Ομιλία Βουλευτή της ΕΔΕΚ, Κωστή Ευσταθίου, στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο για τις παρακολουθήσεις

Ο οποιοδήποτε περιορισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πάντοτε είναι και δυσάρεστος και  επικίνδυνος. Εξάλλου τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι η ειδοποιός διαφορά του ανθρώπου από τα υποζύγια.  Και αυτό δεν το λέω εγώ αλλά οι Γάλλοι  της Γαλλικής  Διακήρυξης του 1789 των δικαιωμάτων του ανθρώπου, το λέει η Αμερικανική Διακήρυξη για τα δικαιώματα του ανθρώπου, το λέει η διεθνής έννομη τάξη. Ο οποιοσδήποτε περιορισμός και επέμβαση θα πρέπει να είναι ανάλογος  του σκοπού για τον οποίο αυτή γίνεται. Δεν θα  προχωρήσω σήμερα να σας κάνω νομική ανάλυση. Εξάλλου αυτό είναι δουλειά των δικαστηρίων. Εδώ λειτουργούμε περισσότερο ως πολιτικό σώμα αλλά βεβαίως υπόλογο στη λαϊκή κυριαρχία. Θα προσπαθήσω να υποδείξω τους λόγους για τους οποίους μας βρίσκει αντίθετους το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Θα αναφερθώ επί τροχάδην στο άρθρο 6Α.

Καταρχήν η νομοθεσία δυστυχώς εξουσιοδοτεί για παρακολούθηση και μη μέλη της αστυνομίας. Έχοντας υπόψη  την περίπτωση του βαν όπου προφανώς οι συγκεκριμένοι οι οποίοι παρακολουθούσαν κατά τρόπο παράνομο εκτελούσαν καθήκοντα ή πρόσφεραν υπηρεσίες στον οποιοδήποτε, με τον ίδιο τρόπο ο νόμος αυτός  επιτρέπει στην αστυνομία, στους  ανακριτές, στις ερευνητικές αρχές  ουσιαστικά να αγοράζουν υπηρεσίες από μη μέλη της αστυνομίας από ανθρώπους ιδιώτες. Και αυτό είναι πάρα πολύ συνηθισμένο και αντιλαμβάνεστε τι πόρτες κατάχρησης των διαδικασιών ανοίγει.

Στο άρθρο 7 όπως αυτό τροποποιείται, δυστυχώς, ικανοποιεί τα κριτήρια του νόμου η πεποίθηση του ανακριτή ότι η παρακολούθηση θα προσφέρει και θα είναι χρήσιμη στην διερεύνηση ή αποτροπή  αδικημάτων. Η πεποίθηση. Πιστεύω δηλαδή ότι αν παρακολουθήσω κάποιον θα προχωρήσω σε διερεύνηση κάποιου αδικήματος. Περαιτέρω πρέπει να αναφερθώ και στο ότι η παρακολούθηση με βάση το εδάφιο Δ μπορεί να γίνει και κατά αγνώστων προσώπων. Να παρακολουθούμε δηλαδή πολίτες της Δημοκρατίας ασχέτως εάν η ταυτότητα δεν είναι γνωστή στον παρακολουθώντα. Επεκτείνεται η παρακολούθηση και σε άτομα πέρα των υποτίθεται στοχευμένων, λέει  το νομοσχέδιο. Δηλαδή να προχωρήσουμε σε παρακολούθηση όλων των πρσώπων που η παρακολούθηση της ιδιωτικής επικοινωνίας εύλογα πιστεύεται ότι μπορεί να βοηθήσει στην διερεύνηση  του αδικήματος. Επεκτείνεται κατά δραματικό τρόπο το εύρος της παρακολούθησης. Δεν υπάρχει σε καμία άλλη  ευρωπαϊκή χώρα απολύτως αυτή η ευκολία  πλέον με την οποία μπορεί να παρακολουθείται ο κάθε ένας, ο τρίτος ο άγνωστος, επειδή τυγχάνει κατά την  πεποίθηση του ανακριτή να βοηθήσει η παρακολούθηση  στην διαλεύκανση ή αποτροπή των αδικημάτων.

Στο άρθρο 8 του νομοσχεδίου αναφέρει πέρα της πεποιθήσεως ότι σε συνδυασμό πάντα με το 8Α δυστυχώς είμαστε υποχρεωμένοι εάν προέλθει αίτημα από τρίτη χώρα, π. χ. την Τουρκία, το Κατάρ, την Σαουδική Αραβία, την Γερμανία όπως έγινε με τον Αγωνιστή της Δημοκρατίας που ήθελαν να τον εκδώσουμε για να τον στείλουν στην Τουρκία να τον εξαφανίσουν. Εάν γίνουν αυτές  οι αιτήσεις η Κυπριακή Δημοκρατία είναι υποχρεωμένη να παρακολουθεί το συγκεκριμένο πρόσωπο ακόμα και Κύπριο εάν αυτή είναι η παράκληση, η απαίτηση, ξένου κράτος. Και αυτό έχει σημασία. Και μιλώ προς τα αριστερά για τις περιπτώσεις  που εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα ή κοινωνικοί αγώνες βαφτίζονται από ολοκληρωτικά καθεστώτα ως εγκληματίες.

Έχουμε καταθέσει δύο τροπολογίες οι οποίες φαίνεται ότι θα υπερψηφιστούν. Εάν υπερψηφιστούν , έχουμε υποχρέωση εφόσον η τροπολογίας μας γίνεται αποδεκτή να μην καταψηφίσουμε τουλάχιστον το νόμο.

Τελειώνω με το εξής. Οι  Γάλλοι το 1789 στην Οικουμενική Διακήρυξη  Δικαιωμάτων  του ανθρώπου είπαν το εξής το οποίο  επαναλαμβάνω με παρρησία. Ότι η άγνοια, η λήθη, η απαξίωση των δικαιωμάτων  του ανθρώπου είναι οι μόνες αιτίες των δημοσίων δεινών και της διαφθοράς των κυβερνώντων. Ποτέ δεν θα πρέπει να δίνουμε υπερεξουσίες σε άτομα ή επιτροπές που μόνες τους αποφασίζουν, παρακολουθούν και αυτόρυθμίζονται. Αυτό θα είναι το τέλος της Δημοκρατίας.

Γραφείο Τύπου

Λευκωσία, 24 Ιανουαρίου 2020

You may also like