ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ομιλία Ρούλλας Μαυρονικόλα στην Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής στον ήρωα ποιητή Δώρο Λοΐζου

Πιστοί στο ραντεβού μας με την ιστορία είμαστε και φέτος εδώ για να τιμήσουμε τη θυσία σου. Όλοι παρόντες. Ο πρόεδρος του κινήματος, ο Δήμαρχος, ο Πολιτειακοί και Κομματικοί αξιωματούχοι, η ηγεσία, και οι γυναίκες της Σοσιαλιστικής Γυναικείας Κίνησης και η Νεολαία Δεν απουσιάζει κανένας.

Με τη μισή μας πατρίδα να βρίσκεται υπό κατοχή για και τις συνέπειες του δίδυμου εγκλήματος και της προδοσίας να παραμένουν ανοικτή πληγή στο σώμα της Κύπρου. Μετατρέπουμε τα μηνύματα και τις υποθήκες που πηγάζουν από τη θυσία σου σε αγωνιστικό βίωμα και ανανεώνουμε την υπόσχεση για συνέχιση και καταξίωση ενός αγώνα που δεν έχει ακόμα δικαιωθεί.

Η δολοφονική ενέδρα της 30ης Αυγούστου του 1974 δεν ήταν τυχαίο γεγονός ούτε στιγμιαία ενέργεια ανόητων ή ανεξέλεγκτων που κυκλοφορούσαν ανενόχλητοι εκείνες τις τραγικές στιγμές για τη μικρή μας πατρίδα.
Γιατί ακριβώς, οι δολοφονικές σφαίρες που ρίχτηκαν τότε κατά του Βάσου Λυσσαρίδη στόχευαν ένα αγωνιστή ηγέτη ο οποίος από την πρώτη στιγμή έθεσε επιτακτικά την ανάγκη επιστροφής του Εθνάρχη Μακαρίου για να ηγηθεί του αντικατοχικού αγώνα του λαού μας.

Εκείνη η απόπειρα ήταν μέρος ευρύτερων σχεδιασμών που αποσκοπούσαν στην ολοκλήρωση του εγκλήματος κατά της Κύπρου, στην πλήρη εφαρμογή των ξένων συνωμοτικών σχεδίων που προνοούσαν προέλαση και εδραίωση του κατοχικού Αττίλα.

Είναι γνωστά τα γεγονότα ως τις 30 Αυγούστου 1974:
• Το πραξικόπημα επιτέλεσε ήδη το προδοτικό του έργο.
• Η Τουρκία πραγματοποιούσε τους στόχους της εισβάλλοντας ανενόχλητη στην Κύπρο.
• Η χούντα ήδη είχε καταρρεύσει κάτω από το βάρος των κακουργημάτων της.

Υπό το βάρος αυτής της θλιβερής κατάστασης και της βαριάς ατμόσφαιρας άρχισε να διαμορφώνεται κλίμα συμβιβασμού και αποδοχή των διχοτομικών βλέψεων, όπως αυτές κατεγράφησαν στο σχέδιο Γκιουνές.

Στο πλαίσιο αυτό και υπό το άγρυπνο βλέμμα των οπλοφόρων της ΕΟΚΑ Β ΄ πραγματοποιήθηκε στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, στις 15 Αυγούστου του 1974, σύσκεψη της πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας με σκοπό την αντιμετώπιση των τουρκικών όρων..

Ο Βάσος Λυσσαρίδης, κοιτάζοντας στα μάτια τους οπλοφόρους που τον απειλούσαν μίλησε τη φωνή της περηφάνιας και της αξιοπρέπειας. Τη φωνή της ΕΔΕΚ. Εισηγήθηκε τη συσπείρωση όλων υπό την ηγεσία του Εθνάρχη Μακαρίου για να δοθεί η πολιτική μάχη της Κύπρου. Το σχέδιο Γκουνές απερρίφθη.

Τα σχέδια παράδοσης ναυάγησαν, αλλά η απόφαση να σιγήσει η φωνή της αντίστασης, του αγώνα και της αξιοπρέπειας είχε ληφθεί εκείνη τη μέρα.

Το πρωί της 30ης Αυγούστου 1974, τρεις γνωστοί – άγνωστοι οπλοφόροι έστησαν ενέδρα στην καρδιά της Λευκωσίας, κοντά στα Γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος ΕΔΕΚ, στο Βάσο Λυσσαρίδη. Οι σφαίρες δεν βρήκαν το στόχο τους, αλλά ένα εκλεκτό παλικάρι της Κύπρου. Εσένα σύντροφε.

Η θυσία σου, η αντιστασιακή σου δράση και ο φλογερός ποιητικός σου λόγος έγινε μύθος και σύμβολο για την κυπριακή νεολαία και καθοδηγητής του αγώνα.

Το κορυφαίο σου ποίημα, Το τραγούδι του Λεύτερου, μελοποιημένο έγινε ο ύμνος του αγώνα για χιλιάδες νέους οι οποίοι στις κρίσιμες εκείνες στιγμές για τον τόπο και το λαό ξεχύθηκαν στους δρόμους διεκδικώντας Ψωμί και Λευτεριά.
Ήσουν ένα παιδί του λαού, ένας ανήσυχος νέος, ένας διανοούμενος μαζί και αγωνιστής, ένας εραστής της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής ιστορίας, ένας συνειδητός σοσιαλιστής.

Πάνω απ’ όλα, ένας ολοκληρωμένος ποιητής. ΄Ενας «επικίνδυνος ποιητής» για όλα τα κατεστημένα, για όλους τους φορείς της αδικίας που έπρεπε, όπως έλεγαν προφητικά οι στίχοι σου, «να πυροβοληθεί χωρίς προειδοποίηση». Ένας μεγάλος ανθρωπιστής «που μοίρασε σαν ψωμί την καρδιά του και δεν του ΄μεινε κανένα ψίχουλο». Ένας «φρουρός στις αυλάδες του κόσμου με την αγάπη για όπλο του και τους στίχους φυσέκια».

Ένας οραματιστής ιδεολόγος, στρατευμένος της πολιτικής και της ποίησης μετουσιώνοντας σε πράξη τις θεωρίες, τις ιδέες και τους προβληματισμούς σου.

Ο αγώνας και η αντίσταση σε κάθε μορφή καταπίεσης ήταν για σένα Δώρο, βίωμα ζωής, γεγονός που επαληθεύτηκε και με τη συμμετοχή σου στην αντίσταση κατά του προδοτικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου του 1974.

Κυρίες και κύριοι,
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές

Σαράντα ένα χρόνια μετά και η Κύπρος μαστίζεται από την οικονομική κρίση και βαδίζει στους ρυθμούς του μνημονίου και στις αξιώσεις των δανειστών.

Οι κυβερνώντες επιχειρούν να ωραιοποιήσουν την κατάσταση και μέσα από τη δήθεν ευημερία των αριθμών δίνουν ψεύτικες ελπίδες για σύντομη έξοδο από την κρίση.

Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα τους διαψεύδει:
• Η ανεργία παραμένει σε ψηλά, πρωτόγνωρα επίπεδα
• Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξάνονται μέρα με τη μέρα.
• Η φορολογική καταιγίδα συνεχίζεται και είναι εμφανής τους μήνες που ακολουθούν.
• Η πραγματική οικονομία ακολουθεί πτωτική πορεία.
• Το βιοτικό επίπεδο συρρικνώνεται δραματικά και η φτωχοποίηση της κοινωνίας και των ανθρώπων είναι πλέον πραγματικότητα.
• Οι επενδύσεις και η ανάπτυξη παραμένουν στο επίπεδο των υποσχέσεων.
• Σημαντικές πολιτικές που οδηγούν στον εκσυγχρονισμό του κράτους, όπως το Σχέδιο Υγείας, φαίνεται να αποτελούν άπιαστο όνειρο.

Μέσα σε αυτό το καταθλιπτικό περιβάλλον το Κυπριακό βρίσκεται ξανά σε πορεία και διαδικασία διαπραγματεύσεων, σ ένα κλίμα προσδοκιών και ελπίδας για λύση που δημιούργησε η εκλογή του Μουσταφά Ακκιντζί στην ηγεσία των τουρκοκυπρίων.

Χωρίς αμφιβολία ο νέος τουρκοκύπριος ηγέτης ουδεμία σχέση έχει ούτε με τον κύριο ΄Ερογλου, ούτε με το Ραούφ Ντεκτάς.
Ωστόσο, θεωρούμε ότι δεν πρέπει να δημιουργούμε συνθήκες υπέρμετρης αισιοδοξίας και προσδοκιών, γιατί ακριβώς η διαπραγμάτευση είναι δύσκολη και σίγουρα δεν εξαντλείται με εκδηλώσεις καλής θέλησης και δραστηριότητες κοινωνικού χαρακτήρα.

΄Αλλωστε δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι στη βάση των όσων δημοσιοποιούνται είναι σαφές ότι σε σοβαρά ζητήματα, βασικές πτυχές του Κυπριακού, οι τουρκικές θέσεις και αξιώσεις παραμένουν αναλλοίωτες.

Η σχεδιαζόμενη λύση δεν ξεφεύγει από τη βάση του σχεδίου Ανάν το οποίο ο λαός μας απέρριψε το 2004 με μεγάλη πλειοψηφία. Πέραν τούτου , στη βάση των όσων διαρρέουν, είναι σαφές ότι έχουμε φτάσει σε οριακά σημεία που οδηγούν την επιδιωκόμενη λύση να μην υπολείπεται της συνομοσπονδίας δύο ανεξαρτήτων κρατών.

Η μεθόδευση της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αντί της μετεξέλιξης της, η προσφερόμενη κυριαρχία των συνιστώντων κρατιδίων, οι εγγυημένες πλειοψηφίες, το θέμα των εποίκων, η υποβάθμιση του δικαιώματος του νόμιμου ιδιοκτήτη στη λύση του περιουσιακού και το μη ξεκαθάρισμα του θέματος των εγγυήσεων είναι σημαντικά ζητήματα που δικαιολογημένα προκαλούν ανησυχίες.

Ανησυχίες που εντείνονται από το γεγονός ότι ο λαός και η πολιτική ηγεσία συνειδητά παραμένουν στο σκοτάδι για τα όσα τεκταίνονται στο παρασκήνιο των συνομιλιών.

Ειλικρινά θέλουμε να ελπίζουμε ότι οι φόβοι και οι ανησυχίες μας θα διαψευστούν και ότι το Κυπριακό θα οδηγηθεί αυτή τη φορά σε λύση.

Χωρίς περιστροφές όμως δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθούμε οποιαδήποτε λύση. Στόχος και ξεκάθαρη θέση μας είναι ότι η λύση θα πρέπει να στηρίζεται στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαικού Κεκτημένου.

Θα διασφαλίζει την ενότητα του κράτους και του λαού.
Θα κατοχυρώνει τις βασικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών.
Θα ανατρέψει τα δεδομένα της εισβολής και θα απαλλάσσει την Κύπρο από κατοχικούς στρατούς και εποίκους.

Σύντροφε Δώρο,

Η υπόσχεση είναι υπόσχεση και εμείς οι Γυναίκες της Σοσιαλιστικής Γυναικείας Κίνησης κρατούμε τις υποσχέσεις μας.
Γι αυτό θα συνεχίσουμε κάθε χρόνο να σε ενημερώνουμε. Θα συνεχίσουμε να εκφράζουμε τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας. Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε. «Τέλος πάντων σε όλους αυτούς που παίρνουν τη ζωή (και τη πατρίδα) προσθέτω με σεμνότητα, σαν καπρίτσιο της στιγμής.»

Πρέπει να ξέρεις Δώρο ότι χρόνο με τον χρόνο, λιγοστεύουν οι ελπίδες μας για τη στιγμή που εμείς ονειρευόμαστε την ώρα την ευλογημένη που θα έρθουμε εδώ να σε κοιτάξουμε κατάματα και να βροντοφωνάξουμε.

Λευτερωθήκαμε Δώρο. Ο θάνατος σου και όλων των άλλων παλληκαριών δικαιώθηκε. Όμως πρέπει να ξέρεις επίσης ότι εμείς οι ΕΔΕΚΙΤΕΣ δεν καταθέτουμε εύκολα τα όπλα.

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα έστω και μόνο μας. Ξέρεις ότι έχουμε συνηθίσει στα δύσκολα και ας μην συννεφιάζει το βλέμμα σου. Είπαμε είναι υπόσχεση.» Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε στους γελοίους τους σοβαρούς, τους ανατολικούς, τους δυτικούς, τους προτεστάντες, τους καθολικούς, τους δικούς, τους οχτρούς και να διεκδικούμε ψωμί και λευτεριά.»

Έχουμε υποχρέωση σύντροφε και το ΄χουμε εμπεδώσει καλά.
Έχουμε υποχρέωση απέναντι στα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, σε εσένα, το Κόκο Φωτίου αλλά και σε όλους αυτούς που έχασαν τη ζωή τους υπέρ βωμών και εστιών.
Έχουμε υποχρέωση να παραδώσουμε τη πατρίδα ακέραια. Εμείς δεν υπογράψαμε με κανένα συμβόλαιο ότι αυτή η χώρα πρέπει να ξεπουληθεί όσο-όσο. Θέλουμε λύση, όμως δεν συμφωνήσαμε ότι θα δεχθούμε την οποιαδήποτε λύση με την δικαιολογία ότι ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας.

Ούτε συμφωνήσαμε ότι θα παραδώσουμε στη νέα γενιά ένα μόρφομα που θα το ονομάσουμε πατρίδα.

Οι σημαίες κυματίζουν ανάποδα
πούναι η πατρίδα, πούναι οι ήρωες

Κοιμήσου ήσυχα σύντροφε. Ξέρω ότι σε πικράναμε ακόμα μια χρονιά. Όμως είμαστε εδώ και συνεχίζουμε. Παραμένουμε στις επάλξεις.

Αγωνιζόμαστε τον αγώνα τον δύσκολα και τον ωραίο.

Καληνύχτα Δώρο.

Τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα.

Αιωνία ας είναι η μνήμη σου.

You may also like