ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ομιλία Προέδρου ΕΔΕΚ, Μ. Σιζόπουλου στην Ολομέλεια της Βουλής

Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Μαρίνος Σιζόπουλος στο βήμα της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά τη διάρκεια της επετειακής συνεδρίας της Βουλής

Διευκρινίσεις του Κ.Σ.ΕΔΕΚ  ως προς το περιεχόμενο του ψηφίσματος για την κατάρρευση του Συνεργατισμού

 

Κύριε Πρόεδρε, κύριες και κύριοι συνάδελφοι,

την προηγούμενη βδομάδα στην αρχική μου τοποθέτηση είχα αναφερθεί με συγκεκριμένα στοιχεία για τις ευθύνες που υπήρχαν τόσο πριν από το 2013 για τον τρόπο διαχείρισης του Συνεργατισμού, για τις παρεμβάσεις, για την στέρηση σημαντικού εποπτικού ελέγχου, για την ευνοιοκρατία που υπήρχε, τα προβλήματα που προκλήθηκαν, καθώς επίσης και τις ευθύνες που ακολούθησαν μετά το 2013.

Ως εκ τούτου θεωρώ ότι δεν είναι της ώρας αυτή τη στιγμή να αναφερθώ ξανά σε αυτά τα ζητήματα αλλά μου δίνεται η ευκαιρία σήμερα να απαντήσω σε ορισμένα από τα όσα ακούστηκαν την περασμένη βδομάδα . Μάλιστα μία από τις κατηγορίες η οποία υπήρχε για την ΕΔΕΚ ήταν ότι αγωνιζόμαστε πριν από το 2013 συστηματικά να υιοθετηθεί η απλή αναλογική ως εκλογικού συστήματος για την εκλογή των επιτροπειών των Συνεργατικών Πιστωτικών Εταιρειών. Γι’ αυτό αντί να θεωρηθεί ότι ήταν μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση, προς την διαφάνεια, προς τη δημοκρατία, προς τον πλουραλισμό και τον καλύτερο έλεγχο, θωρήθηκε ότι ήταν ακριβώς γιατί θέλαμε να λαμβάνουμε κι εμείς μέρος στις επιτροπείες για να τακτοποιούμε δήθεν τους δικούς μας! Ε κάποιοι από τη στιγμή που διαφωνούν με την απλή αναλογική η οποία είναι το πλέον δημοκρατικό εκλογικό σύστημα στον πλανήτη, διερωτώμαι, γιατί συμμετέχουν σε διαδικασίες εκλογής σωμάτων με την απλή αναλογική οι ίδιοι; Είναι ένα ερώτημα το οποίο πρέπει να απαντήσουν και δεν απαντούν. Γιατί ακριβώς από τη στιγμή που είτε είσαι υπέρ της δημοκρατίας είτε υπέρ του ολοκληρωτισμού πρέπει να έχεις και συγκεκριμένες θέσεις και τοποθετήσεις ξεκάθαρες, ποιο από τα δύο υιοθετείς και ακολουθείς.

Επίσης έγινε μια επίκληση ότι η ΕΔΕΚ έλαβε μέρος στη διαδικασία της ψήφισης τον Ιούλιο του 2018 για την πώληση της συνεργατικής κυπριακής τράπεζας στην ελληνική τράπεζα. Επικαλούμενοι μάλιστα μία επίσκεψη προσωπική δική μου στο προεδρικό μέγαρο και συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η συνάντηση αυτή ήταν γνωστοποιημένη από την ίδια στιγμή και μάλιστα υπήρξε και στην συνεδρίαση της επιτροπής οικονομικών ανοικτή τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που αφορούσε ένα σημαντικό ζήτημα που είχε σχέση με τις εκποιήσεις. Ότι δεν θα μπορούσαν οι τράπεζες να προχωρήσουν σε διαδικασία εκποίησης ενώ υπήρχε προσφυγή από τον πρωτοωφειλέτη, τον δανειολήπτη δηλαδή, σε ένδικα μέτρα. Κάτι το οποίο δυστυχώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενώ το είχε αποδεχθεί η πλειοψηφία της Βουλής δεν το ενέκρινε δεν το αποδέχτηκε και στερήσαμε τους πολίτες από ένα σημαντικό όπλο της αντιμετώπισης των άτυχων εκποιήσεων που σήμερα ο τραπεζικός τομέας επιχειρεί σε βάρος τους.

Το τρίτο στοιχείο είναι ότι υπάρχει προσπάθεια επίρριψης ευθυνών αλλά την ίδια στιγμή από αυτούς οι οποίοι είχαν ευθύνη, δεν έδειξαν τον καλό δρόμο να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες ως μέλη του νομοθετικού σώματος όταν για παράδειγμα ψήφιζαν νομοθεσίες που έδιναν τη δυνατότητα στέρησης του εποπτικού ελέγχου, την ίδια ώρα που έδιναν μεγαλύτερες δυνατότητες και αρμοδιότητες στις επιτροπείες ως ΣΠΕ, την ίδια στιγμή που καταψήφιζαν την απλή αναλογική ως μέθοδο και μέτρο για την εκλογή των Συνεργατικών Πιστοποιητικών Εταιρειών των επιτροπειών τους για διαφάνεια ,αλλά και όταν ακόμα ως μέλη της εκτελεστικής εξουσίας δεν μας είπαν τι έπραξαν να κάμουν για να προστατέψουν τον Συνεργατισμό. Αντίθετα σήμερα πολύ πιο εύκολα επιρρίπτουμε τις ευθύνες σε όλους τους υπόλοιπους αποποιούμαστε ουσιαστικά τις δικές μας τις ευθύνες.

Η ΕΔΕΚ γιατί ψήφισε τελικά την πρόταση πώλησης της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας στην Ελληνική Τράπεζα; Ενώπιον μας υπήρχαν τρεις επιλογές. Και οι τρεις όπως είπαμε ήταν κακές επιλογές. Και έπρεπε να επιλέξουμε την λιγότερο κακή επιλογή. Ποια ήταν η πρώτη επιλογή; Η εκκαθάριση. Τι σημαίνει εκκαθάριση; Απώλεια 8,5 δισεκατομμυρίων καταθέσεων από τον Συνεργατισμό και ποιοι ήταν οι καταθέτες στο Συνεργατισμό; Οι ξένοι επενδυτές; οι πολυεκατομμυριούχοι; Ή οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι αστυνομικοί,  οι αγρότες, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, και όλοι οι υπόλοιποί; Είχαμε τη δυνατότητα να στερήσουμε από όλους αυτούς τους ανθρώπους 8,5 δισεκατομμύρια από τις καταθέσεις τους; Ποιος θα τους αποζημίωνε στη συνέχεια;

Η δεύτερη επιλογή, ήταν η επιλογή του κουρέματος. Με την επιλογή του κουρέματος, οι καταθέσεις οι οποίες ήταν κάτω των 100.000 χιλιάδων και έπρεπε να προστατευτούν, ήταν 8,5 δισεκατομμύρια. Ενώ η ρευστότητα του συνεργατισμού ήταν 1 δισεκατομμύριο. Τα  υπόλοιπα 7 δισεκατομμύρια που το Κράτος που θα έπρεπε να τα καλύψει που θα τα έβρισκε;  Με ένα νέο μνημόνιο, με νέες φορολογίες,  με νέα μέτρα οικονομικής και κοινωνικής εξόντωσης των πολιτών, με αποδόμηση ολόκληρου στου συστήματος. Αυτό ήθελαν κάποιοι; Να πάμε σε ένα νέο μνημόνιο;

Η τρίτη επιλογή ήταν η πώληση. Τι πετυχαίναμε με την πώληση; Την διασφάλιση των 9,5 δισεκατομμυρίων καταθέσεων των καταθετών. Την ίδια στιγμή ναι, υπήρχε μια απώλεια ενός δισεκατομμυρίου 675 εκατομμυρίων από το Κράτος που έδωσε στον Συνεργατισμό για σκοπούς κρατικοποίησης και ανακεφαλοποίησης, 2,6 δισεκατομμύρια ως εγγυήσεις, για την διαχείριση των εξυπηρετούμενων και των μη εξυπηρετούμενων δανείων που δόθηκαν στην Ελληνική Τράπεζα για τα επόμενα 12 χρόνια. Μπροστά λοιπόν σε αυτούς τους υπολογισμούς κάθε ένας που σκέφτεται όχι με λαϊκισμό, όχι με σκοπιμότητα, αλλά το συμφέρον  των πολιτών και των καταθετών, το συμφέρον της κυπριακής οικονομίας και του κράτους τι έπρεπε να κάνει;

Η ΕΔΕΚ θεώρησε ότι η σωστή επιλογή ήταν αυτή που έκανε, και γι’ αυτό αναλαμβάνει αυτή την ευθύνη και είμαστε έτοιμοι αυτή την ευθύνη να την συζητήσουμε και όποιος θέλει να τη συζητήσουμε είμαστε ανοικτοί. Και δημόσια και εντός της Βουλής, να ξαναγίνει μια συζήτηση γι’ αυτό το ζήτημα. Με απεριόριστο χρόνο για να υπάρχει η δυνατότητα να  κατατεθούν όλα τα στοιχεία.

Και τώρα επί του ψηφίσματος. Εμείς δώσαμε την συγκατάθεσή μας, και υπογράψαμε το συγκεκριμένο ψήφισμα που ετοιμάστηκε από το ΔΗΚΟ και το ΑΚΕΛ, τονίζοντας από την πρώτη στιγμή ότι δεν συμφωνούμε με το σύνολο των προνοιών που περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο ψήφισμα. Και συγκεκριμένα ξεκαθαρίσαμε ότι θεωρούμε ότι ποινικές ευθύνες υπάρχουν και μετά το 2013 και πριν το 2013.  Και αυτές θα πρέπει να αποδοθούν. Το δεύτερο στοιχείο οι πολιτικές ευθύνες. Οι πολιτικές ευθύνες αναλαμβάνονται από αυτούς που έχουν την ευθιξία και κρίνονται. Δεν είναι η ώρα εμείς να αποδώσουμε πολιτικές ευθύνες και να ζητήσουμε είτε τις παραιτήσεις είτε του ενός είτε του άλλου. Πράγματα τα οποία δεν έγιναν στο παρελθόν. Αλλά και όταν κάποια στιγμή, για να υπενθυμίσω, το Μάρτη του 1985, έγινε μια τέτοια προσπάθεια στο τέλος της ημέρας απέτυχε, άρα λοιπόν γιατί επαναλαμβάνουμε τα ίδια ζητήματα;

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, και διαφωνούμε με την Παράγραφο 4 του κυρίου ψηφίσματος για τα 8 δισεκατομμύρια. Εμείς θεωρούμε ότι αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επίσης στο διατακτικό μέρος ζητούμε η παράγραφος 4 να απαλειφθεί. Δεν συμφωνούμε με την παράγραφο 4 και ζητούμε να καταγραφεί στα πρακτικά.

Στην παράγραφο 1, ζητούμε να προστεθούν οι ποινικές και αστικές ευθύνες και για τα δεδομένα που υπήρχαν πριν από το 2013.

Και τέλος για την παράγραφο 5 για εμάς υπάρχει μια συγκεκριμένη διαφοροποίηση αλλά επειδή δεν είναι η ώρα να μπουν σε ψηφοφορία οι τροπολογίες μας, εμείς για σκοπούς πρακτικών, και ιστορίας καταθέτουμε γραπτώς αυτές τις διαφορετικές μας τοποθετήσεις για να βρίσκονται στα πρακτικά. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

 

Λευκωσία, 12 Απριλίου 2019

 

 

 

You may also like