Γρίβα στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1971 και την ίδρυση της παράνομης τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΟΚΑ Β΄, με στόχο την ανατροπή του Αρχ. Μακαρίου και την ανάληψη της εξουσίας.

Η ΕΔΕΚ απετέλεσε τη μόνη συγκροτημένη πολιτική δύναμη που πρόταξε αντίσταση στις συνωμοσίες που εκκολάπτονταν σε βάρος της Κύπρου και του λαού-μας. Στο πέρασμα του χρόνου επιβεβαιώθηκε τόσο για την πολιτική διορατικότητα που την χαρακτήριζε όσο και για την στάση που τήρησε.
Ο αγώνας του Βάσου Λυσσαρίδη και της ΕΔΕΚ, η ηρωική αντίσταση που πρόβαλε στην χούντα των Αθηνών και την ΕΟΚΑ Β΄, το πραξικόπημα και το μεταπραξικόπημα, αλλά και η θυσία συναγωνιστών δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν το μοιραίο, διέσωσαν όμως την Κυπριακή Δημοκρατία ως κρατική οντότητα διεθνώς αναγνωρισμένη, παρά τον εδαφικό ακρωτηριασμό που προκλήθηκε από την Τουρκική εισβολή και την κατοχή του 37% της επικράτειας.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ:
Εάν στο παρελθόν δεν υπήρχε επιβεβαίωση των Τουρκικών στόχων, αλλά απλά εκτιμήσεις οι οποίες προέκυπταν ως αποτέλεσμα των δηλώσεων Τούρκων αξιωματούχων , αλλά και της συμπεριφοράς της Τουρκίας, σήμερα δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να αμφισβητούνται ή να εκφράζονται επιφυλάξεις. Οι τουρκικές επιδιώξεις είναι επιβεβαιωμένες μέσα από σειρά εγγράφων, αλλά και γραπτών αναφορών.
Βασικός στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι ο πλήρης έλεγχος της Κύπρου πολιτικά και στρατιωτικά. Η προσάρτηση της  Κύπρου στην Τουρκική επικράτεια συνδέεται με την ασφάλεια της Τουρκίας και την ενίσχυση της γεωστρατηγικής-της θέσης στο χώρο της  Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής. Στους αρχικούς σχεδιασμούς οι οποίοι ανάγονται στη δεκαετία του 1950, συνδεόταν με τις θαλάσσιες συγκοινωνίες και της ενεργειακές πηγές της περιοχής, σήμερα επιπρόσθετα προσδιορίζεται με την έλευση των αγωγών Φυσικού Αερίου από την Ευρασία προς  την Ευρώπη καθώς και την ανεύρεση και εκμετάλλευση των Υδρογονανθράκων στην περιοχή.
Εναλλακτικός στόχος σε περίπτωση αποτυχίας ή αδυναμίας υλοποίησης του παραπάνω η νόμιμη ανακήρυξη Τουρκικού κράτους στην Κύπρο.
Η τελική φάση υλοποίησης άρχισε με την εισβολή του 1974, την κατοχή του 37% του κυπριακού εδάφους και την ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983. Θα ολοκληρωθεί με την λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Όπως αναφέρεται σε σειρά επίσημων εγγράφων από τη δεκαετία του 1960 η Τουρκία είχε απορρίψει τόσο τη διπλή ένωση, όσο και τη διχοτόμηση. Και στις δύο περιπτώσεις η νόμιμη και μόνιμη παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο θα αποτελούσε παράγοντα ματαίωσης της υλοποίησης του στόχου-της .
Η απειλή για προσάρτηση προβάλλεται σήμερα κατά έμμεσο τρόπο ως πρόσθετος εκβιασμός για την υποχώρησή-μας σε βαθμό που να υλοποιείται ο στόχος-της.
Στο πλαίσιο της λύσης η Τουρκία επιδιώκει την νομιμοποίηση των παραγόντων που θα της επιτρέψουν την ανακήρυξη κράτους ως εναλλακτικής επιλογής σε περίπτωση αποτυχίας του κύριου στόχου και συγκεκριμένα:

  • Πληθυσμό που θα αποτελεί σε πρώτη φάση περίπου το 25-30% του συνολικού πληθυσμού. Αυτό θα επιτευχθεί με τη νομιμοποίηση 114 χιλιάδων και πλέον εποίκων, ως μέρος του Τ/κυπριακού πληθυσμού Η συμμετοχή-τους σε ένα μελλοντικό δημοψήφισμα για επικύρωση της λύσης αποτελεί ένα πρόσθετο παράγοντα νομιμοποίησης

Έδαφος που θα καλύπτει περίπου τα 30% της επικράτειας. Αυτό επιβεβαιώνεται και με τον χάρτη που πρόσφατα η τ/κυπριακή πλευρά κατέθεσε στη Γενεύη. Η νομιμοποίηση του παραπάνω ποσοστού θα προέλθει από την παραχώρηση στους έποικους δικαιωμάτων επί των ε/κυπριακών περιουσιών που παράνομα σφετερίζονται ως χρήστες, αλλά και με τις ρυθμίσεις που καταρχάς έχουν συμφωνηθεί για το περιουσιακό.

  • Σύνταγμα το οποίο νόμιμα θα κατοχυρωθεί στο τ/κυπριακό συνιστών τμήμα με τη λύση και την επικύρωσή-του από το ξεχωριστό δημοψήφισμα, και τέλος
  • Κυριαρχία η οποία δυστυχώς κατά τρόπο σαφή και κατά παράβαση του ψηφίσματος 186 του Σ.Α. του ΟΗΕ του Μαρτίου του 1964 εκχωρείται στους τ/κύπριους με το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη – Ερογλου της 11ης Φεβρουαρίου 2014

Η αυξημένη συμμετοχή των τ/κυπρίων-εποίκων στη διακυβέρνηση, η αριθμητική εξίσωση σε αριθμό θεσμικών οργάνων του ομοσπονδιακού κράτους, εύκολα μπορούν να οδηγήσουν σε σκόπιμα αδιέξοδα, παράλυση του κράτους και νόμιμη απόσχιση, όποτε η Τουρκία το αποφασίσει.
Οι συνεχείς υποχωρήσεις για να αποφευχθεί δήθεν η προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία είναι επικίνδυνες και άνευ περιεχομένου. Μία μορφή προσάρτησης βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη εδώ και χρόνια και εντατικοποιήθηκε επί Ερτογάν

  • Ο αγωγός μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα
  • Η Ηλεκτροδότηση των κατεχομένων από την Τουρκία
  • Η οικονομική εξάρτηση από την Τουρκία
  • Η ισλαμοποίηση της εκπαίδευσης στα κατεχόμενα
  • Η προσαρμογή της διοίκησης στο πρότυπο της Τουρκίας
  • Ο συστηματικός εποικισμός και η μετατροπή των εποίκων σε πλειοψηφία
  • Η υποχρέωση της εναρμόνισης των κατεχομένων με την ώρα της Τουρκίας και όχι της Ευρώπης

είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία συντέλεσης έμμεσης προσάρτησης.
Η Τουρκία δεν πρόκειται να προχωρήσει σε επίσημη προσάρτηση, γιατί αυτό σημαίνει απεμπόληση της προσπάθειας για εμπλοκή-της στην αξιοποίηση  των κυπριακών κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων, όπου σήμερα αποτελεί βασική-της επιδίωξη.

Η ΔΔΟ ΩΣ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ:
Η κατάσταση η οποία επιβλήθηκε το 1974 με την Τουρκική εισβολή εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους. Κανένας δεν μπορεί να τους αγνοήσει. Κινδύνους για τους οποίους πολλές φορές τόσο στο παρελθόν όσο και πρόσφατα η ΕΔΕΚ προειδοποίησε.
Η προσπάθεια της Τουρκίας αποσκοπεί στη νομιμοποίηση αυτής της κατάστασης η οποία επιτυγχάνεται με τη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας(ΔΔΟ), ώστε να αποτελέσει το προστάδιο για την συνολική ενσωμάτωση της Κύπρου στην τουρκική επικράτεια.
Η ΔΔΟ είναι ένα πολύπλοκο, δαιδαλώδης και μη λειτουργικό πολιτειακό σύστημα Βρετανοτουρκικής έμπνευσης. Σε σύντομο χρονικό διάστημα το κράτος θα οδηγηθεί σε αδράνεια και κατάρρευση.
Η ΔΔΟ στην πραγματικότητα δεν είναι ομοσπονδιακό πολιτειακό σύστημα όπως κάποιοι παραπλανητικά ισχυρίζονται. Είναι μορφή συνομοσπονδίας. Αποτελεί τη χειρότερη μορφή διχοτόμησης. Δεν μπορεί να συνδυασθεί με σωστό περιεχόμενο γιατί από τη φύση-της η εφαρμογή-της στηρίζεται σε φυλετικό διαχωρισμό και αποτελεί μορφή ρατσιστικού καθεστώτος. Παραβιάζει μόνιμα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Κανένα πολιτειακό σύστημα το οποίο στηρίχθηκε σε φυλετικό διαχωρισμό δεν επιβίωσε στο χρόνο.
Η ΔΔΟ στην ουσία νομιμοποιεί τη διχοτόμηση, διαλύει την Κυπριακή Δημοκρατία, δίνει τη δυνατότητα στην Τουρκία να ασκεί έλεγχο δια μέσω του Τ/Κυπριακού τμήματος σε ολόκληρη την επικράτεια και προετοιμάζει το έδαφος για την πλήρη τουρκοποίηση της Κύπρου.
Η ομόφωνη απόφαση του Προγραμματικού και Καταστατικού Συνεδρίου της 14ης Ιουνίου 2015 για απόρριψη της ΔΔΟ και ως ονοματολογίας, παρά το γεγονός ότι επικρίθηκε από πολλούς και διάφορους, σήμερα με την πορεία των εξελίξεων και την αποκάλυψη της στάσης τόσο της Τουρκίας όσο και του εκπροσώπου-της στην Κύπρο του κου Ακκιντζί, έχει επιβεβαιωθεί για την ορθότητά-της, τόσο για την ουσία όσο και για τη χρονική στιγμή που λήφθηκε.
Οι οπαδοί της λύσης της ΔΔΟ ας έχουν επίγνωση των συνεπειών, γιατί η εφαρμογή-της δεν θα εξασφαλίζει άλλη ευκαιρία στην Κύπρο και το λαό-της.
Σήμερα 43 σχεδόν χρόνια μετά το έγκλημα του 1974 εξακολουθούν να εκκολάπτονται εθνοκτόνα σχέδια με απρόβλεπτες τις τελικές συνέπειες σε περίπτωση επιτυχούς υλοποίησής-τους.
Η ΕΔΕΚ άλλοτε μόνη, άλλοτε και με άλλους συνεχίζει την προδιαγεγραμμένη-της πορεία, για ματαίωση των τουρκικών στόχων και την ενίσχυση της προοπτικής για δημοκρατική και λειτουργικά βιώσιμη λύση.
Οι θέσεις και οι προτάσεις-της έχουν κατ΄ επανάληψη δημοσιοποιηθεί, αλλά και κατατεθεί εγγράφως στους εκάστοτε Προέδρους της Δημοκρατίας στο πλαίσιο λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου.
Τόσο η τακτική όσο και οι προτάσεις-μας για δημοκρατική και βιώσιμη λύση καθώς και ο απεγκλωβισμός από τους εθνοκτόνους τουρκικούς σχεδιασμούς, πρέπει να καθορισθούν αφού αναλυθούν οι Τουρκικοί στόχοι και επιδιώξεις.
ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ:
Στις σταθερές και αμετάθετες αρχές για την επίλυση του κυπριακού θα πρέπει να περιλαμβάνονται:

  • Η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κρατικής οντότητας με μία αδιαίρετη κυριαρχία η οποία να πηγάζει από το σύνολο του λαού, με μία διεθνή προσωπικότητα, μία ιθαγένεια, ενότητα χώρου και οικονομίας. Ανεξάρτητα με την εσωτερική διάρθρωση η έννοια του ενός κράτους, ενός λαού θα πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένη και μη αμφισβητούμενη
  • Η κατοχύρωση των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των πολιτών ανεξάρτητα από εθνοτική ή θρησκευτική προέλευση. Για μια ακόμα φορά θα υποδείξουμε ότι άλλο είναι οι 4 ελευθερίες της Ε.Ε. και άλλο οι βασικές ελευθερίες που καθορίζονται από την Παγκόσμια και Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
  • Πλήρης και χωρίς παρεκκλίσεις εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την επικράτεια όπως προνοείται στη συνθήκη προσχώρησης της Κύπρου στην Ε.Ε. Στην Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να κατοχυρωθούν και να ισχύσουν όλα όσα και στις υπόλοιπες χώρες μέλη της Ε.Ε.
  • Η αποτελεσματική συμμετοχή των τ/κυπρίων στη διακυβέρνηση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε αριθμητική εξίσωση, όπως εξάλλου προνοούν και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και δεν θα πρέπει να οδηγεί σε δυσμενείς διακρίσεις έναντι των άλλων πολιτών
  • Η κατάργηση και όχι αναθεώρηση  της Συνθήκης εγγυήσεων, η οποία στην ουσία καταργήθηκε λόγω της παραβίασης-της από την Τουρκία το 1974
  • Η απομάκρυνση όλων των ξένων στρατευμάτων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων από το έδαφος της Κύπρου. Τα τουρκικά στρατεύματα πρέπει να αποχωρήσουν πριν από την εφαρμογή της λύσης που θα επικυρώσει ο λαός. Σε αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνονται και τα Βρετανικά με τη διάλυση των Βάσεων.
  • Ο αποκλεισμός άσκησης άμεσα ή έμμεσα παρεμβατικού ή κηδεμονικού ρόλου σε τρίτες χώρες και κύρια στην Τουρκία, χώρα η οποία αποδεικνύεται αφερέγγυα και εν πολλοίς επικίνδυνη λόγω των επεκτατικών-της βλέψεων για την ασφάλεια και την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή.

ΝΕΑ ΤΑΚΤΙΚΗ:
Η μέχρι σήμερα ακολουθητέα τακτική για την επίλυση του προβλήματός-μας ουσιαστικά  εξάντλησε τη χρησιμότητά-της, όταν οδήγησε στο σχέδιο Ανάν, το οποίο ο λαός-μας απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία τον Απρίλιο του 2004. Η επανάληψή-της όπως ήδη διαφαίνεται από τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα θα οδηγήσει και πάλι στην καλύτερη περίπτωση σε ένα νέο σχέδιο Ανάν. Εάν αυτός είναι ο στόχος και δια μέσω αυτού η δικαίωση όλων όσων το υποστήριξαν το 2004 θα μπορούσε να γίνει κατανοητό. Εάν όμως ο στόχος είναι η εξεύρεση λύσης καλύτερης από τη σημερινή κατάσταση, η οποία να είναι λειτουργική, βιώσιμη και να μην οδηγεί στην επανάληψη των τραγικών γεγονότων του παρελθόντος, τότε με βεβαιότητα κινούμαστε προς λανθασμένη κατεύθυνση.

Σε καμιά περίπτωση δεν αμφισβητήσαμε τη χρησιμότητα του διαλόγου για την επίτευξη λύσης. Αυτός ήταν εξάλλου και ο λόγος της προσφυγής στα ΗΕ και εξασφάλισης σχετικών ψηφισμάτων. Το ζητούμενο είναι πως θα διαρθρωθεί ο διάλογος και ποιές θα είναι οι διεκδικήσεις-μας για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα, με δεδομένο ότι η κατάληξη προϋποθέτει τη συναίνεση της Τουρκίας, η οποία δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται χωρίς πολιτικό εξαναγκασμό. Η τακτική-μας πρέπει επιπρόσθετα να διασφαλίζει ότι στην περίπτωση όπου η προσπάθεια αυτή δεν θα καρποφορήσει, η ευθύνη να βαραίνει την Τουρκία, ώστε να παρεμποδίζεται η άμεση ή/και η έμμεση νομιμοποιημένη αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Η Τουρκία θα υποχρεωθεί να συναίνεση σε λύση μόνο όταν αντιληφθεί ότι οι στόχοι-της καθίστανται ανεφάρμοστοι και η διαιώνιση  της σημερινής κατάστασης θα της επιφέρει μεγαλύτερο κόστος απ΄ ότι όφελος.

Είναι πολύ σημαντικό να εγκαταλειφθεί η ηττοπάθεια που χαρακτηρίζει τον Πρόεδρο και τη διαπραγματευτική ομάδα. Δεν είναι δυνατόν στο τραπέζι των συνομιλιών να κατατίθενται προτάσεις με την ελπίδα ότι αυτές θα γίνουν αποδεκτές από την τουρκική πλευρά. Γνώμονας πρέπει να είναι η κατάθεση προτάσεων που συμβάλουν  σε δημοκρατική και βιώσιμη λύση και η κατοχύρωση του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου. Το 1974 μετά την προδοσία χάσαμε μια πολύ σημαντική μάχη, δεν θα πρέπει με δική-μας και πάλι ευθύνη να χαθεί οριστικά και ο πόλεμος.
Δεν αγνοούμε το γεγονός ότι η κατοχική δύναμη διαθέτει στρατιωτική υπεροπλία, πολιτική και  διπλωματική υπεροχή. Όμως και η Κυπριακή Δημοκρατία  διαθέτει ισχυρά διαπραγματευτικά όπλα και επιχειρήματα. Εάν τα αξιοποιήσει σωστά σε συνδυασμό με εμπλεκόμενα συμφέροντα τα οποία διαμορφώνονται στην περιοχή-μας, είναι δυνατό να καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία και προκλητικότητα και να ανοίξει η προοπτική επίλυσης του κυπριακού.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΤΥΧΗ:
Το κυπριακό ήταν και εξακολουθεί να παραμένει διεθνές πρόβλημα εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και επιχειρούμενης εθνοκάθαρσης και ως τέτοιο πρέπει να προβάλλεται. Δεν είναι θέμα διακοινοτικής διαμάχης και ρύθμισης. Η διεθνής πτυχή-του εάν δεν θα προβάλλεται κατά προτεραιότητα, τουλάχιστον δεν πρέπει να υποβαθμίζεται και να υστερεί στο διάλογο.
Είναι για αυτό που κατ΄ επανάληψη η ΕΔΕΚ ζήτησε παράλληλα με το διακοινοτικό διάλογο, να κατατεθεί αίτημα στα ΗΕ για τη σύγκλιση Διεθνούς Διάσκεψης με τη συμμετοχή

  • Των πέντε μονίμων μελών του Σ.Α.
  • Της Ε.Ε.
  • Των εγγυητριών δυνάμεων, και
  • Της Κυπριακής Δημοκρατίας

Την εισβολή και την κατοχή δεν την έχουν υποστεί οι κοινότητες, αλλά η Κυπριακή Δημοκρατία ως κρατική οντότητα. Αυτή και μόνο αυτή έχει το δικαίωμα να συμμετέχει σε Διεθνείς Διασκέψεις. Τα αποτελέσματα της πρόσφατης Διάσκεψης της Γενεύης ήσαν απογοητευτικά. Η προσδοκία του Προέδρου αλλά και όσων την υποστήριξαν ότι τάχατες θα υποχρέωνε την Τουρκία να καταθέσει για πρώτη φορά προτάσεις διαψεύστηκε για ακόμα μια φορά (ουσιαστικά για πολλοστή). Ο κίνδυνος μονιμοποίησης της 5μερούς με ότι αυτό συνεπάγεται είναι ορατός.
Το θεματολόγιο συζήτησης της Διάσκεψης πρέπει να είναι συγκεκριμένο, να στηρίζεται στον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ, στα περί Κύπρου ψηφίσματα και τις αρχές λειτουργίας της Ε.Ε. και να περιλαμβάνει:

  • Την κατάργηση και όχι την αναθεώρηση της συνθήκης εγγυήσεων
  • Την κατάργηση της συνθήκης συμμαχίας
  • Την διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης των τουρκικών στρατευμάτων και των εποίκων, και
  • Το σύστημα ασφάλειας για την επιτήρηση εφαρμογής της λύσης

Όσον αφορά την απομάκρυνση των τουρκικών στρατευμάτων, αυτή θα πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από την εφαρμογή της λύσης. Η Ιδρυτική Διακήρυξη της Ε.Ε. (άρθρο 4 παρ. 2) και το προηγούμενο της Γερμανίας αποτελούν ισχυρά διαπραγματευτικά όπλα τα οποία πρέπει να αξιοποιηθούν.
Στο σύστημα ασφάλειας δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται άμεσα ή έμμεσα οι σημερινές εγγυήτριες χώρες.
Η κατάργηση της συνθήκης συμμαχίας  πρέπει να περιλαμβάνει την απομάκρυνση και των Βρετανικών βάσεων. Το δίλημμα περί δεύτερου μετώπου είναι ανυπόστατο. Το δεύτερο μέτωπο η Βρετανία το έχει ανοικτό από το 1963. Η άποψη ότι η απομάκρυνση των Βρετανικών βάσεων πρέπει να μας απασχολήσει μετά τη λύση του κυπριακού, είναι επικίνδυνη και επιζήμια. Ουσιαστικά υποχρεώνει τη Βρετανία για να το αποφύγει είτε να εισαγάγει πρόνοιες στη λύση που θα κατοχυρώνουν και θα νομιμοποιούν την παρουσία των βάσεων όπως επιχείρησε με το σχέδιο Ανάν – Χάνει, είτε εάν αποτύχει να ματαιώσει τη λύση και να διαιωνίσει τη σημερινή κατάσταση.
Η απομάκρυνση των εποίκων αποτελεί ουσιώδες μέρος της διεθνούς πτυχής. Είναι γεγονός ότι ένας αριθμός από αυτούς θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί στη βάση ανθρωπιστικών κριτηρίων. Όμως αυτό πρέπει να αξιοποιηθεί διαπραγματευτικά και στη βάση ανταλλαγής με παραχωρήσεις της τ/κυπριακής πλευράς σε άλλα κεφάλαια. Συγκεκριμένα το θέμα πρέπει

  • Να ρυθμιστεί μετά τη λύση
  • Να καθορισθεί ποσοστό επί των Τ/κυπρίων ώστε να μην είναι πλειοψηφία, π.χ. 30 ή 35% του συνολικού τ/κυπριακού πληθυσμού, ή αναλογικά με τον αριθμό των Ελλήνων υπηκόων που απέκτησαν κυπριακή υπηκοότητα ή έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στην Κύπρο και
  • Να καθορισθούν τα ανθρωπιστικά κριτήρια με βάση τα οποία να γίνει η νομιμοποίηση

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΤΥΧΗ:
Ο Διακοινοτικός Διάλογος μπορεί να διεξάγεται παράλληλα με τις συζητήσεις για την επίλυση της Διεθνούς πτυχής. Πρέπει να επιμείνουμε στην υιοθέτηση και υλοποίηση συγκεκριμένων αρχών, όπως:

  • Εάν ο στόχος είναι ένα κράτος, ένας λαός, τότε η εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου πρέπει να γίνεται από το σύνολο του λαού με ενιαίο εκλογικό κατάλογο π.χ. κατά το πρότυπο της αντίστοιχης εκλογής στις ΗΠΑ. Αυτό θα μας απαλλάξει από τα αδιέξοδα στη λήψη των αποφάσεων και κατ΄ επέκταση από την εφαρμογή μηχανισμών επίλυσής-τους, Η διαδικασία της κλήρωσης είναι απαξιωτική για τους θεσμούς ενός κράτους
  • Το δημοψήφισμα για την επικύρωση της συμφωνίας πρέπει να είναι ένα, με ενιαίο κατάλογο, ανεξάρτητα εάν οι Τ/κύπριοι θα ψηφίσουν στα κατεχόμενα και οι Ε/κύπριοι στις ελεύθερες περιοχές. Το αποτέλεσμα να είναι ένα και η καταμέτρηση να γίνει με τρόπο ώστε να μην καταδεικνύει την ξεχωριστή βούληση των πολιτών σε εθνοτική βάση. Η θεσμοθετημένη κατοχύρωση ξεχωριστών δημοψηφισμάτων δίνει τη δυνατότητα νομιμοποιημένης μελλοντικά απόσχισης του ψευδοκράτους σε ανεξάρτητο κράτος. Σε ποια χώρα ομόσπονδη ή όχι που είναι ένα κράτος και ένας λαός για το ίδιο θέμα γίνονται δύο ξεχωριστά δημοψηφίσματα και για την επικύρωση απαιτείται ξεχωριστή πλειοψηφία; Σε ποια δημοκρατική χώρα παραβιάζεται η αρχή «ένας άνθρωπος μία ψήφος» ώστε κάποιοι υπήκοοι να έχουν μία ψήφο και κάποιοι ¼ της ψήφου;
  • Η αποτελεσματική συμμετοχή των Τ/κυπρίων στη διακυβέρνηση δεν επιτυγχάνεται αναγκαστικά με την αριθμητική εξίσωση σε θεσμικά όργανα του κράτους, ούτε και με το δικαίωμα του veto σε όλες τις αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Εξάλλου τα ψηφίσματα των ΗΕ είναι ξεκάθαρα όταν αναφέρουν ότι «η πολιτική ισότητα αφορά την αποτελεσματική συμμετοχή στη διακυβέρνηση, αλλά όχι την αριθμητική εξίσωση»
  • Σε ποιο ομόσπονδο κράτος στο ανώτατο κοινοβουλευτικό όργανο τη γερουσία, η σύνθεση καθορίζεται στη βάση εθνοτικής προέλευσης και  αριθμητικής εξίσωσης, για τη λήψη απόφασης σε σειρά σοβαρών ζητημάτων  απαιτείται η ξεχωριστή πλειοψηφία; Σε ποιο κοινοβουλευτικό σώμα κράτους μέλους της Ε.Ε. πρόταση η οποία ψηφίζεται από το 75% των μελών-του απορρίπτεται γιατί δεν συγκεντρώνει ξεχωριστή πλειοψηφία, αλλά εγκρίνεται πρόταση η οποία ψηφίζεται από το 55% των μελών-του;
  • Σε ποιο ομόσπονδο κράτος η ανώτατη αρχή δικαστικής εξουσίας το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, αποτελείται από ίσο αριθμό δικαστών στη βάση εθνοτικής προέλευσης και για τη λήψη απόφασης για συνταγματικά θέματα  θα προστίθενται μετά από κλήρωση ξένοι δικαστές για να λαμβάνεται απόφαση;

Είναι προφανές ότι τα όσα μέχρι στιγμής έχουν συναποφασισθεί ή αποτελούν συγκλίσεις οδηγούν σε συνομοσπονδία, με τη σύσταση δύο πολιτικά ίσων κρατών με φυλετικό γεωγραφικό αλλά και πολιτικό διαχωρισμό.
Άμεσα απαιτείται

  • Η προστασία της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας
  • Η αξιοποίηση των διαπραγματευτικών όπλων που διαθέτουμε, και
  • Η παρεμπόδιση ή και ματαίωση πολιτικών επιλογών της Τουρκίας

Στη βάση των παραπάνω επιβάλλονται άμεσες ενέργειες, όπως:

  1. Σε συνεργασία με την Ελλάδα και άλλες χώρες με κοινά συμφέροντα, παρεμπόδιση οποιασδήποτε μορφής αναβάθμισης της σχέσης Ε.Ε. – Τουρκίας εάν προηγουμένως δεν αποσύρει το απαράδεκτο έγγραφο του Ιουνίου του 2014 περί «εκλιπούσας  ΚΔ» και εάν δεν υλοποιήσει το σύνολο των υποχρεώσεων που αφορούν την Κύπρο και περιλαμβάνονται στη συμφωνία που υπέγραψε  το 2005 με την Ε.Ε.
  2. Απαίτηση για εφαρμογή της 3ης Βιέννης για τους εγκλωβισμένους
  3. Απαίτηση για άμεση απογραφή πληθυσμού υπό την αιγίδα του ΟΗΕ
  4. Προσφυγή στον ΟΗΕ για τον συνεχιζόμενο εποικισμό των κατεχομένων εδαφών
  5. Εμμονή όπως η επικύρωση της συμφωνίας για λύση του κυπριακού να γίνει με ένα κοινό δημοψήφισμα, να λάβουν μέρος μόνο οι κύπριοι υπήκοοι και το αποτέλεσμα να είναι ένα. Η καταμέτρηση των ψήφων να γίνει με τρόπο ώστε να μη καταγράφεται ξεχωριστά η βούληση Ε/Κ και Τ/Κ
  6. Προσφυγή  σε διεθνή βήματα για τα εγκλήματα της Τουρκίας το 1974 αλλά και μεταγενέστερα με επικέντρωση στην εν ψυχρώ δολοφονία των αιχμαλώτων πολέμου
  7. Προσφυγή σε διεθνή βήματα για την καταστροφή στα κατεχόμενα αρχαιολογικών μνημείων και χώρων θρησκευτικής λατρείας

13ο ΠΑΓΚΥΠΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τα 4 τελευταία χρόνια η πατρίδα-μας γνώρισε μια πρωτόγνωρη οικονομική και κοινωνική κρίση. Οι διαστάσεις-της είναι ίσως μεγαλύτερες και δυσμενέστερες από την κρίση του 1974. Η διαφορά είναι πως το 1974 τα αίτια ήταν η τουρκική εισβολή και κατοχή, ενώ η κρίση του 2013 ήταν αποτέλεσμα λανθασμένων πολιτικών αποφάσεων. Πίσω όμως από τις αποφάσεις κρύβονταν

  • Η διαπλοκή πολιτικών προσώπων και ίσως και κομμάτων με οικονομικούς παράγοντες
  • Η αδιαφάνεια
  • Η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων επιχειρηματικών κύκλων
  • Η εξάρτηση από ξένα κέντρα
  • Η απουσία οράματος για την προστασία των συμφερόντων της πατρίδας-μας
  • Οι λανθασμένες αποφάσεις της εκτελεστικής αλλά και της νομοθετικής εξουσίας για μια σειρά σημαντικών θεμάτων (π.χ. κούρεμα ελληνικού χρέους, εξαγορά της Λαικής Τράπεζας από το κράτος, κούρεμα καταθέσεων, παραχώρηση των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, πώληση ενυπόθηκων δανείων σε ξένα επενδυτικά ταμεία κ.ά.)

Το τίμημα τελικά κλήθηκε να καταβάλει η μεγάλη μάζα των μη προνομιούχων πολιτών

  • με το κούρεμα των καταθέσεων
  • με τη ληστεία των αξιογράφων
  • με τη μείωση του οικογενειακού επιδόματος
  • με τους κινδύνους εκποίησης κατοικιών και επαγγελματικών υποστατικών
  • με την πρωτόγνωρη για την Κύπρο ανεργία
  • με τη μετανάστευση εκατοντάδων νέων επιστημόνων στο εξωτερικό
  • με τη βαρύτατη φορολογία που έχει επιβληθεί

Την ίδια ώρα κάποιοι επώνυμοι λόγω προνομιακής ενημέρωσης και ευνοιοκρατικής μεταχείρισης

  • μετέφεραν τα χρήματά-τους στο εξωτερικό
  • δεν κατέβαλαν το φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας που είχε επιβληθεί
  • έτυχαν και εξακολουθούν να τυγχάνουν ευνοϊκής μεταχείρισης από το τραπεζικό σύστημα
  • απολαμβάνουν φορολογικές εκπτώσεις και ειδικούς διακανονισμούς
  • διαγράφονται ή δεν εξιχνιάζονται τα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται

Οι συνέπειες είναι ορατές και επώδυνες.

  • Το οικονομικό χάσμα ανάμεσα στα χαμηλά και ψηλά εισοδήματα έγινε ακόμα μεγαλύτερο
  • Η ανεργία έφτασε σε ποσοστό ρεκόρ που κανένας δεν μπορούσε να διανοηθεί
  • Μεγάλος αριθμός νέων μετανάστευσε ή μετά τις σπουδές-του παρέμεινε στο εξωτερικό για σκοπούς εργοδότησης
  • Το 1/3 του πληθυσμού βρίσκεται κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας
  • Οι μισθοί σε ορισμένους τομείς του ιδιωτικού τομέα συρρικνώθηκαν προκλητικά, ενώ τα εργασιακά δικαιώματα καταστρατηγήθηκαν
  • Η προσφερόμενη ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη υποβαθμίστηκε, λόγω έλλειψης αναλωσίμων, φαρμάκων αλλά και ιατρικού προσωπικού

Δικαιολογημένα ο λαός-μας απαξίωσε την πολιτική λόγω της διαπλοκής, της αδιαφάνειας, της ύποπτης χρηματοδότησης κομμάτων και πολιτικών, των σκανδάλων που ταλανίζουν την κοινωνία-μας, αλλά και της μείωσης του βιοτικού-του επιπέδου. Σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται κόμματα τα οποία άσκησαν εξουσία, με μεγαλύτερο αυτό του τραπεζικού τομέα που τελικά οδήγησε στην κατάρρευσή-του και την οικονομία της πατρίδας-μας σε πρωτοφανή κρίση, εξακολουθούν να παραμένουν ανεξιχνίαστα και οι υπεύθυνοι ατιμώρητοι.
Η ΕΔΕΚ έγκαιρα από το Νοέμβριο του 2008 είχε προειδοποιήσει ότι ο τρόπος λειτουργίας του τραπεζικού τομέα εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την κυπριακή οικονομία. Εισηγήθηκε να ληφθούν μέτρα τόσο από την τότε κυβέρνηση όσο και από την Κεντρική Τράπεζα. Δυστυχώς οι εισηγήσεις απευθύνονταν σε ώτα μη ακουόντων. Για αυτή την κατάληξη τεράστιες είναι οι ευθύνες τόσο της προηγούμενης όσο και της σημερινής κυβέρνησης, λόγω των λανθασμένων-τους αποφάσεων. Η προηγούμενη ευθύνεται για την απώλεια 13.6 δις ευρώ από την οικονομία και αύξηση του δημόσιου χρέους από 48.5% του ΑΕΠ σε 75%, δηλ περίπου κατά 4 δις ευρώ.
Η σημερινή ευθύνεται για το επιλεκτικό κούρεμα των καταθέσεων ύψους 9.4 δις ευρώ και όχι 5.6 όπως ήταν η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 2013. Επιπρόσθετα για την απώλεια περίπου 4.5 δις ευρώ από την παραχώρηση των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, καθώς και για την απόφαση συγχώνευσης της Λαικής Τράπεζας με την Τράπεζα Κύπρου. Το ύψος του Δημόσιου χρέους σήμερα ανέρχεται περίπου στα 21 δις ευρώ ή 105% του ΑΕΠ.
Ευθύνεται ακόμα για το γεγονός ότι σήμερα δεν υπάρχει έστω και μία κυπριακή τράπεζα. Η δήθεν προσπάθεια διάσωσης του Συνεργατισμού θα αποδειχθεί λάθος παρόμοιο με την εξαγορά της Λαικής Τράπεζας από το κράτος. Το ποσό των 1.7 δις ευρώ που δόθηκε για εξαγορά του Συνεργατισμού και «βόλεμα ημετέρων» θα μπορούσε να   διατεθεί για την αγορά από το κράτος ενυπόθηκων δανείων πολιτών για πρώτη κατοικία και μικρή επαγγελματική στέγη και να τα προστατεύσει από την εκποίηση.
Έχει παρέλθει ένας και πλέον χρόνος από τη στιγμή που η κυβέρνηση ανακοίνωσε την δήθεν έξοδο από το Μνημόνιο. Η έξοδος είναι δήθεν γιατί στην ουσία αυτό που έγινε δεν είναι η πλήρης αποκατάσταση των επιπτώσεων από την οικονομική κρίση, αλλά η ολοκλήρωση της προσαρμογής στους όρους του Μνημονίου, είτε με νομοθεσίες που ψηφίσθηκαν από τη Βουλή, είτε με αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου.

Έξοδος από το Μνημόνιο σημαίνει:
Αποπληρωμή του δανείου της τρόικα
Αποκατάσταση της αξιοπιστίας του τραπεζικού τομέα
Επιστροφή μέρους των κουρεμένων καταθέσεων προς τους κατόχους-τους καθώς και των κατόχων αξιογράφων
Αποκατάσταση των κουρεμένων Ταμείων Προνοίας των εργαζομένων
Τερματισμός των εκποιήσεων
Τερματισμός της πώλησης ενυπόθηκων δανείων από τις τράπεζες προς επενδυτικά ταμεία
Έναρξη επιστροφής ωφελημάτων  προς τους πολίτες και της μείωσης των φορολογιών
Εισροή επενδύσεων και πραγματοποίηση αναπτυξιακών έργων
Καταγραφή πραγματικής οικονομικής ανάπτυξης
Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ουσιαστική καταπολέμησης της  ανεργίας.
Βελτίωση των κατώτατων μισθών και συντάξεων, και κατ΄ επέκταση του βιοτικού επιπέδου του λαού

Όπως ο καθένας έχει αντιληφθεί τίποτε από τα παραπάνω δεν έχει συμβεί.  Η κυβέρνηση όφειλε αφού «πέτυχε την έξοδο» από το Μνημόνιο να εξαγγείλει ταυτόχρονα και μια σειρά μέτρων ανακούφισης των πολιτών από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και του Μνημονίου, ως ένδειξη έκφρασης ελάχιστης ευγνωμοσύνης προς τους πολίτες για τις θυσίες και τη συμβολή-τους στη στήριξη της κυπριακής οικονομίας.

Η ΕΔΕΚ τα δύο τελευταία χρόνια με σοβαρές και υπεύθυνες παρεμβάσεις στη Βουλή κατόρθωσε να συμβάλει καθοριστικά στην ψήφιση προτάσεων, ιδιαίτερα ευνοϊκών για τους μικρομεσαίους. Συγκεκριμένα οι προτάσεις αυτές αφορούν:

  • Τη βελτίωση του πλαισίου αφερεγγυότητας
  • Τη μείωση του Φόρου Ακίνητης Ιδιοκτησίας στο 25% το 2016 και την κατάργησή-του από το 2017
  • Την αλλαγή του τρόπου επιβολής του ΦΠΑ στην πρώτη κατοικία ώστε να ευεργετηθούν περισσότεροι πολίτες από το 5%,
  • Τη ρύθμιση των οφειλών προς το κράτος με μηνιαίες δόσεις και αφαίρεση των επιβαρύνσεων (τόκοι και επιβαρύνσεις)
  • Την αξία του ενυπόθηκου ακινήτου ώστε να λαμβάνεται υπόψη η αξία που καταγράφεται στην αρχική συμφωνία) και την ισόποση κατανομή του οφειλόμενου υπολοίπου δανείου σε όλους τους εγγυητές). Η πρόταση κατατέθηκε στη Βουλή και άρχισε ήδη η συζήτησή-της στην αρμόδια Επιτροπή.

Η ΕΔΕΚ ως Σοσιαλιστικό και πραγματικά φιλολαϊκό κόμμα οφείλει να προωθήσει και να στηρίξει πρόσθετα μέτρα προς όφελος των πολιτών, μεταξύ των οποίων:

  1. Μείωση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης 1-2%
  2. Μείωση του φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα
  3. Καθορισμός ανώτατου μισθού για τους κρατικούς αξιωματούχους. Το ποσό που θα εξοικονομείται να κατατίθεται στο ταμείο παραχώρησης βοηθημάτων
  4. Καθορισμός ανώτατης σύνταξης. Το ποσό που θα εξοικονομείται να δοθεί στους χαμηλοσυνταξιούχους
  5. Υλοποίηση της πρόνοιας του Μνημονίου για αποζημίωση των παραπλανημένων κατόχων Αξιογράφων. Η πρόταση της ΕΔΕΚ για επίλυση του θέματος περιλαμβάνει: Άμεση κατοχύρωση των πρώτων 100 χιλ. ευρώ για κάθε αξιόγραφο όπως έγινε και με τις καταθέσεις

Σε περίπτωση που ο κάτοχος αξιόγραφου ή εταιρία στην οποία είναι κύριος μέτοχος ή μέλος της οικογένειάς-του έχει δάνειο, να γίνει συμψηφισμός
Το υπόλοιπο ποσό που θα παραμείνει αφαιρουμένων των τόκων που έλαβε ο κάτοχος, να
διαιρεθεί σε πέντε (5) ή δέκα (10) ίσες ετήσιες δόσεις και να αρχίσει η καταβολή-τους από το 2018

  1. Αποκατάσταση των κουρεμένων Ταμείων Προνοίας των εργαζομένων
  2. Καταρτισμός προγράμματος για παραχώρηση στεγαστικών επιδομάτων σε εκτοπισθέντες και άπορες οικογένειες, καθώς και νεαρών ζευγαριών που επιλέγουν να εγκατασταθούν σε ορεινές περιοχές
  3. Παραχώρηση ειδικού επιδόματος στους μόνιμους κατοίκους των ορεινών περιοχών
  4. Εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στις ορεινές περιοχές και παραχώρηση δωρεάν ηλεκτρικού ρεύματος στους μόνιμους κατοίκους αυτών των περιοχών σε προκαθορισμένο ποσό.
  5. Φορολόγηση του εφ΄ άπαξ, αλλά και των χρηματικών δώρων γάμου  άνω των 200 χιλ. ευρώ, σύμφωνα με τον περί φορολογίας εισοδήματος νόμο.
  6. Άμεση έναρξη εφαρμογής του ΓεΣΥ στο πλαίσιο χρονοδιαγράμματος, αρχίζοντας από την πρωτοβάθμια περίθαλψη με δυνατότητα στον ασθενή για ελεύθερη επιλογή γιατρού και νοσηλευτηρίου.
  7. Αλλαγή του τρόπου εργοδότησης των νέων από το πρόγραμμα της Αρχής Ανθρώπινου Δυναμικού, ώστε να συμβάλλει ουσιαστικά στην καταπολέμηση της ανεργίας.
  8. Καταπολέμηση της κρατικής γραφειοκρατίας ώστε να δοθεί ώθηση σε αναπτυξιακά έργα και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας
  9. Εκπόνηση σχεδίου/προγράμματος σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα (ΡΡΡ ή PFI) για την ανέγερση κτιρίων στέγασης κρατικών υπηρεσιών, ώστε να περιορισθεί η ενοικίαση με στόχο τη μερική τόνωση του κατασκευαστικού τομέα.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ
Εδώ και χρόνια παρακολουθούμε  την κυβέρνηση (όπως και την προηγούμενη) να είναι ανίκανη και ανάπηρη να προχωρήσει σε ενέργειες για να εξιχνιαστούν σκάνδαλα και φαινόμενα διαπλοκής, που θα οδηγήσουν στην κάθαρση, την παραδειγματική τιμωρία των πραγματικών ενόχων και την αποκατάσταση του περί δικαίου αισθήματος των πολιτών.
Αναλώνεται σε επικοινωνιακές μεθοδεύσεις, σε ανέξοδες δεσμεύσεις και υποσχέσεις και ακολουθεί παρελκυστική τακτική παθητικής παρέλευσης του χρόνου, με στόχο την εκτόνωση των πολιτών και ουσιαστικά της συγκάλυψης του οικονομικού σκανδάλου όπως έπραξε και η προκάτοχός-της το 2001 με την περίπτωση του σκανδάλου του χρηματιστηρίου.
Τον Απρίλιο του 2013 καλέσαμε την κυβέρνηση να αναλάβει την πρωτοβουλία συνεννόησης με τα πολιτικά κόμματα για τη συνδιαμόρφωσει κοινής πολιτικής για την πάταξη της διαπλοκής και της διαφθοράς. Δυστυχώς δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση.
Καλέσαμε το νέο Γενικό Εισαγγελέα να επανεξετάσει τα σκάνδαλα τα οποία συγκαλύφθηκαν τα τελευταία χρόνια για πολιτικούς ή άλλους λόγους. Ούτε και σε αυτή την περίπτωση υπήρξε θετική ανταπόκριση.
Σήμερα η ΕΔΕΚ καταθέτει για ακόμα μία φορά δημόσια προτάσεις οι οποίες εκτιμούμε ότι  συμβάλουν στην εξυγίανση της πολιτικής ζωής αλλά και του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Προτάσεις που  περιορίζουν τα φαινόμενα διαπλοκής, διαφθοράς, φοροδιαφυγής και αναξιοκρατίας.

1.        Επιτάχυνση κατά το δυνατό της διαδικασίας παραπομπής στη δικαιοσύνη των υπαιτίων της οικονομικής κρίσης
2.         Άμεση δημοσιοποίηση των ονομάτων (εταιρειών και φυσικών προσώπων) που μετέφεραν χρήματα στο εξωτερικό το διάστημα από 1 μέχρι και 15 Μαρτίου 2013 καθώς και τη βδομάδα που οι τράπεζες ήσαν κλειστές και που μετά από έλεγχο του Τμήματος Φορολογίας επιβεβαιωθεί ότι αυτά δεν ήταν φορολογημένα
3.         Δημοσιοποίηση τόσο των δανείων όσο και των φιλοδωρημάτων τα οποία έλαβαν διευθυντικά στελέχη των τραπεζών, και εάν κατά την αποχώρησή-τους έγινε συμψηφισμός με τα δάνεια που έλαβαν.
4.         Δημοσιοποίηση του καταλόγου διαγραφής δανείων από κόμματα, οργανώσεις ή εταιρείες συνδεδεμένες με κόμματα καθώς και πολιτικών προσώπων και κρατικών αξιωματούχων. Δημοσιοποίηση της συνολικής χρηματικής ενίσχυσης που έλαβαν κόμματα  ή και πολιτικά πρόσωπα από την εταιρεία Focus.
6.         Δημοσιοποίηση κάθε δύο χρόνια των εισοδημάτων και της μεταβολής των οικογενειακών περιουσιακών στοιχείων πολιτειακών και κρατικών αξιωματούχων (π.χ. Πρόεδρος Δημοκρατίας, Υπουργοί, Βουλευτές, Γεν. Δντές Υπουργείων, Δικαστικό Σώμα , ανώτατα στελέχη κομμάτων κ.λ.π.)
7.         Έλεγχος από ορκωτούς λογιστές και δημοσιοποίηση της κατάστασης κεφαλαίου (Capital Statement) ανώτατων κρατικών αξιωματούχων, όπως Διευθυντές Τμήματος Φορολογίας, Κτηματολογίου, Πολεοδομίας κ.ά., Μέλη Επιτροπών προσφορών Υπουργείων, Ανώτατα στελέχη ΗΜΟ, Επικεφαλείς Ανεξάρτητων Υπηρεσιών και Ρυθμιστικών Αρχών
10.       Καταρτισμός καταλόγου και δημοσιοποίηση περιπτώσεων ρύθμισης φορολογικών εκκρεμοτήτων μέσω διακανονισμού και το ποσό που ο φορολογούμενος (εταιρεία ή φυσικό πρόσωπο) έχει επωφεληθεί. Να θεσμοθετηθεί ρυθμίσεις οι οποίες υπερβαίνουν συγκεκριμένο ποσό να επικυρώνονται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου.
11.       Παραχώρηση κινήτρων σε δημοσίους υπαλλήλους και πολίτες οι οποίοι θα καταγγέλλουν περιπτώσεις διαπλοκής ή παραβίασης νομοθεσιών με σκοπό την εξυπηρέτηση συμφερόντων ατόμων ή εταιρειών.
Από την πλευρά της ΕΔΕΚ πολλές φορές δηλώσαμε ότι έχουμε ανοικτό μέτωπο σύγκρουσης με τη διαπλοκή. Επιβεβαιώθηκε με τον καλύτερο τρόπο ότι  είμαστε και καθαροί και έντιμοι. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Είμαστε διαφορετικοί. Γι΄ αυτό και θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για κάθαρση χωρίς υπολογισμό κομματικού ή προσωπικού κόστους.