ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΟΜΙΛΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Κ.Σ. ΕΔΕΚ ΗΛΙΑ ΜΥΡΙΑΝΘΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ 2020

Κύριε Πρόεδρε, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, Κυρίες και Κύριοι Υπουργοί,

Την περασμένη Παρασκευή παρακολουθήσαμε από αυτή την αίθουσα την ομιλία του νέου υπουργού οικονομικών για τον προϋπολογισμό του 2020.

Ένα προϋπολογισμό θα έλεγα σχεδιασμένο βάση και των προηγούμενων χρόνων και με βάση κάποιες από τις απαιτήσεις που μας έθεσαν οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωση όταν έβαζαν σε πρόγραμμα στήριξης την κυπριακή οικονομία.

Η Κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα δικαιολογημένα θα έλεγα διεκδικούν τα εύσημα για την ανάκαμψη της οικονομίας και την βελτίωση των οικονομικών δεικτών σε σχέση με το τι είχαν μπροστά τους πριν επτά χρόνια.

Πολύ ορθά επίσης, λέχθηκε ότι στην διεθνή αγορά επικρατεί ρευστότητα και ίσως τα επόμενα χρόνια να βρεθούμε ξανά σε μια παγκόσμια οικονομική αναταραχή και ως εκ τούτου θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στον τρόπο διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών.

Μέχρι εδώ συμφωνούμε.

Το ερώτημα όμως που πλανάτε είναι κατά πόσο αυτή η βελτίωση των δεικτών της οικονομίας μας είναι ουσιαστική ή επίπλαστη.

Κατά πόσο η βελτίωση των δεικτών της οικονομίας εκπέμπει ένα κλίμα ευφορίας και ασφάλειας στους πολίτες και εάν όντως βελτιώθηκε και ο δείκτης ευημερίας τους.

Σίγουρα για να απαντήσει κάποιος δεν μπορεί να βασιστεί μόνο πάνω στο ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας που όντως αυξήθηκε, ούτε και πάνω στο ποσοστό ανεργίας που μειώθηκε.

Η απάντηση κυρίες και κύριοι συνάδελφοι μπορεί να δοθεί μόνο αν αναλύσουμε πώς αυτό το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα κατανέμεται στους πολίτες.

Και δυστυχώς, η πολιτική που ακολουθήθηκε από την κυβέρνηση του κύριου Αναστασιάδη τα τελευταία επτά χρόνια ήταν να αναδιανέμει τον εθνικό πλούτο προς όφελος των υψηλά εισοδηματικών τάξεων.

Τα τελευταία 7 χρόνια δυστυχώς το χάσμα μεταξύ των εισοδηματικών τάξεων συνεχώς διευρύνεται και σιγά σιγά η μεσαία τάξη συνεχώς συρρικνώνεται και εξαφανίζεται.

Η οποιαδήποτε ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας δεν συνοδεύτηκε από ανάλογες αυξήσεις των μισθών.

Όποιες φορολογικές βελτιώσεις έγιναν, εξυπηρέτησαν και εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα, χωρίς να έχουν ιδιαίτερη φορολογική ελάφρυνση τα μεσαία κα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα.

Ο φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας που καταργήθηκε με την προϋπόθεση ότι θα σχεδιαζόταν και θα επιβαλλόταν άλλη φορολογία που να φορολογούσε τον πλούτο και τις μεγάλες περιουσίες έμεινε απλή εξαγγελία.

Όπως απλή εξαγγελία έμεινε η κατάργηση των 350 ευρώ του ετήσιου τέλους του εφόρου εταιρειών που επιβαρύνει με τον ίδιο τρόπο μεγάλες και μικρές εταιρείες.

Λέχθηκε προχθές από τον κ. Αβέρωφ η αναγκαιότητα για φορολογική μεταρρύθμιση και όντως συμφωνώ ότι επιτέλους θα πρέπει να γίνει.

Να γίνει όμως με τέτοιο τρόπο που να αναδιανέμει με κοινωνικά δίκαιο τρόπο το εθνικό εισόδημα.

Και επειδή έδωσε και ένα παράδειγμα με βάση το αφορολόγητο ποσό που σήμερα είναι 19500 ευρώ θα πω το εξής:

Ναι όντως αν εργάζονται σε μια οικογένεια και οι δύο σύζυγοι και παίρνουν ξεχωριστά ο καθένας καθαρό εισόδημα από 19500 ευρώ, δηλαδή στο σύνολο 39000 ευρώ οικογενειακό εισόδημα δεν πληρώνουν καθόλου φόρο. Αν εργάζεται ο ένας μόνο και παίρνει για παράδειγμα καθαρό εισόδημα 27000 πληρώνει φόρο 1700 ευρώ.

Αν λοιπόν θέλουμε αυτή την κοινωνικά φορολογική στρέβλωση να την βελτιώσουμε υπάρχουν διάφοροι τρόποι που ο καθένας οδηγεί με διαφορετικό τρόπο στην αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος.

1. Ο πρώτος τρόπος είναι να πούμε ότι η φοροαπαλλαγή των 19500 ευρώ ανά φορολογούμενο λαμβάνεται υπόψη στο οικογενειακό εισόδημα ως εκ τούτου φορο απαλλάσσονται από το οικογενειακό εισόδημα οι 39000 ευρώ ανεξάρτητα αν τις κερδίζει ο ένας ή/και οι δύο σύζυγοι.

2. Ο δεύτερος τρόπος είναι να πούμε ότι ο κάθε φορολογούμενος δικαιούται αφορολόγητο ποσό 19500 και ανάλογα με τα πόσα εξαρτώμενα έχει παίρνει και ανάλογη έκπτωση από το οφειλόμενο φόρο.

3. Ο τρίτος τρόπος είναι ότι μειώνεις το αφορολόγητο και δίνεις εκπτώσεις στο εισόδημα ανάλογα με τα εξαρτώμενα και τις οικογενειακές υποχρεώσεις (π.χ. τόκοι για δάνεια κατοικίας) και παράλληλα δίνεις και εκπτώσεις στον φόρο.

Η κάθε περίπτωση έχει τη δική της σκοπιμότητα και αν αναλογιστούμε πόσοι πλέον παίρνουν εισοδήματα πάνω 19500 ευρώ τον χρόνο, θα αντιληφθούμε τι όφελος θα έχουν από την κάθε περίπτωση.

Πέραν τούτου όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Μεταρρυθμίσεις και βελτιώσεις νομοθεσιών χρειάζεται να γίνουν σε πολλούς τομείς της κοινωνικοοικονομικής ζωής του τόπου για να διορθωθούν οι στρεβλώσεις που επικρατούν.

Δώσαμε στις τράπεζες, όπως λέχθηκε από πολλούς συναδέλφους, νομικά υπερόπλα με αποτέλεσμα να λειτουργούν αυθαίρετα και να εκβιάζουν ανοικτά πλέον με εκποιήσεις τους δανειολήπτες.

Οι νοικοκυραίοι που επικαλέστηκε ο κ. Αβέρωφ βρίσκονται σε απόγνωση αφού κινδυνεύουν να χάσουν περιουσίες που απόκτησαν με κόπους μια ζωής αφού δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να αντιμετωπίσουν με τα ίδια νομικά όπλα τις διαχρονικές αυθαιρεσίες των τράπεζων.

Και ακούστε και το παράδοξο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τα φορολογικά δρώμενα του τόπου μας.

Οι νοικοκυραίοι που κουρεύτηκαν οι καταθέσεις τους το 2013 και στην συνέχεια τα δάνεια τους δεν μπορούσαν να εξυπηρετηθούν, έχουν τώρα που εκκαθαρίζονται οι φορολογίες του 2013 και το πρόβλημα να πληρώνουν φόρους γιατί δεν αναγνωρίζονται, άκουσων άκουσων, οι ζημίες που έπαθαν από το κούρεμα. Που έχει ξανακουστεί να χάνει κάποιος τις καταθέσεις του που για να τις αποκτήσει έχει πληρώσει τον φόρο επί των κερδών και δεν του παρέχεται το δικαίωμα να τις αναγνωρίσει ως ζημίες.

Οι νοικοκυραίοι που λέτε κ. Αβέρωφ πέφτουν την νύχτα και παραμιλούν, είναι οι παραπάνω με τα υπνωτικά και με τα ψυχοφάρμακα, και οφείλει αυτή η Βουλή πριν ολοκληρώσει την θητεία της σε ενάμιση χρόνο, να επιλύσει αυτά τα προβλήματα.

Καθημερινά βλέπουμε κόσμο να λαμβάνει ειδοποιήσεις για εκποιήσεις των περιουσιακών τους στοιχείων ,ενώ ακόμα βρίσκεται σε διαδικασία αναδιάρθρωσης.

Οι τράπεζες εκβιαστικά κύριοι κυβερνώντες οδηγούν αυτούς που κάποτε ήταν νοικοκυραίοι ,σε διαδικασία πλειστηριασμού χωρίς να λαμβάνουν τίποτα υπόψιν αναιρώντας πολλές φορές δεσμεύσεις και προφορικές συμφωνίες.

Και όλα αυτά γιατί κάποιοι σε αυτό το Σώμα έδωσαν υπερόπλα στις τράπεζες τάχα για να διαφυλάξουν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των νοικοκυραίων.

Σίγουρα κανένας δεν θέλει να απαλλάξει τους στρατηγικούς κακοπληρωτές από αυτό το βάρος.

Αλλά ας μου πει κάποιος επιτέλους τον οικονομικό ορισμό του στρατηγικού κακοπληρωτή.

Ανάφερα πιο πάνω ότι ετοιμάστηκε αυτός ο προϋπολογισμός με βάση κάποιες δεσμεύσεις που δώσαμε στους θεσμούς της ευρωπαϊκής ένωσης για να μας στηρίξουν σε ένα πρόγραμμα εξυγίανσης της οικονομίας.

Παρόλα αυτά μόνο τις δεσμεύσεις που εξυπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο εφαρμόζουμε άμεσα και χωρίς χρονοτριβή ενώ άλλες δεσμεύσεις όπως για παράδειγμα το νομοθέτημα το οποίο αυτή η κυβέρνηση όφειλε να βελτιώσει από την πρώτη στιγμή που έδωσε στις τράπεζες τέτοια όπλα και αφορά την μεταρρύθμιση του δικαίου της πτώχευσης το ξέχασε στο συρτάρι.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ζώντας και ενεργώντας μέσα σε ένα έντονα μεταλλασσόμενο περιβάλλον στο οποίο έχουν καταργηθεί πλέον τα όποια εθνικά και οικονομικά σύνορα, οι μεταλλάξεις αυτές αναμφίβολα επηρεάζουν τον τρόπο ζωής του κάθε πολίτη, ο οποίος όμως αναγκάζεται και οφείλει να προσαρμόζετε συνεχώς για να μπορέσει να επιβιώσει.

Αυτή όμως την προσαρμογή του πολίτη στην κάθε νέα τάξη πραγμάτων, οφείλει η Πολιτεία να την βάλει σε πλαίσια , θεσπίζοντας Νόμους και εφαρμόζοντας πολιτικές οι οποίες θα έχουν στόχο από την μία, να αποτρέψουν οποιεσδήποτε κοινωνικοοικονομικές αναταραχές που θα οδηγούν σε υποβάθμιση της ευημερίας του και από την άλλη όμως θα αναβαθμίζουν την ευημερία και την ασφάλεια του.

Έτσι λοιπόν, μετά από μια παρατεταμένη οικονομική κρίση που περάσαμε, που παρόλο ότι έχει ξεκινήσει να υποχωρεί ,εντούτοις οι κοινωνικές της επιπτώσεις θα συνεχίσουν να μας επηρεάζουν για πολύ καιρό ακόμα, οφείλει αυτή οι πολιτεία να δώσει στήριξη τόσο στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες συμπολιτών μας, αλλά από την

άλλη οφείλει να σχεδιάσει και να εφαρμόσει μια αναπτυξιακή πολιτική προσαρμοσμένη πάνω σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο.

Δυστυχώς όμως, ενώ όλοι μιλούμε για ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο αυτό δεν το είδαμε ακόμα να σχεδιάζεται και να υλοποιείται.

Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση του δημόσιου τομέα ακόμα πελαγοδρομεί, η ηλεκτρονική αναβάθμιση των υπηρεσιών του κράτους και η εισαγωγή καινοτόμων λύσεων στον τρόπο λειτουργίας τους ακόμα παραμένουν ως εξαγγελίες.

Η Μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος ακόμα καρκινοβατεί.

Η Μεταρρύθμιση στον τομέα της υγείας με το ΓεΣΥ ακόμα την περιμένουμε να λειτουργήσει σε σωστή βάση.

Συνάδελφοι ήμουν τότε ξανά μέλος αυτού του Σώματος το 2001 όταν η ΕΔΕΚ με τον Βάσο Λυσσαρίδη καταφέραμε να πείσουμε την τότε κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη να δεχθεί και να φέρει για ψήφιση τον συγκεκριμένο νόμο.

Πέρασαν σχεδόν 20 χρόνια, πέρασαν σχεδόν 4 κυβερνήσεις από όλα τα κόμματα και ακόμα πειραματιζόμαστε με την υγεία των πολιτών για να βρούμε την Σωλομονιτζήν να το λειτουργήσουμε σωστά.

Νομίζω ότι επιτέλους οφείλουμε όλοι να κάνουμε την αυτοκριτική μας σε αυτό το θέμα και με ειλικρίνεια να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που πηγάζουν από τον σημερινό τρόπο λειτουργία του ΓεΣΥ μακριά από οποιαδήποτε επιχειρηματικά ή κομματικά συμφέροντα.

Η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας έχει και τη νομοθεσία και τη λαϊκή εντολή να το εφαρμόσει και να το λειτουργήσει σωστά. Εμείς ως ΕΔΕΚ είμαστε χρεωμένοι από τον Γιατρό και οφείλουμε πάντα καλόπιστα, να κάνουμε την κριτική μας και τις παρατηρήσεις μας μέχρι το ΓεΣΥ να λειτουργήσει όπως πραγματικά πρέπει προς όφελος όλων των πολιτών ανεξαρτήτως οικονομικής στάθμης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Για την Μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης εκεί που περιμέναμε όλοι ότι θα ακούσουμε κάτι καινοτόμο που θα λαμβάνει υπόψη τις εισηγήσεις και τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής, του κάθε δήμου και της κάθε κοινότητας είδαμε προσεγγίσεις και ακούσαμε εξαγγελίες που μας δημιουργούν ερωτήματα κατά πόσο αυτοί που ανέλαβαν την ευθύνη να κάνουν τους σχεδιασμούς αυτούς έχουν όντως επισκεφτεί και αφουγκραστεί τις τοπικές αρχές και τους πολίτες.

Ακούσαμε εισηγήσεις για κοινότητες που πρέπει να συνενωθούν με άλλες κοινότητες ή Δήμους που δεν έχουν καμία σχέση που δεν έχουν καμία γειτνίαση.

Ακούσαμε εισηγήσεις για κοινότητες που ενώ πρέπει να συνενωθούν με άλλες κοινότητες ή Δήμους που δεν τους έχουν συμπεριλάβει.

Ακούσαμε εισηγήσεις για κοινότητες που πρέπει να συνενωθούν με άλλες κοινότητες ή Δήμους, ενώ τα οικονομικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά τους δεν συνάδουν με τις αναλύσεις και μελέτες των υποτιθέμενων ειδικών.

Τελικά πόσα πληρώσαμε σε συμβούλους και μελετητές για να μας παρουσιάσουν αυτά τα επισφαλή αποτελέσματα.

Αναμφίβολα όλοι διαπιστώνουμε την αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης στην τοπική αυτοδιοίκηση αλλά αυτή για να επιβιώσει πρέπει να αφήσει εκτός την κάθε σκοπιμότητα.

Μεταρρύθμιση κυρίες και κύριοι συνάδελφοί επιβάλλεται να γίνει και στην παιδεία.

Δυστυχώς όμως, τα τελευταία είκοσι χρόνια διαπιστώνω ότι τα παιδιά μας έχουν γίνει πειραματόζωα και τα συγκριτικά αποτελέσματα των μαθητών μας με άλλες χώρες καταδεικνύουν στην τραγικότητα του προβλήματος.

Μιλούμε για το κοινωνικό αγαθό της παιδείας ,το οποίο θα πρέπει να παρέχεται δωρεάν από το κράτος αλλά στο τέλος το αγαθό αυτό ακριβοπληρώνεται στα φροντιστήρια.

Φθάσαμε στο σημείο ενώ ένα παιδί στη Γ’ Λυκείου σε ιδιωτικό σχολείο να πληρώνει 7500 ευρώ περίπου, το παιδί που είναι στην αντίστοιχη τάξη στο δημόσιο σχολείο και θέλει να πετύχει σε προεισαγωγικές εξετάσεις να πληρώνει για φροντιστήρια σε 4 με 5 μαθήματα το ίδιο ή/και περισσότερο ποσό.

Και σε αυτό δεν λαμβάνουμε, υπόψη το γεγονός ότι ο πατέρας ή η μητέρα πρέπει να βρίσκεται σε επιφυλακή όλο το απόγευμα για να μεταφέρει το παιδί του από το ένα μάθημα στο άλλο.

Ας είμαστε επιτέλους όλοι ειλικρινείς κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Αν θέλουμε να κάνουμε πραγματικές μεταρρυθμίσεις, πρέπει να συγκρουστούμε με συμφέροντα, οφείλουμε να δούμε το δάσος και όχι το δέντρο που βλέπαμε μέχρι σήμερα.

Οφείλουμε όλα αυτά τα φέουδα και τα τσιφλίκια του κάθε επιχειρηματία ή του κάθε συνδικαλιστή να τα καταργήσουμε προς όφελος όμως του κοινωνικού συνόλου και όχι για να δημιουργήσουμε νέους φεουδάρχες και τσιφλικάδες.

Τώρα λοιπόν, όπου η ατμομηχανή της ανάπτυξης παίρνει σιγά σιγά μπροστά, είναι επιβεβλημένη ανάγκη να συζητήσουμε και να ρυθμίσουμε όσο το δυνατό καλύτερα τα ζητήματα αυτά γιατί πολύ φοβούμαι ότι η επόμενη οικονομική κρίση που θα μας βρει, γιατί πλέον θα πρέπει να το δεχθούμε ότι περιοδικά θα έχουμε τέτοια φαινόμενα, δεν θα μας δώσουν δεύτερη ευκαιρία.

Πέραν τούτου.

Πρέπει επίσης η Κυβέρνηση μέσα από τους προϋπολογισμούς να διασφαλίσει την ευημερία του λαού μας και να ρυθμίσει ζητήματα που αφορούν:

1. Την ελάχιστη και την ανώτατη σύνταξη που μπορεί να απολαμβάνει κάποιος συνταξιούχος από τα δημόσια ταμεία. Το θεωρώ απαράδεκτο εν έτη 2019 να μιλούμε για συντάξει των 350 και 400 ευρώ. Πρέπει επιτέλους να εφαρμόσουμε το θεσμό της επικουρικής σύνταξης και να ενοποιήσουμε όλα τα επιδόματα που υπάρχουν με στόχο να απλοποιήσουμε από την μια τις διαδικασίες και από την άλλη να σταματήσει η ταλαιπωρία του κάθε συνταξιούχου να ψάχνει σε πιο πρόγραμμα ή σε ποια υπηρεσία θα πρέπει να κάνει αίτηση για να ενισχύσει την σύνταξη του. Σε άλλες χώρες αγαπητοί συνάδελφοι έχουν ρυθμίσει την ανώτατη σύνταξη του κράτους, λαμβάνοντας υπόψη αν υπάρχουν εισοδήματα από άλλες πηγές, όπως ενοίκια, τόκους, μερίσματα ή άλλες ιδιωτικές συντάξεις. Με αυτόν τον τρόπο εξοικονομεί και ενισχύσει τον χαμηλοσυνταξιούχο.

2. Το ωράριο εργασίας, τις συνθήκες εργασίας, τον κατώτατο μισθό και τις μέρες ανάπαυσης του εργαζόμενου.

3. Την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος με έργα, όχι μόνο με διακηρύξεις όταν εδώ και 25 χρόνιά ο δείκτης έχει πέσει κάτω από το 2,3% και σήμερα βρίσκεται στο 1,3%. Πότε επιτέλους θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα αυτό. Όταν πλέον ως Κύπριοι θα είμαστε μειοψηφία στο κράτος μας.

4. Την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος με πραγματικά μέτρα στήριξης. Δυστυχώς, τα εξαγγελθέντα μέτρα στεγαστικής πολιτικής δεν εξυπηρετούν τον σκοπό τους, αφού είναι ισοπεδωτικά με μόνο κριτήριο το υψόμετρο των 600 μέτρων χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα δημογραφικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά της κάθε επαρχίας και της κάθε περιοχής.

5. Τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με σημαντικά προγράμματα επιδοτήσεων με κύριο στόχο την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας κυρίως για τους νέους .Στο προϋπολογισμό του υπουργείου εμπορείου δεν είδαμε δυστυχώς οποιοδήποτε ποσό για μέτρα στήριξης του τομέα της νεανικής και γυναικείας επιχειρηματικότητας ούτε και για στήριξη του μεταποιητικού τομέα. Ενώ όλοι μας κατά καιρούς συζητούμε για την ανεργία που κυρίως αντιμετωπίζουν οι νέοι μας, για την αναγκαιότητα δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, για την δημιουργία καινοτόμων προϊόντων μέσα από την έρευνα και καινοτομία εντούτοις οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται είναι περιορισμένες και ο κύριος λόγος είναι η έλλειψη πόρων και η αδυναμία να μπορέσουν οι νέοι μας, μέσα στο νέο τραπεζικό περιβάλλον να έχουν την δυνατότητα να δανειστούν και να δημιουργήσουν αυτό που σχεδιάζουν και ονειρεύονται.

Θα πρέπει λοιπόν το κράτος να εκπονήσει σχέδια προς αυτή την κατεύθυνση αλλά και να δημιουργήσει ειδική υπηρεσία που να συμβουλεύει και να στηρίζει τέτοιες δράσεις.

Δεν αρκεί λοιπόν να πανηγυρίζουμε ότι βελτιώθηκαν οι μακροοικονομικοί δείκτες της οικονομίας, χωρίς να βλέπουμε και τους μικροοικονομικούς δείκτες πως βελτιώνονται.

Κύριε Πρόεδρε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι στρεβλώσεις που υπάρχουν στην οικονομία μας είναι πάρα πολλές όπως επίσης και οι ανεκμετάλλευτοι πόροι μας.

Δυστυχώς όμως, δεν βλέπουμε να γίνονται εκείνα τα βήματα που θα οδηγούσαν σε διόρθωση αυτών των στρεβλώσεων οι οποίες λειτουργούν ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη.

Η διαφθορά σήμερα αποτελεί την μεγαλύτερη στρέβλωση και το μεγαλύτερο καρκίνωμα στο σώμα της κυπριακής κοινωνίας και δεν φτάνουν μόνο οι διαπιστώσεις για αυτό αλλά πρέπει να προχωρήσουμε και σε πράξεις, θεσπίζοντας πολύ αυστηρές ποινές οι οποίες να λειτουργούν αποτρεπτικά για τον κάθε επίδοξο καταχραστή του δημόσιου πλούτου.

Παρόλα αυτά εμείς οι εκπρόσωποι, αυτού του λαού οφείλουμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας θεσπίζοντας εκείνα τα νομοθετήματα που να αποτρέπουν όσο το δυνατόν καλύτερα τέτοια φαινόμενα.

Πέρα τούτου υπάρχει το ερώτημα ποιος και ποια αρχή θα επιληφθεί των θεμάτων ελεύθερου ανταγωνισμού όταν το μέγεθος της οικονομίας δεν επιτρέπει την βιωσιμότητα ικανού αριθμού επιχειρήσεων που να μπορούν να λειτουργούν ανταγωνιστικά.

Θεωρείται σήμερα ότι υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός στην κυπριακή αγορά στο εμπόριο καυσίμων.

Θεωρείται σήμερα ότι υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός στην κυπριακή αγορά στις αερομεταφορές.

Θεωρείται σήμερα ότι υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός στο τραπεζικό σύστημα?

Πότε επιτέλους θα ρυθμιστούν τα ζητήματα αυτά?

Ή απλώς μας ενδιαφέρει να λέμε ότι οι ιδιωτικοποιήσεις είναι η λύση στο πρόβλημα?

Δυστυχώς δεν είναι η λύση στο πρόβλημα αλλά παράγοντας του προβλήματος όταν το μέγεθος της εθνικής οικονομίας είναι περιορισμένο.

Για αυτό και χρειάζεται η παρέμβαση του κράτους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Το έχω πει και πέρσι θα το επαναλάβω και φέτος.

Δυστυχώς η έλλειψη σοβαρής αγροτικής πολιτικής, βασισμένη πάνω στην μεταποίηση, βασισμένη και συνδεδεμένη στην παραγωγή των παραδοσιακών μας προϊόντων, έχει οδηγήσει στην εγκατάλειψη της γεωργίας.

Έχει οδηγήσει του περισσότερους αγρότες να εκριζώνουν πολυετείς φυτείες και να ανεγείρουν επαύλεις αφού τελικά το εισόδημα από τον αγροτουρισμό είναι το μόνο που μπορεί να οδηγήσει στην επιβίωση τους.

Αλλά ακόμα και αυτό τίθεται σε αμφισβήτηση αφού με την πολιτική της μεμονωμένης κατοικία προσπαθούμε και αυτό το εισόδημα να τους το αποκόψουμε.

Είναι εδώ που ως ΕΔΕΚ ζητούμε άμεσα να επανέλθει η προηγούμενη πολιτική ώστε να επιτρέπεται η ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας στα αγροτεμάχια βεβαίως πάντα μέσα από κάποιες προϋποθέσεις.

Κλείνω την παρέμβαση μου αγαπητοί συνάδελφοι με αναφορά στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η επαρχία Πάφου.

Ξέρετέ αγαπητοί συνάδελφοι,

Συνειδητά, έχω επιλέξει, να ζω σε μια απομακρυσμένη και ακριτική περιοχή.

Μια περιοχή που απέχει 180 χιλιόμετρα από εδώ μια απόσταση που θέλω δυόμιση ώρες οδήγησης για να έρθω. Μια απόσταση που αν υπήρχε σωστό οδικό δίκτυο θα ήθελα κατά μέσο όρο 1 ώρα και 45 λεπτά.

Μια περιοχή η οποία βιώνει εδώ και δεκαετίες την παραμέληση από την πολιτεία.

Μια περιοχή από την οποία ο κάθε υποψήφιος πρόεδρος της δημοκρατίας περνούσε, έτασσε φούρνους και παξιμάδια, έλεγε αυτό που ήθελαν να ακούσουν οι αφελείς πο.ι.νάδες, έπαιρνε αυτό που ήθελε στις εκλογές και μην τον είδατε το Παναή.

Είναι γεγονός ότι για κάποια έργα έχει προϋπολογισθεί η κατασκευή τους για 2020, όπως ο δρόμος Πάφου–Πόλης Χρυσοχούς όπου και ελπίζουμε ότι αν δεν μπλέξουμε με διαμάχες μεταξύ των προσφοροδοτών.

Το έργο θα ξεκινήσει. Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω την πρώην Υπουργό Συγκοινωνιών την κυρία Βασιλική Αναστασιάδου για την ουσιαστική συμβολή της στην προώθηση αυτού του έργου.

Η πρώτη φάση ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ είναι μήκους 15,5 χιλιομέτρων μέχρι την μέση της διαδρομής και η περίοδος κατασκευής του είναι 3,5 χρόνια.

ΚΑΙ θα ήθελα να καλέσω τον νέο υπουργό συγκοινωνιών να χειριστεί το έργο αυτό με την ίδια ευαισθησία της προκατόχου του και θέλουμε να πιστεύομε ότι με την έναρξη της πρώτης φάσης θα ξεκινήσουν και οι διαδικασίες για να είναι έτοιμο το κράτος να συνεχίσει το έργο και για το υπόλοιπο μέρος της διαδρομής.

Κάποιος θα πει ότι είμαστε ικανοποιημένοι από αυτή την εξέλιξη.

Προσωπικά λέω, ότι θα είμαστε ικανοποιημένοι όταν το έργο αρχίσει και ολοκληρωθεί μέσα στα προβλεπόμενα χρονοδιαγράμματα.

Δεν πανηγυρίζουμε λοιπόν συνάδελφοι αλλά, ζητούμε μόνο από αυτό το κράτος αυτά που άλλες περιοχές τα θεωρούν αυτονόητα.

Ζητούμε από αυτή την πολιτεία να αντιμετωπίζει τους κατοίκους που ζουν στην περιφέρεια ,που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές, με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται αυτοί που κατοικούν στα αστικά κέντρα.

Ζητούμε από την πολιτεία και την κάθε κυβέρνηση, να αντιμετωπίζει την περιφέρεια όχι μετρώντας τους ψηφοφόρους της, αλλά μετρώντας τους ανθρώπους της, μετρώντας τον πόνο τους, μετρώντας την ταλαιπωρία τους.

Δεν μπορεί αυτό το κράτος να διαιωνίζει εδώ και 30 σχεδόν χρονιά το πρόβλημα του ΑΚΑΜΑ και να μην μπορεί να δώσει μια δικαίωση στις κοινότητες της Λαόνας και των κατοίκων της.

Δεν μπορεί οι κάτοικοι της περιοχής του ΑΚΑΜΑ να μην έχουν λόγο στον τρόπο που θα σχεδιαστεί το διαχειριστικό και το τοπικό σχέδιο του.

Δεν μπορεί λοιπόν αυτό το κράτος να σφυρίζει αδιάφορα σε μια επαρχία και να μην λαμβάνει τα δέοντα μέτρα ώστε να προχωρήσουν σε επίλυση προβλήματα που χρονίζουν.

Προβλήματα που αφορούν το οδικό δίκτυο σε όλοι την Επαρχία της Πάφου, προβλήματα που αφορούν το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και το Νοσοκομείο Πόλης Χρυσοχούς, προβλήματα που αφορούν την Τεχνική Σχολή Πάφου και την Τεχνική Σχολή Πόλης Χρυσοχούς.

Ξέρετέ συνάδελφοι ότι στα δημόσια εκπαιδευτήρια στην Πόλη Χρυσοχούς, αλλά και σε άλλα περιφερειακά σχολεία η κανονική στελέχωση ολοκληρώθηκε πριν ένα μήνα περίπου. Γιατί ο κάθε εκπαιδευτικός αρνείται την τοποθέτηση του στην περιοχή για λόγους υγείας αλλά η πραγματικότητα είναι η ταλαιπωρία για αυτόν που θα μετακινείται μέσα σε ένα άθλιο οδικό δίκτυο.

Όλα αυτά είναι προβλήματα απαιτούν άμεση επίλυση.

Και όταν λέμε άμεση επίλυση δεν εννοούμε ότι η απλή συμπερίληψη κάποιων κονδυλίων στον Προϋπολογισμό επιλύει τα προβλήματα αυτά.

Χρειάζεται συντονισμός και επιτάχυνση των διαδικασιών, και αν δεν μπορεί να γίνει αυτό να αλλάξουμε νόμους και διαδικασίες ώστε ακριβώς να απορροφούνται κανονικά τα κονδύλια αυτά μέσα στο συγκεκριμένο οικονομικό έτος για το οποίο ψηφίζονται.

Δεν φτάνει το γεγονός ότι ο αναπτυξιακός προϋπολογισμός των τελευταίων χρόνων κυμαίνεται μεταξύ 5% και 8% του συνόλου των ετήσιων προϋπολογισμών είναι απαράδεκτο να υλοποιείται το 50%.

Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι,

Σίγουρα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κράτος είναι πάρα πολλά και τα προβλήματα αυτά συναρτώνται άμεσα ή έμμεσα και με τα οικονομικά μας μεγέθη.

Οι συνεχείς προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης μας επιβάλλουν να κάνουμε τομές και μεταρρυθμίσεις τόσο στον δημόσιο τομέα όσο και στην οικονομία μας.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά χρειάζονται εθνικά οράματα και πανεθνική συνεννόηση που θα χαράξουν τη δική μας αισιόδοξη πορεία μέσα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι με την Κυπριακή Δημοκρατία επανενωμένη χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις από τρίτους.

Μια Χώρα που όλοι οι πολίτες της Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκυπριοι, Αρμένιοι, Λατίνοι και Μαρωνίτες θα ζουν ελευθέρα ,θα μετακινούνται ελεύθερα, θα κατοικούν όπου θέλουν ελεύθερα και θα εκμεταλλεύονται την περιουσία τους ελεύθερα.

Σε μια ελεύθερη Κύπρο που κάθε πολίτης της θα απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα όπως κάθε ευρωπαίος πολίτης μέσα στην Ευρωπαϊκή ένωση.

Οράματα τα οποία ελπίζουμε να απολαύσει η γενιά των δικών μας παιδιών των παιδιών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Με αυτά σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα.

Και

Καλή χρονιά.

You may also like