ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο ρόλος του Αρχιεπισκόπου, της εκκλησίας και των πνευματικών ανθρώπων στο Κυπριακό

ananeosan-to-rantevou-tous-archiepiskopos-kai-mouftis

Είναι ένα ζήτημα που στο πρόσφατο παρελθόν είχε δημιουργήσει τριβές και αντιδράσεις από μέρος του πολιτικού κόσμου. Κάθε φορά που ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος άρθρωνε λόγο για το εθνικό μας θέμα, το ΑΚΕΛ και λιγότερο ο ΔΗΣΥ αντιδρούσαν έντονα καλώντας τον Αρχιεπίσκοπο να περιοριστεί στα εκκλησιαστικά του καθήκοντα, στο πνευματικό και κοινωνικό έργο της εκκλησίας.

Συνηθέστατα οι Αρχιεπισκοπικές παρεμβάσεις για το εθνικό μας θέμα υπήρξαν επικριτικές – προειδοποιητικές για του κινδύνους της πορείας που ακολουθείτο από την πολιτική ηγεσία του τόπου κι αυτό βέβαια ενοχλούσε τα δύο κόμματα της διζωνικής ομοσπονδίας.

Αργότερα στην αρχή της θητείας του σημερινού Προέδρου, όταν ο Αρχιεπίσκοπος μιλούσε θετικά για την πολιτική του Νίκου Αναστασιάδη στο Κυπριακό, λέγοντας μας μάλιστα ότι ο Πρόεδρος θα αποδειχθεί μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για τον Κυπριακό Λαό, ούτε ο ΔΗΣΥ ούτε το ΑΚΕΛ του είπαν να περιοριστεί στα εκκλησιαστικά του καθήκοντα.

Η πολιτική αυτή δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από προσπάθεια φίμωσης της αντίθετης άποψης μόνο. Όταν αυτά που λέει ο Αρχιεπίσκοπος μας αρέσουν του λέμε και μπράβο, όταν όμως δε μας αρέσουν του ζητάμε να κλείσει το στόμα.

Το αν ο προκαθήμενος της εκκλησίας πρέπει να μιλά (διότι ούτως ή άλλως δικαιούται να μιλά) είναι το ζητούμενο.

Ο Αρχιεπίσκοπος είναι ο θρησκευτικός ηγέτης της Ελληνορθόδοξης κοινότητας της Κύπρου.

Είναι ποτέ δυνατόν να μην έχει λόγο για την επιβίωση αυτής της κοινότητας; Ούτε για προτίμηση προς το Α ή Β Κόμμα ούτε για ότι έχει σχέση με την πολιτική εξουσία. Είναι ο Ελληνισμός της Κύπρου που το μέλλον του διακυβεύεται με τη λύση που θα δοθεί. Είναι η επιβίωση ή όχι αυτής της κοινότητας που η παρουσία της χρονολογείται από χιλιάδες χρόνια τώρα σ’ αυτό το νησί.

Ναι ο Αρχιεπίσκοπος πρέπει να μιλά. Έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και καθήκον. Ο λόγος του ασφαλώς πρέπει να είναι λόγος και προειδοποιητικός για τους κινδύνους και επαινετικός για τα ορθώς πραττόμενα, πάνω απ’ όλα όμως πρέπει να είναι λόγος ενωτικός και αγωνιστικός. Να καλλιεργεί και την ενότητα του λαού και την πίστη στη δικαίωση μέσον του αγώνα επιβίωσης.

Ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος μίλησε και την ημέρα των Χριστουγέννων και λίγο νωρίτερα. Και είπε την πραγματικότητα. Είπε ότι αυτές οι συνομιλίες οδηγούν σε συνομοσπονδία και ότι στόχος αμετακίνητος της τουρκικής πολιτικής παραμένει η Τουρκοποίηση της Κύπρου. Ταυτόχρονα είπε ότι ο Πρόεδρος «προσπαθεί για το καλύτερο».

Η δήλωση αυτή του Αρχιεπισκόπου φανερώνει τη δική του ανησυχία και αγωνία εξαιτίας της παγίδευσης μας σε συνομιλίες με κοινό στόχο με την Τουρκία τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Πως είναι δυνατόν θύτης και θύμα να θέτουν τον ίδιο στόχο; Αφού η Τουρκία παραμένει αμετακίνητη στο δικό της στόχο την πλήρη Τουρκοποίηση της Κύπρου; Από εδώ πηγάζει η αγωνία αλλά και η εν  είδη ευχής παρατήρηση του ότι ο Πρόεδρος «προσπαθεί για το καλύτερο».

Πρέπει λοιπόν o Αρχιεπίσκοπος και η εκκλησία να μιλούν. Να αρθρώσουν το δικό τους λόγο, λόγο που πηγάζει από την έγνοια και την αγωνία για το μέλλον των Ελληνοκυπρίων σ’ αυτή τη γη.

Και δεν έχει νομίζω μεγάλη σημασία αν σε κάποιους από εμάς δεν αρέσει αυτός ο λόγος. Σημασία έχει ότι η Ελληνορθόδοξη κοινότητα έχει κάθε δικαίωμα να ενημερώνεται από τον πνευματικό της ηγέτη. Κι όχι μόνο απ’ αυτόν. Όλοι οι άνθρωποι του πνεύματος έχουν υποχρέωση να αρθρώσουν το δικό τους λόγο μπροστά στο λαό. Να αποκτήσει επιτέλους και πνευματική ηγεσία αυτός ο λαός πέραν της θρησκευτικής.

Όσο για τα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα; Τα πανεπιστήμια μας; Ποιο απ’ όλα έχει οργανώσει συζητήσεις, διαλέξεις, ενημερώσεις για το Κυπριακό; Ποιο έχει καλλιεργήσει το διάλογο και την κριτική σκέψη;

Ποιο έχει προάξει την πολιτικοποίηση των νέων; Όχι την κομματικοποίηση με παρωπίδες. Την πολιτικοποίηση που δημιουργεί  ελεύθερα σκεπτόμενους ανθρώπους.

Είναι καιρός νομίζω όλοι αυτοί να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Αρχιεπισκόπου. Να αισθανθεί ο κόσμος ότι έχει πράγματι πνευματική ηγεσία.

You may also like