ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΚΥΠΡΙΑΚΟ

ΣΙΖΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

Η χθεσινή ομιλία του Προέδρου της της Δημοκρατίας στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο και οι αναφορές του στο κυπριακό πρόβλημα εμπεριείχαν σωστές διαπιστώσεις.

Από την πλευρά της ΕΔΕΚ ευχόμαστε και ελπίζουμε  ότι αυτές οι διαπιστώσεις θα οδηγήσουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στο να εναρμονίσει την πρακτική και τακτική που ακολουθεί στο Κυπριακό με τις χθεσινές φραστικές του διατυπώσεις ώστε να οδηγηθούμε σε μία αληθινά δίκαιη, δημοκρατική, λειτουργική και βιώσιμη λύση.

 

Λευκωσία, 13 Δεκεμβρίου 2018

Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Μαρίνος Σιζόπουλος

ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2019

ΛΕΥΚΩΣΙΑ 12 ΔΕΚ. 2018

Η έναρξη μιας νέας 5ετους θητείας της κυβέρνησης είναι ευκαιρία εάν και εφόσον το επιθυμεί να εγκαινιάσει μια νέα οικονομική και κοινωνική πολιτική, μακριά από τις ιδεοληψίες που επικράτησαν την προηγούμενη 5ετία, επίκεντρο της οποίας να είναι οι πραγματικές ανάγκες των πολιτών, κυρίως αυτών που έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες συνέπειες από την κρίση του 2012-13.

Αναμφίβολα οι δείκτες της κυπριακής οικονομίας έχουν παρουσιάσει βελτίωση. Επιβεβαίωση είναι και η αναβάθμιση της οικονομίας από διεθνείς οίκους αξιολόγησης όπου πλέον την κατατάσσουν σε επενδυτική βαθμίδα. Όμως την ίδια στιγμή είναι σημαντικό να διαπιστωθεί:

  • εάν η βελτίωση είναι ουσιαστική ή επίπλαστη
  • εάν αποτυπώνεται με επιστημονικό τρόπο η κατάσταση της πραγματικής οικονομίας, και
  • εάν η βελτίωση των αριθμών αντανακλά και σε βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του λαού, κυρίως των μικρομεσαίων εισοδημάτων.

Η οικονομία έχει αξία όταν αυτή συνδέεται με τους ανθρώπους, κυρίως με το βιοτικό-τους επίπεδο και την προστασία-τους από κινδύνους οικονομικής φύσης που ελλοχεύουν. Την προστασία αυτή την έχουν ανάγκη σε μεγαλύτερο βαθμό όσοι προέρχονται από τα ευάλωτα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας και έχουν πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση που έπληξε την πατρίδα-μας.

Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για τη μερική ανάκαμψη της οικονομίας η οποία αποτυπώνεται στη βελτίωση ορισμένων δεικτών, όχι όμως όλων ώστε να δημιουργείται κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας. Πολύ δε περισσότερο δεν δικαιολογείται ο ενθουσιασμός που παρατηρείται. Η πραγματική βελτίωση της οικονομίας πρέπει να είναι όχι μόνο ποσοτική αλλά και ποιοτική, να προσδιορίζεται σε σταθερό και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η προσέγγισή-της να αφορά το σύνολο των αριθμών που καθορίζουν τους δείκτες της οικονομίας και όχι επιλεκτικά μόνο σε αυτούς που «εξυπηρετούν ή και βολεύουν».

Η όποια βελτίωση της οικονομίας δεν θα πρέπει να μας οδηγηθεί σε εφησυχασμό. Αντίθετα η διαπίστωση των λαθών που έγιναν στο παρελθόν είναι επιβεβλημένη, πρέπει να μας συνετίσουν και να μας βοηθήσουν να αποφύγουμε την επανάληψη των ίδιων ή παρόμοιων στο μέλλον.

H τελευταία 10ετία ήταν οικονομικά ίσως η χειρότερη από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η οικονομική κρίση δεν καταγραφόταν  μόνο στους δείκτες και τα στατιστικά στοιχεία. Είχε άμεση αντανάκλαση και εξακολουθεί να έχει  στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών, ειδικά των μικρομεσαίων στρωμάτων.

Χωρίς να μετατρεπόμαστε σε αιχμάλωτους των αριθμών είναι σημαντικό να παραθέσουμε ορισμένα στοιχεία.

Το Δεκ. του 2007:

  • Το ΑΕΠ ήταν 16 δις ευρώ
  • Το Δημόσιο χρέος 44.7% του ΑΕΠ ή 7,5 δις
  • Η ανεργία 3.5% του ενεργά εργατικού δυναμικού, και
  • Το κατά κεφαλή εισόδημα ήταν περίπου 24 χιλ ευρώ
  • Το Δεκ. του 2018 το ΑΕΠ είναι 20.7 δις
  • Το Δημόσιο χρέος 104.2 % του ΑΕΠ ή 21.6 δις
  • Η ανεργία 7.5% του ενεργά εργατικού δυναμικού, χωρίς σε αυτό να υπολογίζονται οι εργαζόμενοι στο εξωτερικό, όσοι αφυπηρέτησαν πρόωρα από τον τραπεζικό τομέα, οι υποαπασχολούμενοι  ή οι λήπτες Ε.Ε.Ε.
  • Το κατά κεφαλή εισόδημα είναι περίπου στις 21 χιλ. ευρώ.

Είναι επίσης σημαντικό να καταγραφεί ότι ποσοστό περίπου 25% του πληθυσμού ζει κάτω ή κοντά στο όριο της φτώχειας. Ο αριθμός τόσο των αστέγων, των ληπτών δημοσίου βοηθήματος αλλά και αυτών που δεν έχουν ιδιόκτητη στέγη αυξάνεται σταθερά με γεωμετρική πρόοδο. Η μεγάλη αύξηση του κόστους διαβίωσης, η απουσία κρατικής αρωγής σε βασικούς τομείς της καθημερινότητας, η μείωση των μισθών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, η εργασιακή απορρύθμιση σε αρκετούς τομείς της οικονομίας,  η μεγάλη αύξηση των ενοικίων, καθώς και κάποιων βασικών φορολογιών μειώνει ακόμα περισσότερο το οικογενειακό εισόδημα. Η συνέχιση αυτής της πορείας χωρίς την άμεση λήψη αποτελεσματικών μέτρων διόρθωσης θα οδηγήσει αναμφίβολα σε περαιτέρω αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής.

Η χάραξη όμως μιας νέας οικονομικής πολιτικής προϋποθέτει

  • προσεκτική ανάλυση των λόγων αλλά και των αιτίων που οδήγησαν στην οικονομική κρίση του 2013 με στόχο την αποφυγή διάπραξης των ίδιων ή παρόμοιων λαθών
  • δημιουργία συνθηκών επενδυτικής αξιοπιστίας
  • δημιουργία νέων τομέων οικονομικής ανάπτυξης ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τους παραδοσιακούς τομείς (τουρισμός διακοπών, κατασκευαστικός, υπηρεσίες, πώληση διαβατηρίων) οι οποίοι είναι ευαίσθητοι σε εξωγενείς παράγοντες, και να αξιοποιηθεί το ψηλό επίπεδο επιστημονικού δυναμικού που διαθέτει η πατρίδας-μας
  • ουσιαστική οικονομική και τεχνοκρατική στήριξη του α΄γενούς και β΄γενούς τομέα της οικονομίας για απόκτηση μερικής αυτάρκειας σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα
  • Καταπολέμηση της γραφειοκρατίας της Δημόσιας Υπηρεσίας και αύξηση της παραγωγικότητας-της που σήμερα δυστυχώς βρίσκεται στο 75% του μ.ο. των χωρών της ευρωζώνης
  • Αξιοποίηση αλλά όχι εξάρτηση από ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα
  • Προώθηση αναπτυξιακών έργων ανταποδοτικού χαρακτήρα, τα έσοδα που θα προκύπτουν να χρηματοδοτούν άλλους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας.

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2019

Ο έντιμος υπουργός Οικονομικών κατά την ομιλία-του στη Βουλή την 7η Δεκεμβρίου προχώρησε σε δύο σημαντικές παραδοχές

  • Η πρώτη ότι η ουσιαστική συνδρομή για την ανάκαμψη της οικονομίας οφείλεται στους πολίτες, τους εργαζόμενους, τις επιχειρήσεις, τις παραγωγικές δυνάμεις, και
  • Η δεύτερη  υπέδειξε την ανάγκη διασφάλισης ότι το αναπτυξιακό μέρισμα  πρέπει να κατανεμηθεί όσο πιο δίκαια γίνεται.

Συμφωνούμε απόλυτα με τις παραπάνω διαπιστώσεις. Όμως αυτές θα έχουν πραγματική αξία  όταν η πρακτική-μας μετακινηθεί από τη σφαίρα των διαπιστώσεων  στη σφαίρα του σχεδιασμού και της υλοποίησης. Η οικονομία έχει αξία όταν αυτή συνδέεται με τους ανθρώπους και κύρια με το βιοτικό-τους επίπεδο και την προστασία-τους από κινδύνους οικονομικής φύσης που ελλοχεύουν. Αυτή την προστασία έχουν ανάγκη σε μεγαλύτερο βαθμό όσοι προέρχονται από τα ευάλωτα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας και έχουν υποστεί τις συνέπειες από την οικονομική κρίση που έπληξε την πατρίδα-μας.

Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση για τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης η οποία αποτυπώνεται στη βελτίωση ορισμένων δεικτών της οικονομίας, όχι όμως όλων ώστε να δημιουργείται κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας και να δικαιολογείται η ευφορία που καλλιεργεί το κυβερνητικό στρατόπεδο.

Η πραγματική βελτίωση της οικονομίας σε σταθερό και μακροπρόθεσμο ορίζοντα επιβάλλει η προσέγγιση της πραγματικότητας να αφορά και την ποιοτική αναβάθμιση και όχι μόνο την ποσοτική, αλλά και το σύνολο των αριθμών που καθορίζουν τους δείκτες της οικονομίας και όχι επιλεκτικά μόνο σε αυτούς που «εξυπηρετούν ή και βολεύουν»

Αναπτυξιακός ή διαχειριστικός ο Προϋπολογισμός του 2019;

Το πρώτο και βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί κατά την εξέταση ενός προϋπολογισμού είναι εάν  αυτός είναι αναπτυξιακός ή διαχειριστικός.

Οι αναπτυξιακές δαπάνες καλύπτουν μόλις το 8.9 % σε σύγκριση με 11.25% του προϋπολογισμού του 2018. Με δεδομένο ότι τα τελευταία 3 χρόνια η υλοποίηση του αναπτυξιακού προϋπολογισμού κυμάνθηκε περίπου στο 48%  (60% το 2018, 41% το 2017 και 43% το 2016) γίνεται αντιληπτό ότι με πραγματικό ποσοστό λιγότερο του 5% του συνολικού προϋπολογισμού δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως αναπτυξιακός. Πολύ δε περισσότερο όταν για μία ακόμα χρονιά στον κατάλογο των αναπτυξιακών έργων απουσιάζουν τα έργα ανταποδοτικού χαρακτήρα, ώστε το κράτος στο μέλλον να εξασφαλίζει εισοδήματα με τα οποία να μπορεί να χρηματοδοτεί νέα έργα.

Ο προϋπολογισμός για ακόμα μία χρονιά είναι κατά βάση διαχειριστικός και όχι αναπτυξιακός.

Πλεονασματικός ή ελλειμματικός ο προϋπολογισμός;

Ο Υπουργός Οικονομικών ανέφερε στην ομιλία-του ότι ο προϋπολογισμός του 2019 θα είναι πλεονασματικός κατά 650 εκ. περίπου ή 3.1%. Αναμφίβολα ένας πλεονασματικός προϋπολογισμός είναι θετικό στοιχείο. Η διαπίστωση όμως αυτή είναι παρακινδυνευμένη. Δεν μπορείς να γνωρίζεις με ακρίβεια τα έσοδα αλλά ούτε και τις απρόβλεπτες δαπάνες. Η πρόβλεψη αυτή υπήρξε και για τα 2 τελευταία χρόνια το 2017 και το 2018. Η κατάθεση όμως συμπληρωματικών προϋπολογισμών ύψους 261 και 295 εκ. αντίστοιχα ουσιαστικά εξανέμισε το προϋπολογιζόμενο πλεόνασμα. Ο προϋπολογισμός εν πάση περιπτώσει θα είναι ισοσκελισμένος

Δημοσιονομική κατάσταση

Η απουσία ποιοτικών μέτρων που θα προσδώσουν στην κυπριακή οικονομία μακροοικονομική σταθερότητα είναι εμφανής. Ο προϋπολογισμός του 2019 ουσιαστικά διαπνέεται από την ίδια φιλοσοφία των προϋπολογισμών των τελευταίων χρόνων. Αποσκοπεί στην επίτευξη ποσοτικών στόχων μέσα από την παραπέρα διαχείριση των πάγιων τομέων της οικονομίας (τουριστικός, κατασκευαστικός, υπηρεσίες). Τομείς οι οποίοι είναι ιδιαίτερα εύθραυστοι, επηρεάζονται από εξωγενείς και άρα μη ελεγχόμενους παράγοντες. Η βελτίωση που παρατηρείται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι αισιόδοξο μήνυμα. Το ίδιο όμως δεν μπορούμε να ισχυριστούμε

Για τον τουριστικό, για 5ετίες τώρα ακούμε για αναβάθμιση και επέκταση σε νέους ποιοτικούς τομείς, όπως ο ιατρικός, ο συνεδριακός, ο αθλητικός. Όμως υλοποίηση δεν βλέπουμε

Για τον ιατρικό, όχι μόνο δεν διαπιστώνουμε άφιξη ασθενών από το εξωτερικό για θεραπεία, αλλά αντίθετα αυξάνει η αποστολή ασθενών στο εξωτερικό λόγω αδυναμίας ιατρικής αντιμετώπισης.

Για το συνεδριακό αναζητούμε πόσα διεθνή συνέδρια πραγματοποιούνται τον χρόνο στην πατρίδα-μας, παρά τις εξαιρετικές κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν και όμως δεν τα διαπιστώνουμε

Στον κατασκευαστικό τομέα επαναλαμβάνεται το φαινόμενο της υπερθέρμανσης όπως και στο παρελθόν. Τη στιγμή που δίνονται παρεκκλίσεις σε επιχειρηματίες για ανάπτυξη ψηλών κτιρίων στις πόλεις οι κάτοικοι της υπαίθρου στερούνται του δικαιώματος  για στεγαστική ανάπτυξη της περιουσίας-τους. Δεν διαφωνούμε  με την ανέγερση ψηλών κτιρίων. Διαφωνούμε με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη. Η ανάπτυξη θα έπρεπε να είναι οριοθετημένη σε συγκεκριμένες περιοχές, να μην επηρεάζει αρνητικά το περιβάλλον και τους παρακείμενους κατοίκους και να διασφαλίζεται η δυνατότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισης έκτακτης κατάστασης (φωτιά, σεισμός, εγκληματική ενέργεια)  που ενδεχόμενα να προκύψει.

Συνετή στεγαστική πολιτική πρέπει να ακολουθήσει και κράτος για τις δικές-του ανάγκες. Ξοδεύει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε  χρόνο για να στεγάσει υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες σε ακατάλληλα υποστατικά, αλλά παρά τις συνεχόμενες προτάσεις-μας δεν προχωρεί στην εκπόνηση σχεδίου για αξιοποίηση κρατικής γης και ανέγερση νέων σύγχρονων, λειτουργικών και μειωμένης περιβαλλοντικής επιβάρυνσης κτιρίωνΑκόμα και ο τομέας της παρχοχής υπηρεσιών λόγω της κρατικής γραφειοκρατίας παρουσιάζει αποδόσεις μικρότερες των δυνατοτήτων-του

Φορολογική πολιτική

Η κυβέρνηση επικαλείται ότι δημιούργησε τα περιθώρια και κατέστησε εφικτές τις πολύ σημαντικές φορολογικές ελαφρύνσεις που έχει προωθήσει Παρά τη βελτίωση της οικονομίας μέχρι στιγμής δεν υπήρξαν ουσιαστικές φορολογικές ελαφρύνεις για ανακούφιση από την οικονομική κρίση των μισθωτών, των χαμηλοσυνταξιούχων και των μικροεπαγγελματιών. Οι όποιες ελαφρύνσεις στην ουσία εξανεμίσθηκαν από την αύξηση της τιμής των καυσίμων, των ενοικίων, των τελών αποχέτευσης, του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας  που καταβάλλεται στις Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης λόγω αναπροσαρμογής της αξίας των ακινήτων σε τιμές 2013 και παράλειψης μείωσης των συντελεστών. Υπάρχουν πολίτες οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν 20 φορές περισσότερα τέλη σε σχέση με το 2016 κ.ά. γιατί έτυχε να είναι ιδιοκτήτες ενός ακινήτου σε προνομιακή αστική περιοχή.

Αντίθετα η επιβολή ΦΠΑ στα ενοίκια και στα οικόπεδα θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση σε βάρος των οικονομικά χαμηλότερων στρωμάτων. Το μέτρο της επιστροφής του 14% για πρώτη κατοικία μόλις τώτα οδεύει προς έγκριση . Σε αυτές φυσικά δεν περιλαμβάνεται και η πρόσθετη φορολογία που θα επιβληθεί από το Μάρτιο του 2019 για την εισαγωγή του ΓεΣΥ.

Η κυβέρνηση καλείται να δώσει λύση για την έκτακτη εισφορά για την άμυνα. Το συγκεκριμένο ποσό το οποίο για το 2019 προβλέπεται να ξεπεράσει τα 300 εκ. είτε πρέπει να διατίθεται αποκλειστικά για το σκοπό που επιβλήθηκε, είτε να καταργηθεί. Εάν η κυβέρνηση χρειάζεται αυτό το ποσό για να χρηματοδοτεί άλλες ανάγκες οφείλει να αλλάξει την ονομασία της συγκεκριμένης φορολογίας.

Στο νέο προϋπολογισμό και πάλι το μεγαλύτερο ποσοστό κρατικών εσόδων (5.631.000 ή 84%) θα προέλθει από φορολογίες. Οι έμμεσοι φόροι (3.438.000 ευρώ) παρουσιάζουν αύξηση σε σχέση με το 2018, εξακολουθούν συγκριτικά να είναι υψηλότεροι και αποτελούν το 61%,. Αντίθετα οι άμεσοι (2.193.000 ευρώ) προβλέπεται να έχουν μείωση  και αποτελούν το 39%. Επιπρόσθετα, παρά τις συνεχείς εξαγγελίες όχι μόνο δεν παρατηρήθηκε βελτίωση, αλλά αντίθετα έχει επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η φοροδιαφυγή.

Οι ανείσπρακτοι φόροι ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια, ενώ η δυσλειτουργία του Τμήματος Φορολογίας είναι εμφανής. Ακόμα το κράτος δεν κατόρθωσε να προχωρήσει στη λήψη ουσιαστικών μέτρων για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Επικεντρώνει τις προσπάθειές-του προς λανθασμένες κατευθύνσεις. Η μεγάλη καθυστέρηση στην επιβεβαίωση των φορολογικών δηλώσεων οδηγεί αναπόφευκτα και σε σημαντική απώλεια εσόδων.

Επιπρόσθετα δεν έχει προχωρήσει στη λήψη μέτρων για δικαιότερη κατανομή των φορολογικών  βαρών στους πολίτες, ώστε σταδιακά να μειωθεί το οικονομικό χάσμα μεταξύ των ψηλών και των χαμηλών εισοδημάτων. Αντίθετα το οικονομικό χάσμα μεταξύ των εισοδημάτων έχει διευρυνθεί ακόμα περισσότερο. Η μεσαία τάξη παρουσιάζει ακόμα μεγαλύτερη συρρίκνωση

Δυστυχώς τόσο από τον προϋπολογισμό όσο και στις κατά καιρούς προτάσεις της κυβέρνησης δεν περιλαμβάνονται δράσεις προς αυτή την κατεύθυνση, ενισχύεται ακριβώς το αντίθετο.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Ε.Ε. η Κύπρος βρίσκεται στην τελευταία θέση όσον αφορά την κατανομή του εθνικού εισοδήματος. Από την οικονομική ανάπτυξη που παρουσιάζει, ευνοείται μόνο ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού, ενώ το 25% περίπου του πληθυσμού βρίσκεται κάτω ή κοντά στο όριο της φτώχειας. Οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται καθηλωμένοι στα επίπεδα των πρώτων χρόνων της κρίσης και δεν έχουν παρουσιάσει την ανάλογη αύξηση, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι εργασιακές συμφωνίες παραβιάζονται. Η Ανταγωνιστικότητα της οικονομίας βρίσκεται στην τελευταία θέση από τις 28

χώρες μέλη της Ε.Ε., ενώ η παραγωγικότητα του δημόσιου τομέα βρίσκεται περίπου στο 75% του μ.ο. των χωρών της ευρωζώνης

Έχει τον υψηλότερο ιδιωτικό δανεισμό και το δεύτερο ψηλότερο ποσοστό Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ)

Δημόσιο χρέος (Δ.Χ.):

Το Δ.Χ. εξακολουθεί να βρίσκεται σε ψηλά επίπεδα τόσο σε σχέση με το ΑΕΠ όσο και σε απόλυτους αριθμούς. Ενώ την ίδια περίοδο πέρσι η κυβέρνηση πανηγύριζε για τη μείωσή-του κάτω από το 100% του ΑΕΠ, φέτος έφθασε το 104.2%. Όμως το Δ.Χ. δεν είναι μόνο ποσοστό επί του ΑΕΠ, είναι και απόλυτος αριθμός. Η μείωση το 2017 ήταν κατά 700 περίπου εκ. ευρώ και αφορούσε την αποπληρωμή μέρους του δανείου προς την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Το 2018 λόγω της έκδοσης του κυβερνητικών ομολόγων προς την Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα για σκοπούς πώλησής-της ανήλθε στα 21.6 δις σε σύγκριση με 18.6 δις ευρώ στο τέλος του 2017.

Κοινωνική πολιτική.

Ο κος Υπουργός στην ομιλία-του αναφέρθηκε ότι «μέσα από τον σωστό σχεδιασμό και την αξιόπιστη υλοποίηση της κοινωνικής πολιτικής από το αρμόδιο υπουργείο, δημιουργούνται πράγματι περιθώρια που επιτρέπουν την εφαρμογή νέων μέτρων στήριξης για τους συμπολίτες-μας που έχουν ανάγκη».

Αναφέρει μάλιστα δύο τέτοια μέτρα, την επιστροφή του 14% για τις περιπτώσεις ανέγερσης κατοικίας σε οικόπεδο που καταβλήθηκε ΦΠΑ 19%  και τα 45 εκ. ευρώ για μείωση της φορολογίας επί των τόκων, από το 30% στο 17%.

Τα δύο παραπάνω μέτρα έχουν την αξία-τους ειδικά το πρώτο. Όμως δεν είναι μέτρα στοχευμένα τα οποία να εξυπηρετούν κυρίως τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα του λαού. Θα ευνοήσουν περισσότερο και πάλι τα ψηλά εισοδήματα. Ποιοί είναι αυτοί που σήμερα έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν οικόπεδο και να κτίσουν σπίτι; Ποιοί θα επωφεληθούν περισσότερο από τη μείωση της φορολογίας οι καταθέτες των 5 ή των 10 χιλιάδων ευρώ ή οι καταθέτες των εκατομμυρίων;

Κοινωνική πολιτική σημαίνει υιοθέτηση στοχευμένων μέτρων τα οποία να ενισχύουν τα χαμηλά εισοδήματα και να σμικρύνουν το οικονομικό χάσμα μεταξύ των χαμηλών και των ψηλών εισοδημάτων. Τέτοια μέτρα θα μπορούσε να ήταν:

  • Η κλιμακωτή αύξηση των χαμηλών συντάξεων
  • Η επέκταση του χρόνου πληρωμής του ανεργιακού επιδόματος
  • Η ανέγερση κατοικιών για στέγαση οικογενειών με χαμηλό εισόδημα έναντι συμβολικού ενοικίου
  • Η κατασκευή φωτοβολταικών πάρκων για την παραχώρηση δωρεάν ηλεκτρικού ρεύματος στους μόνιμους κατοίκους των ορεινών και ημιορεινών περιοχών
  • Η εφαρμογή κοινωνικής πολιτικής για τον καθορισμό των τελών αποχέτευσης, της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, της κατανάλωσης νερού και άλλων φόρων

Ανεργία:

Το ποσοστό της ανεργίας είναι ένας σημαντικός δείκτης της οικονομικής κατάτασσης ενός κράτους. Η κυβέρνηση αναφέρει ότι η ανεργία το 2018 περιορίσθηκε γύρω στο 7.5% του ενεργού εργατικού δυναμικού. Παρά την μείωση το ποσοστό που παρουσιάζεται εξακολουθεί να είναι πλασματικό. Σε αυτό δεν περιλαμβάνονται:

  • Οι 27 και πλέον χιλιάδες συμπατριώτες-μας κατά το πλείστο νέοι επιστήμονες, οι οποίοι είτε παρέμειναν στο εξωτερικό μετά τις σπουδές-τους είτε μετανάστευσαν για σκοπούς εργασίας
  • Όσοι αφυπηρέτησαν πρόωρα από τον τραπεζικό, ή τον ιδιωτικό τομέα και τους Ημικρατικούς Οργανισμούς, ενώ δεν είναι σε ηλικία συνταξιοδότησης, δεν είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο ανέργων
  • Οι λήπτες δημοσίου βοηθήματος (Ε.Ε.Ε.)
  • Οι εποχιακά άνεργοι όπως είναι οι εργαζόμενοι στη ξενοδοχειακή βιομηχανία τα ξενοδοχεία των οποίων ανέστειλαν τη λειτουργία-τους  λόγω της χειμερινής περιόδου
  • Οι υποαπασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα

 

Τραπεζικός τομέας.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κεφαλαιουχική επάρκεια του κυπριακού τραπεζικού συστήματος βελτιώθηκε λόγω της ενθάρρυνσης  έλευσης ξένων επενδυτών οι οποίοι διέθεσαν τα απαιτούμενα κεφάλαια. Επιχειρείται έμμεσα αυτό να διασυνδεθεί και με την ιδιωτικοποίηση της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας. Όμως παραβλέπει το γεγονός ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα επιστρέφει και πάλι σε διπολική κατάσταση. Η πώληση της Σ.Κ.Τ. ουσιαστικά  επέτρεψε στα ξένα κεφάλαια να ελέγχουν κατά τρόπο απόλυτο, θα μπορούσαμε να πούμε μονοπωλιακό τις τράπεζες της πατρίδας-μας.

Την ώρα που γίνεται δημόσια επίκληση  ότι «οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τους κόπους και τις θυσίες των συμπολιτών μας που κράτησαν τη χώρα όρθια», δεν έχουμε διαπιστώσει οποιαδήποτε σοβαρή πρωτοβουλία για την έστω μερική στήριξη των κουρεμένων καταθετών, των εξαπατημένων κατόχων αξιόγραφων (αν και υπήρχε μνημονιακός όρος που δεν υλοποιήθηκε), των κουρεμένων ταμείων προνοίας, την απαλλαγή των εγγυητών από τις εγγυήσεις-τους από τη στιγμή που στο κούρεμα συμπεριελήφθη ποσό 3.6 δις ευρώ για να καλυφτεί η αφερεγγυότητα των εγγυητών, η αύξηση της προστασίας των πολιτών έναντι των εκποιήσεων περιουσιών και κύρια πρώτης κατοικίας, τη λήψη μέτρων για τον περιορισμό της ασυδοσίας του τραπεζικού τομέα σε βάρος των πολιτών και ειδικά αυτών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να έχουν ισχυρή νομική αρωγή.

Όσον αφορά το Συνεργατισμό θα μπορούσε με το συγκεκριμένο ποσό που το κράτος διάθεσε  για να τον κρατικοποιήσει και στη συνέχεια να τον ιδιωτικοποιήσει, να αγοράσει το 2013 αντίστοιχο ποσό μη εξυπηρετούμενων δανείων πρώτης κατοικίας και μικρής επαγγελματικής στέγης για να τον στηρίξει και ταυτόχρονα να προστατεύσει  από τις εκποιήσεις μερικές χιλιάδες οικογένειες. Όμως δεν το έπραξε γιατί άλλες ήταν οι επιλογές αλλά και οι προτεραιότητές-της και επιβεβαιώθηκαν με την πώληση της Σ.Κ.Τ.

Η κυβέρνηση διάθεσε τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη για να κρατικοποιήσει το Συνεργατισμό και να βολέψει μερικές δεκάδες ημετέρους σε υψηλόμισθες θέσεις και σήμερα τον ιδιωτικοποίησε

Επιπρόσθετα, μέσα από την κρατικοποίηση και την ιδιωτικοποίηση της ΣΚΤ οι κοινότητες θα απωλέσουν τα ιδιόκτητα οικήματα των ΣΠΕ τα οποία έχουν ανεγερθεί με δαπάνες των κατοίκων-τους. Χρέος της κυβέρνησης είναι να τα επιστρέψει στις κοινότητες που είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες.

 

Γενικό Σχέδιο Υγείας (ΓεΣΥ)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Εκ των πραγμάτων είμαι υποχρεωμένος να αναφερθώ και στον ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα της υγείας. Η εφαρμογή του ΓεΣΥ θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη κοινωνική κατάκτηση από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βασικός και αμετάθετος στόχος η προσφορά υψηλού επιπέδου περίθαλψη στους πολίτες και κύρια σε αυτούς που λόγω της οικονομικής δυσπραγίας δεν έχουν τη δυνατότητα να την αποκτήσουν με άλλους τρόπους. Η σωστή εισαγωγή αποτελεί τη λυδία λίθο και η αποτελεσματική  λειτουργία την ύψιστη προτεραιότητα.

Η ΕΔΕΚ παλεύει για την εισαγωγή-του από την ίδρυσή-της και ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο σήμερα είναι αποτέλεσμα των ενεργειών-της.

Για πρώτη φορά στη Βουλή τέθηκε θέμα ΓεΣΥ το 1968 από το Βάσο Λυσσαρίδη

Το 2001 ψηφίστηκε ο νόμος πλαίσιο μετά από παρέμβαση της ΕΔΕΚ για να ψηφιστούν οι προϋπολογισμοί του 1999, και

Η ψήφιση του επικαιοροποιημένου νομοσχεδίου τον Ιούνιο του 2017 ήταν αποτέλεσμα της συνεχούς άσκησης πολιτικής πίεσης στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τον Απρίλιο του 2015

Γι΄ αυτό και την πατρότητα ή/και μητρότητα του ΓεΣΥ δεν την εκχωρούμε σε κανένα και ειδικά σε κάποιους περαστικούς ή/και περιστασιακούς

Όμως ταυτόχρονα εκφράζει τις ανησυχίες-της γιατί παρά τη δρομολόγηση της εφαρμογής-του εντός του 2019, η διαδικασία που ακολουθείται, αλλά και η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης στον τομέα της δημόσιας υγείας εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους

Στα 5 χρόνια της σημερινής διακυβέρνησης η όλη προσπάθεια περιορίσθηκε στην ευκαιριακή διαχείριση των προβλημάτων, απουσιάζει η ποιοτική αναβάθμιση

Ο Τομέας της Δημόσιας Υγείας βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.

Η μαζική αποχώρηση ιατρικού προσωπικού, είναι ιδιαίτερα ανησυχητική αφού

περισσότεροι από 100 γιατροί αποχώρησαν τα τελευταία 3 χρόνια

Οι σοβαρές ελλείψεις σε αναλώσιμα και εξοπλισμό, οι μεγάλες λίστες αναμονής

για παροχή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης, συνέβαλαν στην

μείωση της επιστημονικής αξιοπιστίας του δημόσιου τομέα και την αποδόμησή-

του στη συνείδηση των πολιτών.

 

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση προχωρεί στην εφαρμογή του ΓεΣΥ

και σε αντίθεση με τα όσα σε πολιτικό επίπεδο είχαν συμφωνηθεί και

περιλάμβαναν:

Αποσυμφόρηση και αναδιοργάνωση των Νοσοκομείων

Αποτελεσματική αυτονόμηση σε Διοικητικό, Επιστημονικό και οικονομικό

επίπεδο ώστε να διασφαλιστεί η οικονομική-τους βιωσιμότητα, και

Εισαγωγή του ΓεΣΥ, αρχικά της πρωτοβάθμιας και στη συνέχεια της

δευτεροβάθμιας περίθαλψης.

 

Κατά παράβαση ακόμα της σαφούς προϋπόθεσης που τίθεται στο προοίμιο

της νομοθεσίας ότι θα πρέπει πριν την εφαρμογή του ΓεΣΥ να προχωρήσει η

αυτονόμηση των Δημόσιων Νοσηλευτηρίων σε Διοικητικό και Επιστημονικό

επίπεδο το υπουργείο προωθεί τις δύο διαδικασίες παράλληλα

Παρά την παρέλευση 1.5 χρόνου από την ψήφιση του επικαιροποιημένου

νομοσχεδίου για το ΓεΣΥ, μέχρι σήμερα δεν προχώρησε καμιά μελέτη για να

καταγραφούν οι ανάγκες του Δημόσιου τομέα σε εξοπλισμό και σε κλινικές, ώστε

με την εφαρμογή-του να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά-του και να προσφέρει

υψηλού επιπέδου ιατρική περίθαλψη σε ολόκληρη την επικράτεια

Ως συνέπεια της απουσίας της συγκεκριμένης μελέτης εκτιμούμε ότι η ορθή και

αποτελεσματική αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων θα καθυστερήσει. Το

γεγονός αυτό θα θέσει  σε κίνδυνο την οικονομική βιωσιμότητα των δημόσιων

νοσηλευτηρίων και την ικανότητά-τους να ανταγωνιστούν επί ίσοις όροις τον

ιδιωτικό τομέα.

 

Τόσο η διαδικασία διορισμού, όσο και η σύνθεση του Δ.Σ. του ΟΚΥΠΥ

προκαλούν  ερωτήματα και ενισχύουν τις υπόνοιες για εξυπηρέτηση

σκοπιμοτήτων. Η πρόσφατη έκθεση του Γενικού Ελεγκτή που επιβεβαιώνει τις

παρατυπίες αλλά και τις καταγγελίες της ΕΔΕΚ που έγιναν τον περασμένο

Μάρτιο,αναφορικά με σύγκρουση συμφερόντων, παρατυπίες που

ακολουθήθηκαν κ.ά., πολλαπλασιάζει τις ανησυχίες-μας

 

Ακόμα και ο τρόπος καθορισμού των εισφορών θα αποδεχθεί στην εφαρμογή-

του ιδιαίτερα προβληματικός. Δεν έχουν ληφθεί υπόψη βασικά στοιχεία της

κυπριακής πραγματικότητας, με αποτέλεσμα οι μεν μισθωτοί θα είναι αυτοί που

σταθερά θα εισφέρουν, ενώ οι ελεύθεροι επαγγελματίες και κύρια οι

μεγαλοεπαγγελματίες θα μπορούν να διαφεύγουν, οι δε  εισφορές-τους θα είναι

μικρότερες των δυνατοτήτων-τους. Σε περίπτωση μη συγκέντρωσης του

απαιτούμενου ποσού για τον σφαιρικό προϋπολογισμό του ΓεΣΥ τη διαφορά

ποιος θα την καλύψει;

Ο κίνδυνος που παραμονεύει με τις παραπάνω ενέργειες είναι προφανής. Η εξάντληση της 5ετίας κατά την οποία το κράτος θα μπορεί να καλύψει τυχόν ελλείμματα των αυτονομημένων νοσηλευτηρίων, χωρίς αυτά να έχουν πετύχει την οικονομική-τους βιωσιμότητα, θα οδηγήσει αναπόφευκτα είτε σε συρρίκνωση των παρεχομένων υπηρεσιών ή στην εισαγωγή του πολυασφαλιστικού ή ακόμα χειρότερα στην πώλησή-τους σε ιδιωτικά συμφέροντα. Η εμπειρία από τις Κυπριακές Αερογραμμές και τη Σ.Κ.Τ. κάποιους όχι μόνο δεν τους έχει συνετίσει, αλλά αντίθετα φαίνεται τους εξωθεί σε επαναλήψεις.

Η ΕΔΕΚ εδώ και χρόνια προτείνει συγκεκριμένο οδικό χάρτη για την ασφαλή εφαρμογή του ΓεΣΥ. Η άμεση υιοθέτηση των παρακάτω μέτρων αποτελεί προτεραιότητα ώστε να υπάρξει άμβλυνση των προβλημάτων και σωστή εφαρμογή του ΓεΣΥ.

  • Μεταφορά μέρους της α΄ βάθμιας περίθαλψης από το δημόσιο τομέα στον ιδιωτικό με στόχο την αποσυμφόρηση των Εξωτερικών Ιατρείων και των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων και τη μείωση της ταλαιπωρίας των ασθενών
  • Άμεση κάλυψη των αναγκών σε ιατρικό και μηχανολογικό εξοπλισμό και ίδρυση νέων κλινικών με στόχο την ορθολογική κάλυψη της επικράτειας και τη δημιουργία επιστημονικής αυτάρκειας
  • Συμπληρωματική αγορά υπηρεσιών β΄ βάθμιας περίθαλψης από τον ιδιωτικό τομέα, καθώς και παρακλινικών εξετάσεων εκεί όπου υπάρχει άμεση ανάγκη.
  • Αναβάθμιση των περιφερειακών νοσοκομείων και των Αγροτικών Κέντρων Υγείας
  • Κοστολόγηση των υπηρεσιών που προσφέρει ο δημόσιος τομέας με πραγματικές τιμές με βάση τα σημερινά δεδομένα, για σκοπούς χρέωσης των ασφαλιστικών εταιρειών, των ευρωπαίων πολιτών καθώς και των πολιτών τρίτων χωρών.

Κυπριακό

Κλείνοντας την ομιλία-μου για τον προϋπολογισμό του 2019 δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στο εθνικό-μας πρόβλημα

Σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας πρωτοβουλίας από τον ΟΗΕ για διερεύνηση των προθέσεων αλλά και των προϋποθέσεων για επανέναρξη ενός νέου γύρου συνομιλιών. Η συσσωρευμένη εμπειρία από το παρελθόν θα έπρεπε να μας κάνει πιο σοφούς τόσο για τη διαδικασία που θα πρέπει να προτείνουμε όσο και για τη βάση των συνομιλιών.

Αντίθετα φαίνεται ότι η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων ετοιμάζεται να στηρίξει την επανάληψη της ίδιας διαδικασίας, είτε αυτούσιας, είτε με αναιπαίσθητες παραλλαγές που να δικαιολογεί τη μέχρι σήμερα στάση-τους.

Όμως αυτή η διαδικασία που ακολουθείται εδώ και 4 δεκαετίες που μας έχει οδηγήσει;

Την πρώτη φορά στο διχοτομικό σχέδιο Ανάν το οποίο ο λαός απέρριψε, αλλά κάποιοι εντός και εκτός Κύπρου επιχειρούν να επαναφέρουν, και

Πρόσφατα στη 5μερή διάσκεψη της Ελβετίας, η οποία στην ουσία σφράγισε ένα 10ετή κύκλο αποτυχημένων διαπραγματεύσεων, χαρακτηριστικό του οποίου ήταν η  συνεχής αναβάθμιση των απαιτήσεων της Τουρκίας και του κατοχικού καθεστώτος και οι συνεχείς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις της πλευράς-μας στη λογική ότι με αυτό τον τρόπο θα φθάσουμε σε λύση για να αποτρέψουμε τη μονιμοποίηση της διχοτόμησης. Στην ουσία όμως αυτή η λογική οδηγεί όπως επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα στην παράταση της σημερινής κατάστασης, στη μονιμοποίηση της διχοτόμησης και αναπόφευκτα και στη νομιμοποίηση.

Στο Κρανς Μοντανά η τουρκική στάση δεν επέτρεψε τη λύση, όμως δεν καταλογίσθηκαν ευθύνες στην Τουρκία όπως ήταν οι φρούδες ελπίδες όσων στήριζαν αυτή τη διαδικασία

Αντίθετα, ο ΓΓ του ΟΗΕ εξήρε την «εποικοδομητική» στάση της Τουρκίας και καταλόγισε συνυπευθυνότητα για τη μη κατάληξη σε συμφωνία στην πλευρά-μας. Ταυτόχρονα οι γραπτές και ενυπόγραφες παραχωρήσεις-μας έχουν καταστεί παράγωγο δίκαιο των συνομιλιών και κεκτημένο δικαίωμα της Τουρκίας

Αντί αυτή η εξέλιξη να σημάνει συναγερμό για αλλαγή τακτικής, ο ΠτΔ δηλώνει έτοιμος να συνεχίσει από εκεί που έμεινε στο Κρανς Μοντανά.

Δυστυχώς,  44 και πλέον χρόνια μετά την τραγωδία  δεν κατορθώσαμε να υιοθετήσουμε μια κοινή εθνική πολιτική, για την αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού και  τη λύση του κυπριακού. Φυσικά όχι με ευθύνη εμάς των «απορριπτικών», αλλά με ευθύνη των «οπαδών της δήθεν λύσης».

Ακόμα και το ομόφωνο ανακοινωθέν του Ε.Σ. του Σεπτεμβρίου του 2009 στο οποίο καταλήξαμε με δικές-μας υποχωρήσεις στην προσπάθεια για διαμόρφωση κοινής πολιτικής, παραβιάζεται με αθέτηση των προνοιών-του όχι με δική-μας υπαιτιότητα.

Οι ευθύνες όλων όσων επιμένουν στη συνέχιση της ίδιας αποτυχημένης διαδικασίας είναι τεράστιες. Προσπαθούν να δικαιώσουν τον εαυτό-τους για τις λανθασμένες-τους  επιλογές, αδιαφορώντας για το μέλλον της πατρίδας-μας. Προβάλλεται μάλιστα και το αίολο επιχείρημα ότι όποιος είναι εναντίον της ΔΔΟ είναι υπέρ της διχοτόμησης και της τουρκοποίησης της πατρίδας-μας.

Γιατί όμως όλοι αυτοί οι υποστηρικτές της ΔΔΟ δεν ψήφισαν το σχέδιο Ανάν για να αποτρέψουν τη διχοτόμηση και την τουρκοποίηση;

Η προβολή απλά συνθημάτων είναι για κάλυψη ευθυνών και αδυναμίας να δικαιολογηθεί η υποστήριξη σε μια αντιδημοκρατική λύση.

Επιτέλους, κάποιοι  οφείλουν να μιλήσουν με ειλικρίνεια. Επιδιώκουν λύση δημοκρατική, λειτουργική και βιώσιμη ή λύση συγκαλυμμένης  συνομοσπονδίας που ήταν σταθερά ο πάγιος στόχος της Τουρκίας;

Πρέπει να δικαιολογήσουν γιατί αποδέχονται πρόνοιες που όπως δήλωσε πρόσφατα ο ΠτΔ δεν υπάρχουν σε κανένα κράτος και κανένα σύνταγμα, όπως είναι:

  • η ίδρυση ενός νέου συνεταιριστικού κράτους που θα προέλθει από τα δύο συνιστώντα κρατίδια το Ε/Κ και το Τ/Κ
  • ο γεωγραφικός διαχωρισμός σε εθνοτική βάση
  • η εγγυημένη πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησίας
  • ο διαχωρισμός των  πολιτών σε 4 διαφορετικές κατηγορίες με διαφορετικά πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα
  • η εκ περιτροπής  προεδρία
  • η παραμονή του κατάλοιπου εξουσίας στα συνιστώντα κρατίδια
  • η διχοτόμηση της κυριαρχίας ως προερχόμενης εξ΄ ίσου από τους Ε/Κ και τους Τ/Κ κατά παράβαση του ψηφίσματος 186 του Σ.Α. του Μαρτίου του 1964
  • η αναγνώριση ύπαρξης εσωτερικής ιθαγένειας
  • η εξίσωση της μειοψηφίας του 18% με την πλειοψηφία του  82% δια μέσω της πολιτικής ισότητας των συνιστώντων κρατιδίων, η οποία  καταστρατηγεί την ισότητα των πολιτών και οδηγεί σε μόνιμη παραβίαση των πολιτικών και των ανθρωπίνων-τους δικαιωμάτων
  • η αριθμητική εξίσωση της «μειοψηφίας» με την «πλειοψηφία» στα θεσμικά όργανα του κράτους
  • η θετική ψήφος της μειοψηφίας σε όλες τις αποφάσεις
  • η νομιμοποίηση 130 χιλ εποίκων
  • η παραχώρηση κατά προτεραιότητα του δικαιώματος ιδιοκτησίας επί των κατεχομένων περιουσιών-μας στους έποικους παράνομους σφετεριστές

Την ίδια στιγμή ενώ επικαλούνται τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ γιατί εγκατέλειψαν βασικές πρόνοιές-τους όπως

  • Ο τερματισμός της κατοχής
  • Η άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων
  • Η επιστροφή των προσφύγων σε συνθήκες ασφάλειες
  • Η αποχώρηση  των εποίκων
  • Η άμεση επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους-της υπό την αιγίδα του ΟΗΕ

Σε ένα φυσιολογικό, κανονικό και δημοκρατικό κράτος αυτό που κατοχυρώνεται είναι η πολιτική ισότητα των πολιτών και όχι η πολιτική ισότητα των κρατιδίων.

Για μας οι Τ/Κύπριοι δεν είναι μειοψηφία. Είναι ισότιμοι πολίτες της Κ.Δ. με κατοχύρωση των ίδιων δικαιωμάτων όπως και των Ε/Κυπρίων. Για μας ο διαχωρισμός των πολιτών δεν μπορεί να στηρίζεται στη βάση της εθνοτικής ή της θρησκευτικής προέλευσης, αλλά της ιδεολογικής και της ταξικής τοποθέτησης

Τελευταία αυτοί που με τις αποφάσεις και τις επιλογές-τους προκάλεσαν στην πατρίδα-μας μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση και οδήγησαν το λαό-μας σε κοινωνική εξαθλίωση, προβάλλουν το επιχείρημα της οικονομικής ανάκαμψης μετά τη λύση, χωρίς να ενημερώνουν το λαό το κόστος της λύσης ποιος θα το καταβάλει.

Σήμερα οφείλουμε όσοι πραγματικά νοιαζόμαστε για μέλλον της πατρίδας-μας  να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι:

  • Δεν πρόκειται να αποδεχθούμε και να νομιμοποιήσουμε μια λύση ΝΑΤΟικής έμπνευσης και προώθησης, μια λύση για την υλοποίηση της οποίας υπήρξαν αλλεπάλληλες συνομωσίες τη 10ετία 1964-1974 οι οποίες κατέληξαν στο προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή.
  •  Δεν πρόκειται να νομιμοποιήσουμε τα δεδομένα της εισβολής.
  • Δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία ιδρύθηκε και διατηρήθηκε με θυσίες και αίμα ηρώων, να καταλυθεί με υπογραφή πολιτικών, και ότι
  • Θα αγωνισθούμε για μια δημοκρατική λύση η οποία να διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες-της ίσα δικαιώματα και ένα ασφαλές και ειρηνικό μέλλον

Υποχωρήσεις είμαστε έτοιμοι να κάνουμε  προς τους Τ/Κύπριους για να νοιώθουν ασφάλεια και να δημιουργηθούν συνθήκες ειρηνικής συνύπαρξης και αγαστής συνεργασίας με στόχο την από κοινού διαμόρφωση του μέλλοντος, μέσα σε συνθήκες ασφάλειας των νέων γενιών. Όχι όμως προς την Τουρκία για να διευκολυνθεί να ολοκληρώσει τους σχεδιασμούς-της σε βάρος της πατρίδας-μας.

Όσοι είτε με σιωπή είτε με ανοχή  παρακολουθούν τις εξελίξεις και δεν αντιδρούν στην ουσία θα είναι συνυπεύθυνοι για το τελικό αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα το οποίο δεν θα εξυπηρετεί το συμφέρον του συνόλου του κυπριακού λαού, αλλά τους εκτός Κύπρου συνωμοτικούς κύκλους και τον τουρκικό επεκτατισμό.

Είναι γνωστές οι προσπάθειές-μας αλλά και η μεγάλη-μας επιθυμία για την ανάγκη σφυρηλάτησης της μεγαλύτερης δυνατής ενότητας στο εσωτερικό μέτωπο και τη διαμόρφωση ενιαίας εθνικής στρατηγικής για την επίτευξη του κοινού στόχου, του τερματισμού της τουρκικής κατοχής.

Η ωραιοποίηση όμως των δυσχερειών και η απόκρυψη των κινδύνων δεν συνιστούν ούτε χρήσιμη, ούτε ωφέλιμη προσφορά προς την πατρίδα.

Γι’  αυτό και στηρίζουμε αποφασιστικά την υιοθέτηση μιας νέας τακτικής στη βάση της επανατοποθέτησης του κυπριακού που θα προβάλλει την πραγματική-του ως διεθνούς προβλήματος εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και εθνοκάθαρσης και όχι ως θέματος διακοινοτικής διευθέτησης όπως το αντιμετωπίζουν ανεπιτυχώς οι οπαδοί της δήθεν λύσης.

Καθήκον-μας είναι να  δώσουμε το μήνυμα χωρίς αναστολές και δισταγμούς. Σε καμιά περίπτωση δεν θα αποδεχθούμε λύση η οποία θα είναι άδικη και ετεροβαρής, η οποία θα μετατρέπει τους Κύπριους σε Ευρωπαίους πολίτες δεύτερης κατηγορίας, η οποία θα οδηγεί την Κ.Δ σε διάλυση.

Καλούμε τους πολίτες να στηρίξουν αυτή την πολιτική, να στηρίξουν μια νέα διαδικασία στο κυπριακό, να αντιδράσουν αποφασιστικά στην προσπάθεια άμεσης ή έμμεσης επαναφοράς συγκαλυμμένα ή όχι ενός νέου σχεδίου Ανάν.

 

Λευκωσία, 12 Δεκεμβρίου 2018

 

Συμπληρώνονται  45 χρόνια από την άνανδρη εν ψυχρώ δολοφονία του Αντώνη Ανδρονίκου. Ο χρόνος δεν είναι ικανός να επουλώσει τις πληγές, αλλά ούτε και να διαγράψει τα στυγερά εγκλήματα που διέπραξαν τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης ΕΟΚΑ Β΄.

Η αναφορά και η ανάμνηση αυτών των γεγονότων που οδήγησαν στην τραγωδία του 1974 δεν αποσκοπεί στην ανάξεση πληγών, ούτε και  στην πρόκληση διχασμού.

Σε στιγμές όμως κρίσιμες για την πατρίδα και τον ελληνισμό, σε στιγμές κρίσης, η ιστορική αυτογνωσία αποτελεί βασικό στοιχείο επιβίωσης. Αποτελεί στοιχείο παραδειγματισμού για την αποφυγή ίδιων ή παρόμοιων λαθών.

Η απόδοση φόρου τιμής στον αγωνιστή της Δημοκρατίας και της δημοκρατικής αντίστασης ενάντια στην συνταγματική εκτροπή που κάποιοι εντός και εκτός Κύπρου συστηματικά μεθόδευσαν, τον Αντώνη Ανδρονίκου αποτελεί αναβάπτισμα στα αγωνιστικά νάματα μιας ηρωικής  γενιάς, χαλυβδώνει την πίστη και ενδυναμώνει την πεποίθησή-μας, οι αμετανόητοι οπαδοί της δημοκρατίας, οι εθνικά σκεπτόμενοι, οι πραγματικοί πατριώτες να παραμείνουμε και σήμερα πρωτοπόροι και πρωταγωνιστές στην αντιμετώπιση των νέων κινδύνων  που ελλοχεύουν για την πατρίδα-μας.

Καλότυχοι όσοι με το θάνατό-τους τον καταργούν και περνούν στην αθανασία.

Καλότυχοι όσοι με το τίμιο αίμα-τους γράφουν ανεξίτηλα την ιστορία.

Όσοι με τη θυσία-τους μετατρέπονται σε φωτεινούς φάρους για να μεταλαμπαδεύουν στις επόμενες γενιές τις αξίες του θυσιαστηρίου-τους και παραμένουν αθάνατα σύμβολα για μελλοντικούς αγώνες.

Ο Αντώνης Ανδρονίκου έγραψε τη  δική-του ιστορία σφραγίζοντάς-την με τον ηρωικό-του θάνατο.

Γεννήθηκε στο χωριό Μελίνη της επαρχίας Λάρνακας. Παντρεύτηκε τη Μαρία Χρυσοστόμου με την οποία απέκτησαν 6 παιδιά. Γεωργοκτηνοτρόφος στο επάγγελμα αναγκάσθηκε να μετακομίσει για σκοπούς βιοπορισμού μαζί με την οικογένειά-του στην Παρεκκλησιά.

Εργατικός, φιλόξενος, φιλήσυχος πολίτης, υπόδειγμα οικογενειάρχη. Ενσυνείδητος Πατριώτης, με ισχυρό δημοκρατικό φρόνημα. Ένθερμος υποστηρικτής του Αρχ. Μακαρίου, υποστηρικτής της συνταγματικής νομιμότητας.  Δεν δίσταζε να υποστηρίζει δημόσια τις απόψεις-του, να επικρίνει  τη δράση της παράνομης οργάνωσης ΕΟΚΑ Β΄ και της  χούντας των Αθηνών.

Γι’ αυτό και οι συνωμοτικοί κύκλοι της ΕΟΚΑ Β΄ τον είχαν συμπεριλάβει σε ένα μακρύ κατάλογο προσώπων προς εκτέλεση. Οι στυγεροί δολοφόνοι τα ονόματα των οποίων είναι γνωστά, αλλά ποτέ δεν λογοδότησαν κατόρθωσαν να υλοποιήσουν το εγκληματικό-τους σχέδιο στις 10 Δεκεμβρίου του 1973.

Αρχικά απήγαγαν και στη συνέχεια εκτέλεσαν τον Αντώνη. Το πτώμα-του ανευρέθηκε τρείς μέρες αργότερα στην περιοχή Αγίας Βαρβάρας, διάτρητο από σφαίρες.

Όταν κάποιοι συνειδητά ή ασυνείδητα υπονόμευαν  την κρατική-μας υπόσταση, οι επώνυμοι και ανώνυμοι υπερασπιστές της δημοκρατίας, μετατράπηκαν σε εμπροσθοφυλακή και φύλακα άγγελο της προάσπισης της αξιοπρέπειας και της εθνικής επιβίωσης του λαού-μας.

Όλοι αυτοί που είτε εξίσωναν την τρομοκρατία με το νόμιμο καθήκον προάσπισης της δημοκρατικής και συνταγματικής νομιμότητας, είτε παρέμειναν επιτήδειοι ουδέτεροι, θα πρέπει να αισθάνονται ενοχή μπροστά στο μεγαλείο του θυσιαστηρίου του Αντώνη Ανδρονίκου και των άλλων μαρτύρων της δημοκρατικής αντίστασης.

Τα περί βίας και αντιβίας καθώς και η προσπάθεια φίμωσης κάθε δημοκρατικής φωνής αποτελούν μαύρη σελίδα στην  ιστορία της πατρίδας-μας.

Η θυσία των ηρώων-μας αλλά και η δημοκρατική αντίσταση μερίδας του λαού-μας, μπορεί να μην  κατόρθωσε να ματαιώσει ολοκληρωτικά τα συνωμοτικά σχέδια σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, απέτρεψε όμως την ολοκληρωτική επιβολή των σχεδίων κατάλυσής-της.

Τα αποτελέσματα της εγκληματικής συνομωσίας με αποκορύφωμα το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 και την τουρκική εισβολή της 20ης Ιουλίου, εξακολουθούν να είναι οδυνηρά. Αντιμετωπίζουμε  και σήμερα κρίσιμες καταστάσεις με εθνοκτόνα σχέδια να βρίσκονται σε εκκόλαψη.

Οι αρνητικοί για την πατρίδα-μας σχεδιασμοί ανάγονται στη δεκαετία του 1950.

Η Τουρκία αφενός κατάστρωσε το δικό-της σχέδιο για επανάκτηση της  Κύπρου με στόχο το γεωστρατηγικό έλεγχο της Αν. Μεσογείου, και αφετέρου οι Αμερικανο- Βρετανικοί ΝΑΤΟικοί κύκλοι προώθησαν τους δικούς-τους σχεδιασμούς για πλήρη επικυριαρχία στην περιοχή.

Η  εφαρμογή-τους άρχισε με την ανεξαρτησία της κυπριακής Δημοκρατίας και αποσκοπούσε στην υπονόμευση της κρατικής υπόστασης του νεοσύστατου κράτους.  Γνώριζαν ότι για την επιτυχία-τους  έπρεπε να υπονομεύσουν το εθνικό αίσθημα και να υποσκάψουν το φρόνημα του λαού-μας, στο όνομα δελεαστικών αλλά ανεκπλήρωτων υποσχέσεων.

Ο στόχος ήταν σαφής. Διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και επιβολή διχοτομικής λύσης.

Η εφαρμογή αυτών των σχεδιασμών  παρουσίαζε σταδιακή κλιμάκωση.

Η αρχή έγινε με την Τουρκοανταρσία του 1963-64 και την απόσχιση των Τ/κυπρίων από το νόμιμο κράτος. Η Κυπριακή Δημοκρατία επιβίωσε και η κυβέρνηση του Αρχ. Μακαρίου  με αποφάσεις του ΟΗΕ αναγνωρίσθηκε ως ο μόνος νόμιμος εκπρόσωπος του κυπριακού λαού.

Ακολούθησε η προσπάθεια επιβολής του διχοτομικού σχεδίου Ατσενσον το καλοκαίρι του 1964

Συνεχίσθηκε με τη συνωμοτική πολεμική εναντίον της Κύπρου και του Αρχ. Μακαρίου,  αρχικά από την στρατιωτική χούντα του δικτάτορα Παπαδόπουλου και στη συνέχεια εντάθηκε από τη χούντα του Ιωαννίδη.

Μέρος της συνομωσίας ήταν και οι σχεδιασμοί για την πραξικοπηματική ανατροπή και τη δολοφονία  του Αρχ. Μακαρίου.

Αποκορύφωμα αυτών των συνομωσιών ήταν η ίδρυση της εγκληματικής οργάνωσης ΕΟΚΑ Β΄ το φθινόπωρο του 1971, θύμα της οποίας είναι ο τιμώμενος σήμερα ήρωας Αντώνης Ανδρονίκου.

44 χρόνια μετά το έγκλημα του 1974 οφείλουμε στο πλαίσιο της αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας να αποκαλύψουμε το πλέγμα της συνομωσίας  για να γνωρίζει ο λαός-μας ποιοι και γιατί τον πρόδωσαν, ποιοι και πόσοι τον υπερασπίσθηκαν.

Το αίμα και η θυσία των ηρώων-μας μπορεί να μην απέτρεψαν την τραγωδία, τα αποτελέσματα της οποίας συνεχίζουμε να βιώνουμε μέχρι σήμερα. Διέσωσαν όμως την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία οφείλουμε να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.

Στα 44 χρόνια που μεσολάβησαν από την τραγωδία του 1974 ποικιλώνυμοι πλανητάρχες, σύγχρονοι Πιλάτοι, επιτήδειοι ουδέτεροι, επιχείρησαν και συνεχίζουν να επιχειρούν την υπονόμευση της κρατικής-μας κυριαρχίας, τη νομική και πολιτική  αναβάθμιση του ψευδοκράτους, την κάμψη του αγωνιστικού φρονήματος του λαού-μας και την επιβολή λύσης ετεροβαρούς και άδικης, η οποία παραβιάζει παράφορα και προκλητικά το διεθνές δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Παρά τα λάθη και τις παραλείψεις, τις αναίτιες υποχωρήσεις ο λαός-μας αντιστάθηκε και ματαίωσε τέτοια εγχειρήματα. Αυτό που δεν πέτυχε η εισβολή του 1974 επιχειρήθηκε να υλοποιηθεί στο όνομα της ΔΔΟ με το σχέδιο Ανάν το 2004. Ο λαός-μας  με την ψήφο-του έδωσε αποστομωτική απάντηση σε όσους απεργάζονται τα δικαιώματα του κυπριακού ελληνισμού και επιχειρούν να ακρωτηριάσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου, πληρώνοντας βαρύ τίμημα για την περήφανη στάση-του.

Και τώρα; Όπως επιβεβαιώθηκε και στην 5μερή Διάσκεψη του Κραν Μοντανά, αντιμετωπίζουμε και πάλι τη λαθροβίωση του ίδιου σχεδίου που στοχεύει σε λύση δυο κρατών, παραμονής εγγυήσεων, κατοχικών στρατευμάτων και εκ περιτροπής προεδρία.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η ΔΔΟ όπως κάποιοι την ερμηνεύουν και επιχειρούν να την εφαρμόσουν δεν είναι ένα κανονικό κράτος. Είναι  Συνομοσπονδία η οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα στην καλύτερη περίπτωση θα οδηγήσει σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και δύο κράτη, στη δε χειρότερη σε προσάρτηση ολόκληρης της Κύπρου στην Τουρκία.

Η διερεύνηση της νέας πρωτοβουλίας της εκπροσώπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ για επανέναρξη του διαλόγου και την προώθηση της ιδέας για υπογραφή «ενδιάμεσης στρατηγικής συμφωνίας» στη βάση του πλαισίου των 6 σημείων του Γ.Γ. αποτελεί ακόμα μια θανάσιμη παγίδα για την Κυπριακή Δημοκρατία και τον κυπριακό Ελληνισμό. Νομιμοποιεί το κατοχικό καθεστώς, αποδέχεται την μόνιμη παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο και παράλληλα κατοχυρώνει τα εγγυητικά και επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας. Τέλος νομιμοποιεί και μονιμοποιεί την απεμπόληση των ε/κυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα και την τιτλοποίησή-τους στους έποικους παράνομους σφετεριστές.

Η πολιτική ηγεσία οφείλει να ακούσει και να αφομοιώσει τη δραματική έκκληση του Αρχ. Μακαρίου στην τελευταία ιστορική-του ομιλία στην πλατεία Ελευθερίας στις 20 Ιουλίου 1977, ότι «ο διακοινοτικός διάλογος με τη μορφή που διεξήχθη διέδραμε ήδη τη χρησιμότητά-του, η Τουρκία τον αξιοποιεί ως άλλοθι για να εδραιώσει τα επεκτατικά-της σχέδια. Ως εκ τούτου όσοι ενδιαφέρονται για πραγματική λύση θα πρέπει να ασκήσουν πιέσεις προς την Τουρκία».

Την ίδια στιγμή ο Αρχιεπίσκοπος διακήρυξε με σθένος την έναρξη του μακροχρόνιου αγώνα, κατάληξη του οποίου θα είναι ο τερματισμός της κατοχής και η εξεύρεση λύσης δίκαιης και βιώσιμης, όπου όλοι οι κάτοικοι-της θα απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα.

Στη βάση των παραπάνω αρχών είναι μεν δύσκολη η ανατροπή των σημερινών δεδομένων, είναι όμως εφικτή. Αρκεί να το πιστέψουμε και να αγωνιστούμε γι΄ αυτό.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχήσει το άδικο και να είμαστε η τελευταία γενιά Ελλήνων στην Κύπρο.

Αυτό πρέπει να αποτελεί το συμβόλαιο τιμής ενός ολόκληρου λαού με την ιστορία και το έθνος.

Δεν είναι δυνατό αυτά τα  χώματα, τα αιώνια Ελληνικά, να παραδοθούν στους εχθρούς με δική-μας υπογραφή.

Σε αυτό τον αγώνα κανένας είτε ζωντανός, είτε νεκρός δεν δικαιούται απουσίας.

Μέχρι την απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών-μας είμαστε υποχρεωμένοι όχι μόνο να αποτίουμε φόρο τιμής στη μνήμη των ηρώων-μας, αλλά και να καταθέτουμε κάθε χρόνο τον απολογισμός-μας και να επαναλαμβάνουμε την υπόσχεση ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουμε η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία συστάθηκε και επιβίωσε με θυσίες και αίμα ηρώων να καταλυθεί με υπογραφή πολιτικών.

 

διεθνής πτυχή του Κυπριακού

Με αφορμή τις δηλώσεις τόσο του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας στην «Εφημερίδα των Συντακτών» όσο και του Υπουργού Εξωτερικών της Κύπρου για τα θέματα της νέας διαδικασίας διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού, επαναλαμβάνουμε την πρόταση της ΕΔΕΚ για το ότι η όποια καινούργια διαδικασία θα πρέπει να εστιαστεί  στη σύγκληση Διεθνούς Διάσκεψης.

Σε αυτή να συμμετέχει η Κυπριακή Δημοκρατία, οι εγγυήτριες δυνάμεις και τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η διάσκεψη να συζητήσει κατά προτεραιότητα τη διεθνή πτυχή του προβλήματος με βασικό στόχο:

  • την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων,
  • τον επαναπατρισμό των εποίκων,
  • την κατάργηση των αναχρονιστικών συνθηκών Εγγυήσεων και Συμμαχίας,
  • την επιστροφή όλων των προσφύγων (Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων) σε συνθήκες ασφάλειας στα σπίτια τους.

Αυτό θα επιτρέψει την επαναφορά του κυπριακού στη σωστή του βάση ως θέματος εισβολής, συνεχιζόμενης και παράνομης κατοχής και εθνοκάθαρσης.

Γραφείο Τύπου

Λευκωσία, 8 Δεκεμβρίου 2018

Προσκαλείστε στη δημόσια διάλεξη του Μαρίνου Σιζόπουλου, Προέδρου Κ.Σ. ΕΔΕΚ με θέμα «Ερευνώντας για το Φάκελο της Κύπρου» που θα γίνει αύριο, 5 Δεκεμβρίου η ώρα 19.30 στην Αίθουσα 109 στο Κτίριο ΧΩΔ01 (πίσω από κτήριο Συμβουλίου-Συγκλήτου Αναστάσιος Γ. Λεβέντης), στη Νέα Πανεπιστημιούπολη.

Η διάλεξη γίνεται στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία στις Επιστημονικές συναντήσεις (Colloquium) χειμερινού εξαμήνου 2018 – 2019. Τη διάλεξη διοργανώνει το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου.

Γραφείο Τύπου

 Λευκωσία, 4 Δεκεμβρίου 2018

 

ΔΩΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

του Δώρου Θεοδώρου

π. Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης

 27 Νοεμβρίου, 2018

 

Ξεκινώ με τη βασική διαπίστωση: Το ΑΚΕΛ είναι της θέσης ότι πρώτα πρέπει να λυθεί το Κυπριακό και μετά ν΄ ακολουθήσει η ανάπτυξη του υποθαλάσσιου πλούτου σε συνεργασία με όλες τις χώρες της περιοχής και φυσικά και με την Τουρκία.

Δεν ξέρω αν ο κ. Κυπριανού νομίζει ότι τα αποθέματα φυσικού αερίου στην περιοχή μας είναι πρόσφατη υπόθεση. Πρόσφατη επιβεβαίωση είναι. Όχι όμως και υπόθεση. Οι μεγάλες τουλάχιστον χώρες αλλά και μικρότερες ενδιαφερόμενες της περιοχής γνώριζαν από πολύ πριν τη μεγάλη πιθανότητα ύπαρξης σημαντικών αποθεμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή μας. Αναφέρω τη πιο απλή περίπτωση. Όταν ο κ. Ρολάνδης, Υπουργός Εμπορίου επί της πρώτης κυβέρνησης Κληρίδη εισηγήθηκε στον Πρόεδρο να βάλει μπροστά τις διαδικασίες για τον εντοπισμό αυτών των κοιτασμάτων, ο Κληρίδης του είπε, κατά τον ίδιο  το Ρολάνδη, ότι ενόσω είναι άλυτο το Κυπριακό οι Τούρκοι ούτε ένα “τενεκεδάκι” πετρέλαιο δεν θα μας αφήσουν να βγάλουμε. Το γνωρίζαμε δηλ. και εμείς και η Ελλάδα και η Τουρκία. Πόσο μάλλον οι μεγάλες δυνάμεις.

Από το 1974, τουλάχιστον, συζητούμε με τους Τουρκοκύπριους για μια αμοιβαία αποδεκτή λύση  που δεν βρέθηκε ακόμα όχι εξ αιτίας κυρίως της Τουρκίας, όπως ανάφερε στη συνέντευξή του ο κ. Κυπριανού, αλλά εξ αιτίας αποκλειστικά της Τουρκίας. Παρόλο που η πλευρά μας δέχτηκε να συζητήσει τη λύση που επίμονα ζητούσε η Τουρκία: Τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Γιατί δεν βρήκαμε λύση; Γιατί εμείς ευνοούσαμε ομοσπονδία η δε Τουρκία ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ. Αμφιβάλλει μήπως ο κ. Κυπριανού; Να του θυμίσω τους Δείκτες Γκουεγιάρ, τις Ιδέες Γκάλι, το σχέδιο Ανάν; Τι ήταν όλα αυτά; Τι άλλο από κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και αντικατάστασή της με μια συνομοσπονδία δυο κρατών κυρίαρχων και μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση ανάπηρη γιατί έτσι την θέλει η Τουρκία για να μη λειτουργεί, να μη μπορεί να πάρει αποφάσεις και τελικά να εξουδετερωθεί και να αχρηστευτεί;

Λέγει ο κ. Κυπριανού ότι σήμερα είναι εναντίον της συνομοσπονδίας και της διχοτόμησης. Δεν ήταν πάντα έτσι όμως. Ούτε όταν υπεράσπιζε το ΑΚΕΛ με σθένος στη βουλή τις Ιδέες Γκάλι, ούτε όταν το Π.Γ. αποφάσιζε ΝΑΙ στο δημοψήφισμα για το Ανάν. Γιατί προφανώς το ΟΧΙ ήρθε σε δεύτερη φάση μετά από την αντίδραση των μελών του. Και μάλιστα για να τσιμεντώσει το ΝΑΙ.

Αν λοιπόν σήμερα είναι εναντίον της συνομοσπονδίας το καταγράφω στα θετικά της συνέντευξης. Όχι όμως και να μας παρουσιάζεται ως ο έκπαλαι  ορκισμένος εχθρός της συνομοσπονδίας. Και αυτός και ο ΔΗΣΥ ήσαν φανατικοί οπαδοί της διζωνικής δικοινοτικής ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ.

Στη συνέντευξη δεν πρόσεξα να δίνεται και ιδιαίτερη σημασία στην λειτουργικότητα της λύσης. Αυτή ποτέ δεν την πρόσεξε, ούτε της έδωσε ιδιαίτερη σημασία όπως ακριβώς και ο ΔΗΣΥ.

Και είναι με ανακούφιση που τώρα πλέον ακούω τον Πρόεδρο να αποδίδει τεράστια σημασία στην αποτελεσματική λειτουργία του κράτους. Γιατί ακριβώς η Τουρκία θέλει ένα κράτος παράλυτο κι αναποτελεσματικό. Εμείς όχι. Το σημαντικότερο όμως είναι: Πρώτα λύση και μετά η ενέργεια;

Πώς όμως θα λυθεί το Κυπριακό με το συσχετισμό δυνάμεων του 1974; Υπάρχει περίπτωση να δει φως η Τουρκία και να καταλάβει ότι “τη συμφέρει” μια δίκαιη και βιώσιμη λύση; Ο Άντρος Κυπριανού επιστρέφοντας από την πρώτη επίσκεψη του στην Κων/πολη μας είχε πει ότι “διεπίστωσα καλή θέληση από πλευράς Τουρκίας για μια δίκαιη λύση”. Αλλά είπε εμείς “πρέπει να πείσουμε”. Δηλ. δεν φταίει η Τουρκία. Φταίμε εμείς που δεν πείσαμε;

Άκουσε κ. Άντρο Κυπριανού. Στην πολιτική μετρούν οι συσχετισμοί των δυνάμεων κι όχι οι ανύπαρκτες καλές θελήσεις. Αν ο συσχετισμός είναι εις βάρος σου τότε οφείλεις να κάνεις το παν για να τον ανατρέψεις. (Αυτός είναι εξάλλου και ο προσδιορισμός της αγωνιστικότητας). Αν όχι παραδίδεσαι και αφήνεσαι στην καλή θέληση του κατακτητή. Που μπορεί και να σου τάζει να είσαι ο πρώτος, αλά πρώτος μεταξύ σκλάβων, δούλων. Παρακολουθώ ότι από τότε που άρχισε μια προσπάθεια της πλευράς μας (και δεν με ενδιαφέρει από που ξεκίνησε) για ανατροπή του ισοζυγίου δυνάμεων αντιδράς παράξενα, αρνητικά, φοβισμένα. Μας αφήνεις την εντύπωση ότι είσαι αντίθετος με αυτή την πολιτική. Μήπως διότι προέρχεται ίσως εκ δυσμών; Μα αν θυμάμαι καλά επί προεδρίας Χριστόφια ούτε εσείς δώσατε θαλάσσιο οικόπεδο σε Ρωσικές εταιρείες. Τις απότρεψε να κάνουν αίτηση. Τι θέλετε λοιπόν; Ο Τσώρτσιλ όταν συμμάχησε με το Στάλιν εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας είχε πει “και με το διάβολο θα συμμαχούσα για να σώσω την πατρίδα μου”.

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Χρειαζόμαστε τη μεγαλύτερη δυνατή ενότητα. Αντικατοχική ενότητα κι όχι σαν αυτή που κάνατε με τα φιλοκατοχικά Τ/κα κόμματα. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβετε τόσο το καλύτερο για τον τόπο μας.

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Την στιγμή που η Τουρκία συνεχίζει την προκλητική συμπεριφορά της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας με αφορμή το ενεργειακό πρόγραμμα και τη διεκδίκηση συγκεκριμένου ρόλου στο χώρο της ανατολικής Μεσογείου αλλά και της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων ο ΠτΔ και η ηγεσία του ΑΚΕΛ εξακολουθούν να ερίζουν για το ποιος έχει την ευθύνη για το ναυάγιο του Κραν Μοντανά αλλά και ποια θα πρέπει να είναι ενδεχομένως η διαδικασία και η βάση επανέναρξης των συνομιλιών. Θα ήταν σκόπιμο και οι δύο να δηλώσουν καθαρά σε όλο τον κυπριακό λαό εάν μέσα από τη μορφή λύσης εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι πρέπει να υπάρχει γεωγραφικός διαχωρισμός του λαού στη βάση ενθοτικής προέλευσης; Ότι θα πρέπει να υπάρχει εγγυημένη πλειοψηφία πληθυσμού και εδάφους στις δύο περιοχές; Ότι θα πρέπει να υπάρχει αριθμητική εξίσωση στα θεσμικά όργανα του κράτους και η θετική ψήφος για τη λήψη απόφασης; Ότι στην τουρκοκυπριακή περιοχή τον πρώτο λόγο θα τον έχουν οι χρήστες και όχι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες; Και τέλος ότι θα πρέπει να παραμείνει ή να νομιμοποιηθεί αριθμός εποίκων μεγαλύτερος από τον αριθμό των Τουρκοκυπρίων; Και μάλιστα όλα τα παραπάνω κατά παράβαση σχετικών αποφάσεων και ψηφισμάτων του Ο.Η.Ε; Κατά την άποψη της ΕΔΕΚ αυτά τα ζητήματα είναι που αφορούν την ουσία του κυπριακού και αποτελούν μέρος της ουσίας του κυπριακού και που απαρέγκλιτα θα έπρεπε να τεθούν κατά προτεραιότητα στο τραπέζι των συνομιλιών για επίλυση. Και στη βάση αυτών των ζητημάτων συμπεριλαμβανομένου της πλήρους αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων και της κατάργησης των συνθηκών εγγύησης και συμμαχίας που θα διαφανεί η καλή θέληση τόσο της Τουρκίας όσο και του εξαρτώμενου από αυτήν κατοχικού καθεστώτος.

Γραφείο Τύπου

Λευκωσία 2 Δεκεμβρίου 2018

 

Δείτε τις δηλώσεις εδώ:

 

Μετά την συνάντηση που είχε το πρωί στα γραφείο του Κόμματος, ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Μαρίνος Σιζόπουλος με τον Πρέσβη της Γαλλίας στην Κύπρο René Troccaz, ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ δήλωσε τα εξής:

«Είχα την χαρά και την ευχαρίστηση να έχω στο γραφείο μου, τον Πρέσβη της Γαλλίας, με τον οποίο ανταλλάξαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη γύρω από τις τελευταίες εξελίξεις στο κυπριακό, τις προσδοκίες τις οποίες έχουμε γύρω από αυτήν τη διαδικασία και άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή τις θέσεις και τις απόψεις που μου έχει μεταφέρει. Την ίδια στιγμή θεώρησα ως καθήκον και υποχρέωση να επιδώσω στον κύριο πρέσβη την ολοκληρωμένη πρόταση την οποία η ΕΔΕΚ κατέθεσε τελευταία στο Εθνικό Συμβούλιο όσον αφορά και τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί κατά τη δική μας άποψη αλλά και τη βάση της συζήτησης ενόψει των διεργασιών που γίνονται με την εκπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα για την επανέναρξη των συνομιλιών. Και την ίδια στιγμή έχουμε συζητήσει και έχουμε καταλήξει ότι Γαλλία και Κύπρος είμαστε δυο χώρες εντός της Ε.Ε. έχουμε πάρα πολλά κοινά σημεία για να έχουν μια περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας μας σε πάρα πολλούς τομείς. Και από την πλευρά  της ΕΔΕΚ, αλλά και ως μέλος του Κοινοβουλίου αλλά και ως πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, θα προσπαθήσω στο μέτρο των δυνατοτήτων μου να συμβάλλω εις την παραπέρα ενίσχυση αυτής ακριβώς της συνεργασίας της κυπριακής βουλής με τα αντίστοιχα νομοθετικά σώματα της Γαλλίας τόσο του Κοινοβουλίου όσο και της Γερουσίας.»

 

Ο Πρέσβης της Γαλλίας René Troccaz δήλωσε:

«Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της ΕΔΕΚ με τον οποίο είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, όπως ξέρετε, αυτός είναι και ο ρόλος των διπλωματών να έχουν επαφές, συναντήσεις και ανταλλαγές με τους πολιτικούς αρχηγούς και για μένα αυτές οι ανταλλαγές με τον Πρόεδρο Σιζόπουλο ήταν πολύ χρήσιμες, με ενημέρωσε για την κατάσταση εδώ, το κυπριακό, για τις εξελίξεις. Είναι κάτι το οποίο παρακολουθούμε. Η θέση της Γαλλίας είναι γνωστή. Είμαστε υπέρ της λύσης, μιας λύσης η οποία να είναι βιώσιμη ασφαλώς και ξέρετε ότι υποστηρίζουμε τις προσπάθειες που καταβάλλονται από τις πλευρές εδώ, από την Κυπριακή Δημοκρατία και ασφαλώς στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών. Ανέφερε ο Πρόεδρος Σιζόπουλος και την ποιότητα των διμερών σχέσεων μεταξύ της κυπριακής δημοκρατίας και της Γαλλίας. Επιβεβαιώνω ότι αυτές οι σχέσεις είναι πάρα πολύ καλές που αναπτύσσονται σε όλους τους τομείς αυτό είναι γνωστό και όπως, και τελειώνω με αυτό που είπε τελευταία υπάρχει και αυτή η ανταλλαγή, οι επαφές που πρέπει να αναπτύξουμε μεταξύ των Κοινοβουλίων, των κοινοβουλευτικών αντιπροσώπων των δυο χωρών, αυτό είναι επίσης μια διάσταση πολύ σημαντική στις διμερείς μας σχέσεις και πάλι θέλω να ευχαριστήσω τον πρόεδρο Σιζόπουλο για την ενημέρωση που μου έκανε της σημερινής κατάστασης. Ευχαριστούμε πολύ, να είστε καλά.»

 

Γραφείο Τύπου

Λευκωσία, 26 Νοεμβρίου 2018

ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΚΟΚΚΙΝΩΝ 2

Χαιρετίζουμε τη συνάντηση που έγινε χθες με τη συμμετοχή των επικεφαλής για τη διάνοιξη του οδοφράγματος Κοκκίνων.

Εκτιμούμε πως από την στιγμή που η κυβέρνηση προχώρησε στη συμφωνία για το άνοιγμα και άλλων οδοφραγμάτων, έπρεπε να είχε θέσει κατά προτεραιότητα και το άνοιγμα της διόδου Πυροΐου και του οδοφράγματος Κοκκίνων που ουσιαστικά θα διευκόλυναν τις διακινήσεις των Ελληνοκυπρίων.

 

Λευκωσία, 26 Νοεμβρίου 2018

Μαρίνος Σιζόπουλος
Η τελική διαμόρφωση πρότασης συνεργασίας τόσο με τους Οικολόγους, όσο και με την Αλληλεγγύη θα πρέπει να ικανοποιεί τις ελάχιστες απαιτήσεις που έχει θέσει η Κεντρική Επιτροπή της ΕΔΕΚ, δηλώνει ο Μαρίνος Σιζόπουλος, ξεκαθαρίζοντας πως σε διαφορετική περίπτωση η αυτόνομη κάθοδος του κόμματος στις Ευρωεκλογές θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Υπογραμμίζει πως βασικός στόχος του σχεδιασμού είναι η συνεργασία που θα συνομολογηθεί να είναι ειλικρινής, έντιμη, και να εκπέμπει στο εκλογικό σώμα αξιοπιστία και ως ΕΔΕΚ δεν ευνοούν τις ασάφειες και όταν ακόμα αυτές είναι «θετικά εποικοδομητικές».

Ξεκαθαρίσει επίσης ότι δεν τίθεται σε καμία περίπτωση θέμα συνεργασίας με τη Συμμαχία Πολιτών, καθώς, όπως υποστηρίζει, δεν μπορεί να αποτελέσει έναν αξιόπιστο εταίρο για νέα συμφωνία. Ο λόγος είναι, όπως αναφέρει, ότι ο Γιώργος Λιλλήκας αθέτησε όσα ο ίδιος συμφώνησε το 2012 με την ΕΔΕΚ, αλλά και όταν του δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία το 2018, δεν την αξιοποίησε, προτιμώντας την αυτόνομη κάθοδο στις προεδρικές εκλογές.

Τελικά όλο αυτό που ζητά η ΕΔΕΚ είναι μία επανάληψη της συνεργασίας με τους Οικολόγους το 2014; Γιατί απορρίπτετε μία διεύρυνσή της και τι σας κάνει να πιστεύετε ότι αυτή η επιλογή θα είναι ξανά επιτυχημένη;
Είναι κοινή ομολογία ότι η συνεργασία του 2014 ήταν επιτυχημένη. Γι’ αυτό και η Κεντρική Επιτροπή της ΕΔΕΚ τον περασμένο Μάρτιο είχε αποφασίσει κατά προτεραιότητα να διερευνήσει την πιθανότητα επανάληψής της. Όμως δεν περιορίστηκε μόνο σε αυτό. Προχώρησε στη διερεύνηση και της δυνατότητας διεύρυνσης της συνεργασίας με τη συμμετοχή και της Αλληλεγγύης.

Από την αξιολόγηση των προτάσεων που υποβλήθηκαν προέκυψε ότι κάποιες από τις πρόνοιές τους, όπως η εκ περιτροπής εκπροσώπηση στο Ευρωκοινοβούλιο, η σύνθεση του ψηφοδελτίου κ.ά. δεν ικανοποιούσαν τις προϋποθέσεις για συγκρότηση συνεργασίας, η οποία να εκπέμπει στο εκλογικό σώμα την απαιτούμενη αξιοπιστία. Επιπρόσθετα, παρατηρήθηκαν φαινόμενα παλινδρομήσεων και αναθεωρήσεων προνοιών που απαιτούσαν διευκρινίσεις. Αυτός είναι ο λόγος που η Κ.Ε. ομόφωνα αποφάσισε να δώσει μια τελευταία ευκαιρία για ξεκαθάρισμα. Εάν η τελική διαμόρφωση της πρότασης συνεργασίας ικανοποιεί τις ελάχιστες απαιτήσεις καλώς, εάν όχι, τότε η αυτόνομη κάθοδος της ΕΔΕΚ στις προσεχείς Ευρωεκλογές πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Απορρίπτετε κάθετα το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Συμμαχία Πολιτών. Πολλοί λένε ότι είναι προσωπικό το ζήτημα με τον Γιώργο Λιλλήκα…
Το ζήτημα δεν είναι καθόλου προσωπικό. Με τον Γιώργο Λιλλήκα έχω πολύ καλές προσωπικές σχέσεις, όπως και με τους προέδρους ή αρχηγούς των άλλων κομμάτων. Στην πολιτική και κομματική μου διαδρομή ποτέ δεν έχω προσωποποιήσει τις πολιτικές διαφωνίες και αυτό είναι πολύ καλά γνωστό.
Το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό. Ο Γιώργος δεν τήρησε τη συμφωνία που ο ίδιος πρότεινε το 2012. Τα μέλη και τα στελέχη της ΕΔΕΚ νιώθουν προδομένα, γιατί είχαν στηρίξει με πάθος την υποψηφιότητά του, πίστεψαν σε αυτόν και τους απογοήτευσε. Ακόμα δεν εκτίμησε το γεγονός ότι η στήριξη από την ΕΔΕΚ του έδωσε άλλη δυναμική και τον κατέταξε σε άλλο επίπεδο υποψηφίων. Εξάλλου το ποσοστό που συγκέντρωσε το 2013 σε σχέση με αυτό του 2018 είναι ενδεικτικό.
Ως εκ τούτου, εκτιμούμε ότι η Συμμαχία Πολιτών δεν μπορεί να αποτελέσει έναν αξιόπιστο εταίρο σε μια νέα συμφωνία. Φυσικά όλοι έχουμε δικαίωμα σε μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτή δόθηκε στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές αλλά δεν αξιοποιήθηκε.
Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι η ΕΔΕΚ δικαιούται να έχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση υποψηφίων σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο περισσότερων από δύο κομμάτων. Με βάση την εκλογική δύναμη των κομμάτων στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, τα ποσοστά και των τριών κομμάτων είναι κοντά…
Η άποψή μας δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και αποδοχή από τους υπόλοιπους. Εκτιμούμε ότι με βάση την κοινωνική σύνθεση του κόμματος αλλά και γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζει η ΕΔΕΚ όσον αφορά την κατανομή των ψηφοφόρων της, για να καταστεί δυνατή η συσπείρωσή τους και να υλοποιηθεί ο εκλογικός στόχος, απαιτείται ένας ελάχιστος αριθμός υποψηφίων. Η ενδεχόμενη εκπροσώπηση της ΕΔΕΚ σε ψηφοδέλτιο συνεργασίας με έναν μόνο υποψήφιο όπως μας έχει προταθεί, εκτιμούμε ότι δεν θα βοηθήσει στην υλοποίηση του εκλογικού μας στόχου.
Η εκλογική αποτυχία μιας συνεργασίας έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις από την αποτυχία του ενός κόμματος. Στη συγκρότηση μιας εκλογικής συνεργασίας διαβουλευόμαστε για να καταλήξουμε σε κοινά αποδεκτή συμφωνία. Όπως δεν προσπαθούμε να επιβάλουμε την άποψή μας στους εν δυνάμει εταίρους μας, το ίδιο δεν επιθυμούμε να μας επιβάλουν αυτοί την άποψή τους.
Πληροφορίες λένε ότι αντιδράσεις εντός κόμματος υπάρχουν για την Ελένη Θεοχάρους… Αυτός είναι ο λόγος που ουσιαστικά οδηγείτε τα πράγματα είτε σε συνεργασία μόνο με Οικολόγους, είτε σε αυτόνομη κάθοδο;
Είμαι υποχρεωμένος να διαψεύσω τις πληροφορίες. Είναι ανυπόστατες. Εξάλλου οι αποφάσεις της Κ.Ε. αναφορικά με τις Ευρωεκλογές τόσο του π. Μαρτίου όσο και οι πρόσφατες του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου ήταν ομόφωνες. Η ΕΔΕΚ έχει έναν συγκεκριμένο σχεδιασμό με βάση τον οποίο προχωρεί. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από το γεγονός ότι τα μέλη της Κ.Ε. τον έχουν υιοθετήσει και στηρίζουν την υλοποίησή του.
Βασικός στόχος του σχεδιασμού είναι η συνεργασία που θα συνομολογηθεί να είναι ειλικρινής, έντιμη, και να εκπέμπει στο εκλογικό σώμα αξιοπιστία. Αυτός είναι και ο λόγος που προσπαθούμε όλες οι πρόνοιες των προτάσεων που βρίσκονται ενώπιόν μας να ανταποκρίνονται σε αυτό τον σχεδιασμό. Δεν ευνοούμε τις ασάφειες και όταν ακόμα αυτές είναι «θετικά εποικοδομητικές» για την ΕΔΕΚ.
Τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν μια ισχυροποίηση του ΕΛΑΜ, ώστε να διεκδικεί βάσιμα την έκτη έδρα. Αυτός δεν είναι ένας επιπλέον λόγος για να υπάρξει συνεργασία με τα υπόλοιπα κόμματα;
Η ΕΔΕΚ πολιτεύεται από την ίδρυσή της στη βάση αρχών και όχι φόβου. Η ΕΔΕΚ μπορεί να διεκδικήσει και να καταλάβει την 5η (πέμπτη) έδρα αυτόνομα. Απέδειξε και στο πρόσφατο παρελθόν ότι έχει τη δύναμη να ανατρέψει δεδομένα. Το 2014 όταν όλες σχεδόν οι δημοσκοπήσεις ήταν αρνητικές, η ΕΔΕΚ κέρδισε την έδρα. Το 2016 στις βουλευτικές εκλογές όλες οι δημοσκοπήσεις την κατάτασσαν στην 6η ή/και 7η θέση, τελικά έστω και οριακά κατέλαβε την 4η.
Σήμερα η ΕΔΕΚ είναι πολύ πιο ισχυρή. Το απέδειξε τόσο στις τελευταίες δημοτικές εκλογές, όσο και στις πρόσφατες Προεδρικές. Έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, εμπιστευόμαστε τους φίλους και τους ψηφοφόρους μας. Όμως η συνεργασία που άρχισε στις προεδρικές εκλογές, πιστεύουμε ότι πρέπει να παραμείνει ζωντανή, παρά το γεγονός ότι οι Ευρωεκλογές έχουν διαφορετικό χαρακτήρα από τις Προεδρικές. Σε αυτές αποτυπώνονται τα ποσοστά των κομμάτων και όχι η εκλογή Προέδρου. Θα εξαντλήσουμε καλόπιστα κάθε πιθανότητα επιτυχίας, όμως αυτό ελπίζουμε ότι δεν θα εκληφθεί ως αδυναμία.
Κάποιες μετρήσεις δείχνουν ότι μόνο με συνεργασία των τεσσάρων υπάρχει ισχυρή προοπτική αναχαίτισης της δυναμικής του ΕΛΑΜ… Πώς το σχολιάζετε;
Ήδη έχω αναφερθεί στην απάντησή μου στην προηγούμενη ερώτηση. Οι μετρήσεις είναι χρήσιμες για μελέτη και καθορισμό τακτικής, δεν είναι όμως το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό θα ήταν καλό κάποιος να μελετήσει προσεκτικά τις δημοσκοπήσεις πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2016 και όχι μόνο, θα εξαγάγει σημαντικά συμπεράσματα.
Στο απευκταίο σενάριο της μη διατήρησης της έδρας, πολλοί θα είναι οι επικριτές και μεγάλη θα είναι η πίεση και προς την ηγεσία του κόμματος διότι κάποιοι θεωρούν ότι η ΕΔΕΚ οδεύει προς κλείσιμο… Μια νέα εκλογική αποτυχία θα ενισχύσει τη θέση τους…
Είναι φανερό ότι είναι πολλοί που θα ήθελαν να υλοποιηθεί αυτό το σενάριο. Αρκετοί είναι αυτοί που το προωθούν άλλοι στο προσκήνιο και άλλοι στο παρασκήνιο. Μάθαμε να αγωνιζόμαστε. Να δίνουμε μάχες, να κερδίζουμε και να χάνουμε. Όμως παραμένουμε όρθιοι και δικαιωμένοι. Ποτέ δεν διστάσαμε να αναμετρηθούμε με την ιστορία, ποτέ δεν αρνηθήκαμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, αλλά και ποτέ δεν καταθέσαμε «τα όπλα». Αυτή ήταν η διαδρομή του ιδρυτή του κόμματος του Βάσου Λυσσαρίδη, αυτή είναι και η παρακαταθήκη του. Θα την ακολουθήσουμε με συνέπεια είτε μόνοι, είτε και με άλλους.
Δέχεστε όλο και συχνότερα κριτική ως ΕΔΕΚ για «ΕΛΑΜοποίηση». Κριτική η οποία προέρχεται και από το ίδιο το ΕΛΑΜ ότι προσεγγίζετε τις θέσεις του αλλά και από την κοινωνία, ότι οδηγείστε σε όλο και πιο ακραίες πολιτικές θέσεις. Το γεγονός ότι έχει περάσει αυτό το μήνυμα δεν σας ανησυχεί; Είναι θέμα παρερμηνείας, ή μήπως θα πρέπει να γίνει μία αυτοκριτική σε σχέση με τον πολιτικό σας λόγο;
Είναι και αυτή μια συγκεκριμένη προσπάθεια υπονόμευσης της ΕΔΕΚ. Τι σχέση έχει η ΕΔΕΚ με το ΕΛΑΜ. Τι σχέση έχει η ΕΔΕΚ που αγωνίστηκε εναντίον της χούντας των Αθηνών, της ΕΟΚΑ Β’ και του πραξικοπήματος, με αυτούς που αποτελούν την πολιτική συνέχεια της Χούντας, που δεν καταδικάζουν την ΕΟΚΑ Β’ και το πραξικόπημα και εξακολουθούν να έχουν τους ολετήρες του κυπριακού Ελληνισμού ως καθοδηγητές τους.
Η ΕΔΕΚ ως ένα γνήσιο Σοσιαλιστικό Κόμμα που αγωνίσθηκε για τη Δημοκρατία, την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων και την κατοχύρωση στους πολίτες των πολιτικών και ανθρωπίνων τους δικαιωμάτων, πώς είναι δυνατόν να αποδεχθεί λύση στο πρόβλημα της πατρίδας μας, η οποία να παραβιάζει όλα τα παραπάνω.
Αλήθεια ποιος μπορεί να αποκαλείται προοδευτικός όταν αποδέχεται ένας λαός να διαχωρίζεται γεωγραφικά με βάση την εθνοτική προέλευση των πολιτών του. Να αποδέχεται εγγυημένη πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησίας. Να διαχωρίζονται οι πολίτες σε 4 διαφορετικές κατηγορίες με διαφορετικά πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Να υπάρχει εκ περιτροπής προεδρία, δήθεν σταθμισμένη ψήφος και οι πλέον σημαντικές αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου να λαμβάνονται μετά από κλήρωση;!!! Ένας λαός πώς είναι δυνατό να αναπτύξει συνεργασία και να σχεδιάσει το κοινό του μέλλον όταν είναι διαχωρισμένος;

Η ΕΔΕΚ ήταν από την αρχή αντίθετη με τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ). Η απόρριψη μιας θέσης από διάφορα κόμματα δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και ταύτιση. Οι λόγοι προφανώς είναι διαφορετικοί. Η καλόπιστη κριτική είναι πάντα καλοδεχούμενη γιατί αυτή βοηθά στη βελτίωσή μας, όμως σε αυτή την περίπτωση δεν πρόκειται για καλόπιστη κριτική αλλά για πολεμική με συγκεκριμένο στόχο.

Πρόσφατα είχατε μία έντονη διαδικτυακή συζήτηση με το πρώην υπουργό Υγείας, Γιώργο Παμπορίδη, για το ΓεΣΥ. Προωθείτε κάποιες τροποποιήσεις για βελτιώσεις, αλλά στην ουσία, όπως υποστήριξε ο κ. Παμπορίδης, επιχειρείτε ανατροπή του… Πώς το σχολιάζετε;
Τα όσα υποστήριξε ο κ. Παμπορίδης για ακόμα μια φορά είναι ανυπόστατα και αποκύημα φαντασίας. Απλά είναι εκτός τόπου και εκτός χρόνου. Θα υπενθυμίσω ότι ανάλογες δηλώσεις έκανε και στο παρελθόν για τον «δήθεν Ιούδα», τον οποίο όμως δεν είχε το θάρρος να κατονομάσει. Τελικά αναγκάστηκε μετά από πολλούς μήνες, κάτω από την πίεση ραδιοφωνικής συζήτησης, να τον αποκαλύψει και εκτέθηκε, γιατί δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του κινούνται επίσης στη σφαίρα της φαντασίας και αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων. Θα ήταν καλύτερα να εξηγήσει στον λαό, αφού θεωρεί τον εαυτό του ως τον κατεξοχή αρχιτέκτονα του ΓεΣΥ, γιατί δεν συνέχισε ως υπουργός να το υλοποιήσει, αλλά φρόντισε με ελαφρά πηδηματάκια να απομακρυνθεί και να αναθέσει σε άλλον την ευθύνη της υλοποίησής του. Μήπως η τακτική αυτή εξυπηρετεί κάποιες άλλες σκοπιμότητες;
Στη συνάντησή μου με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στις 25 περασμένου Οκτωβρίου, μετέφερα τις ανησυχίες μου για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η εφαρμογή του ΓεΣΥ. Εκτιμώ ότι θα προκληθούν σοβαρά προβλήματα με κίνδυνο την κατάρρευση του Δημόσιου τομέα Υγείας με ολέθριες επιπτώσεις εάν αυτό συμβεί. Όπως έπραξα και τον Ιούλιο του 2017 κατά την ψήφιση της νομοθεσίας, καταθέτω τις απόψεις μου χωρίς φόβο. Δεν πρόκειται να καταθέσω τροπολογίες, γιατί δεν θέλω να δώσω στους υπαίτιους της ενδεχόμενης κατάρρευσης του ΓεΣΥ την ευκαιρία να μετατοπίσουν τις ευθύνες τους. Να τις αναλάβουν αυτούσιες αυτοί και οι συνοδοιπόροι τους.
Η κοινωνία πάντως ζητά το ΓεΣΥ και η ευθύνη βαραίνει όλους για εφαρμογή του… Δεν συμφωνείτε ότι κάποια στιγμή πρέπει να προχωρήσει το θέμα;
Θα υπενθυμίσω ότι η υλοποίηση του ΓεΣΥ ήταν μνημονιακή υποχρέωση και έπρεπε να αρχίσει η εφαρμογή του το 2015. Βρισκόμαστε στο 2018. Από το 2015 καταθέσαμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς η ΕΔΕΚ εκτιμά ότι θα πρέπει να υλοποιηθεί για να μπορέσει να προσφέρει στους πολίτες υψηλού επίπεδου ιατρική περίθαλψη και ειδικά σε αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να την εξασφαλίσουν με άλλους τρόπους.
Η πρόταση της ΕΔΕΚ για σταδιοποιημένη εφαρμογή περιλάμβανε, την αποσυμφόρηση των δημόσιων νοσοκομείων με μετακίνηση μέρους της πρωτοβάθμιας περίθαλψης (Α’ Βοήθειες και Εξωτερικά Ιατρεία) στον Ιδιωτικό τομέα, την αναβάθμιση των Νοσοκομείων και την κάλυψη των αναγκών τους σε κλινικές, εξοπλισμό και προσωπικό, την Αυτονόμηση σε Διοικητικό, Επιστημονικό επίπεδο για να έχουν οικονομική επάρκεια και όχι ελλείμματα και τέλος την εφαρμογή του ΓεΣΥ. Τα χρονοδιαγράμματα θα καθορίζονταν ανάλογα με τις δυνατότητες εφαρμογής του κάθε σταδίου. Εάν ο Δημόσιος τομέας δεν ενισχυθεί για να ανταποκριθεί με επάρκεια στις υποχρεώσεις που θα αναλάβει και καταρρεύσει, τότε οι συνέπειες για τους πολίτες θα είναι τραγικές. Κάποιοι σίγουρα θα ευννοηθούν από μια τέτοια εξέλιξη όπως συνέβη με το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών, την πώληση της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας. Πάντως σε αυτούς δεν περιλαμβάνονται οι πολίτες. Η ΕΔΕΚ τάχθηκε να στηρίξει τους πολίτες και όχι τα γεράκια που θα καραδοκούν.
Το Κυπριακό βρίσκεται σε αδιέξοδο. Έχετε κάποιες εισηγήσεις προς τον Πρόεδρο και το Εθνικό Συμβούλιο; Ποια η εκτίμησή σας;
Για ακόμα μία φορά έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη και πολυσέλιδη εισήγηση στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για το πώς θα πρέπει να χειριστεί τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει. Στη διακριτική του ευχέρεια επαφίεται να αποφασίσει πώς θα την αξιοποιήσει.
Η άποψη της ΕΔΕΚ είναι πως θα πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια να μετακινηθεί τόσο η διαδικασία όσο και η βάση των συζητήσεων σε ένα πλέον θετικό πεδίο, αξιοποιώντας αποφάσεις και ψηφίσματα του ΟΗΕ, όπως η σύγκληση Διεθνούς Διάσκεψης για να συζητηθεί κατά προτεραιότητα η διεθνής πτυχή του προβλήματος. Σταθερή επιμονή στην ανάγκη για πλήρη και χωρίς παρεκκλίσεις εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την επικράτεια, πλήρης αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων πριν από την εφαρμογή της συμφωνημένης λύσης, επαναπατρισμός των εποίκων για να μην κινδυνεύουν οι Τ/κύπριοι και κατοχύρωση των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών ανεξάρτητα από εθνοτική ή θρησκευτική προέλευση.
Η πρόθεση του Προέδρου για αποκέντρωση εξουσιών δεν αλλάζει ούτε τη διαδικασία, ούτε τη βάση λύσης που αποδείχθηκαν μέχρι σήμερα αναποτελεσματικές και αποτυχημένες. Η επανάληψη τι εχέγγυα δίνει ότι αυτή τη φορά η κατάληξη θα είναι επιτυχής; Απλά δίνουμε χρόνο στην Τουρκία για να προωθεί τους σχεδιασμούς της και ταυτόχρονα να κερδίζει πρόσθετα πολιτικά κεκτημένα. Αυτή η διαδικασία την πρώτη φορά κατέληξε στο σχέδιο Ανάν και τη δεύτερη στο Κραν Μοντανά, όπου ενώ η διαδικασία κατέληξε σε αποτυχία λόγω της τουρκικής στάσης, τελικά στην Τουρκία πιστώθηκε εποικοδομητική στάση και στην πλευρά μας χρεώθηκε το 50% της αποτυχίας. Είναι καιρός να διδασκόμαστε από τα λάθη του παρελθόντος εάν πραγματικά θέλουμε να διορθωθούμε και να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον.
Τουρκικές προκλήσεις σε Αιγαίο και Κύπρο. Θα υπάρξουν κινήσεις από πλευράς Άγκυρας με πρόθεση δημιουργίας επεισοδίου; Ποια η εκτίμησή σας; Συμφωνείτε με τους χειρισμούς από πλευράς Κυβέρνησης;
Οι τουρκικές προκλήσεις αποσκοπούν στην προώθηση της υλοποίησης τουλάχιστον ενός από τους τρεις παρακάτω στόχους. Η Τουρκία να καταστεί συμμέτοχος στην εκμετάλλευση του Φ.Α. της Αν. Μεσογείου και να κατοχυρώσει τη μεταφορά του στην Ευρώπη μέσω του τουρκικού αγωγού, να υποχρεώσει την Κυπριακή Δημοκρατία είτε να αναστείλει το ενεργειακό της πρόγραμμα είτε να αποδεχθεί τη συμμετοχή των Τ/κυπρίων στη διαχείριση πριν από τη λύση του Κυπριακού και τέλος με την εγκατάσταση του γεωτρύπανου να δημιουργήσει γκρίζες ζώνες τις οποίες μελλοντικά να αξιοποιήσει για επέκταση του θαλάσσιου ελέγχου της Αν. Μεσογείου.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν μέρος του διαχρονικού σχεδιασμού της να καταστεί μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη με παγκόσμια εμβέλεια. Μια τέτοια εξέλιξη ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους γείτονές της και πολύ περισσότερο για την Κύπρο και την Ελλάδα.