ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πρόβλημα της αστυφιλίας στην Κύπρο και η ανάγκη για άμεση λήψη μέτρων στήριξης της υπαίθρου

Θέμα: «Το πρόβλημα της αστυφιλίας στην Κύπρο και η ανάγκη για άμεση λήψη μέτρων στήριξης της υπαίθρου.»

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το πρόβλημα της αστυφιλίας στην Κύπρο έχει τις ρίζες του από τον καιρό της αγγλοκρατίας. Η ευνοϊκή διαχρονικά
ανάπτυξη των πόλεων και γενικότερα των αστικών περιοχών εις βάρος των αγροτικών περιοχών δημιούργησε μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των κοινωνικών τάξεων στο νησί, με αποτέλεσμα αυτοί που βρισκόντουσαν στις αστικές περιοχές να απολάμβαναν  τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας ενώ οι άνθρωποι της υπαίθρου να βρισκόντουσαν σε μειονεκτικότερη θέση. Περισσότερο ορατή ήταν αυτή η διαφορά στα παλαιότερα χρόνια όταν δεν υπήρχε ανεπτυγμένο οδικό δίκτυο όπως επίσης και ικανοποιητικά μέσα διακίνησης.

Επίσης, η αποξένωση της τότε εποχής,  της υπαίθρου από τις αστικές περιοχές,  είχε δημιουργήσει και μεγάλη οικονομική διάσταση μεταξύ των κοινωνιών της νήσου, όπου οι κάτοικοι της υπαίθρου ήταν πολύ πιο φτωχοί από ότι των αστικών περιοχών.  Την τότε εποχή ο βασικότερος λόγος,  και μπορώ να πω και ο μοναδικός λόγος για τον
οποίον ένας άνθρωπος της υπαίθρου εγκατέλειπε το χωριό του και αναζητούσε μια καλύτερη ζωή στις αστικές περιοχές, ήταν η φτώχια και η αναζήτηση για μια καλύτερη εργασία, για μια καλύτερη ζωή.

Παρόλο του ότι σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει, δηλαδή υπάρχει ένα ικανοποιητικό οδικό δίκτυο, όπως επίσης και αρκετά ιδιωτικά και δημόσια μέσα μεταφοράς, το πρόβλημα της αστυφιλίας αντί να μειώνεται, συνεχίζει να αυξάνεται. Σίγουρα, μερικοί λόγοι οι οποίοι ωθούν τους νέους ανθρώπους να εγκαταλείψουν την ύπαιθρο και να εγκατασταθούν στις αστικές περιοχές είναι για παράδειγμα, η μη συμφέρουσα ενασχόληση με την γεωργοκτηνοτροφία, είναι η αποψίλωση του τομέα της καλλιέργειας και της παραγωγής, η έλλειψη κινήτρων για δραστηριοποίηση στις κοινότητες της υπαίθρου,  η μειονεκτική θέση στην οποίαν βρίσκονται οι κοινότητες σε σχέση με τον εκσυγχρονισμό της ζωής, όπως επίσης,  η μη ύπαρξη πρόσβασης στο διαδίκτυο, η έλλειψη ύπαρξης ενισχυτικών μαθημάτων για τα παιδιά, η υποχρέωση των γονιών να μεταφέρουν σε μακρινές αποστάσεις τα παιδιά τους για να φοιτήσουν σε ένα γυμνάσιο ή λύκειο, και γενικότερα η εγκατάλειψη και η υποβάθμιση της υπαίθρου
από την εκάστοτε κυβέρνηση, η οποία απέδιδε περισσότερη προσοχή και ενδιαφέρον στην ανάπτυξη των αστικών περιοχών.

Για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί αυτή η λαίλαπα της αστυφιλίας , της εγκατάλειψης, της ερήμωσης και της αποψίλωσης της υπαίθρου, θα πρέπει να εκπονηθεί ένας  μακροπρόθεσμος δομημένος σχεδιασμός, ο οποίος θα έχει ως στόχο του το να δημιουργήσει της σωστές συνθήκες διαβίωσης, να δίδει κίνητρα στους νέους
ανθρώπους, να δημιουργεί της ίδιες συνθήκες πρόσβασης στη σύγχρονη τεχνολογία, όπως επίσης, και την αξιοποίηση της υπαίθρου, όχι μόνο στον τομέα της γεωργοκτηνοτροφίας, που θα πρέπει να επαναδραστηριοποιηθεί, αλλά και σε άλλους τομείς, όπως τον αγροτουρισμό και τις μικροεπιχειρήσεις.

Οι σχεδιασμοί για την υλοποίηση έργων υποδομής που συμβάλουν στην ανάπτυξη της υπαίθρου, άρα και στον περιορισμό της αστυφιλίας, πρέπει να γίνονται μέσα σε προκαθορισμένα ελεγχόμενα χρονικά πλαίσια με συγκεκριμένους βραχυπρόθεσμους και  μακροπρόθεσμους στόχους.

Δυστυχώς στην Κύπρο,  υλοποιούμε σχέδια τα οποία δεν έχουν τα επιθυμητά οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα, λόγω καθυστέρησης της υλοποίησης τους στοιχίζουν εκατομμύρια ευρώ στον κόσμο , τα οποία πληρώνει ο φορολογούμενος δίχως οποιοδήποτε κόστος στον οποιονδήποτε.

Για να εξαλειφθεί η αστυφιλία θα πρέπει να υπάρξει αειφόρος ανάπτυξη. Η Κύπρος θα μπορούσε να εξαλείψει τα προβλήματα  της αστυφιλίας και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη των ορεινών περιοχών της αν υπήρχε όραμα και θέληση από τους διάφορους κυβερνώντες και δεν εξυπηρετούνταν μικροπολιτικές και
συμφέροντα των διαφόρων.

Υπάρχουν νέες οικογένειες οι οποίες εγκαταλείπουν την ύπαιθρο γιατί νιώθουν ότι τα σχολεία της υπαίθρου είναι
υποβαθμισμένα σε σύγκριση με τα σχολεία στις αστικές περιοχές. Σε αρκετές ακόμη κοινότητες, παρόλο του ότι επί Υπουργίας του συναδέλφου κου. Ν. Νικολαιδη είχε γίνει η αρχή στην παραχώρηση ευρυζωνικής πρόσβασης στο διαδίκτυο σε ένα μεγάλο αριθμό κοινοτήτων, παρόλα ταύτα υπάρχουν ακόμη κοινότητες που δεν έχουν αυτήν
την πρόσβαση, που στην περίπτωση της ανάπτυξης των τεχνολογιών της πληροφορίας και των επικοινωνιών στις κοινότητες της υπαίθρου,  όχι μόνο θα βοηθήσει τα παιδιά και τους νέους, αλλά μπορώ να πω ότι θα βοηθήσει στην ανάπτυξη μικροεπιχειρήσεων,  γεωργοκτηνοτροφικών  μονάδων, όπως επίσης και στην δημιουργία νέων
θέσεων εργασίας, αφού επιχειρήσεις θα μπορούν να εγκατασταθούν σε αγροτικές περιοχές όταν υπάρχει ευρυζωνική υποδομή. Εδώ να τονίσω ότι θα βοηθήσει επίσης στην εκπαίδευση, στην υγεία, στην ανάπτυξη του τουρισμού, στην γρήγορη και έγκυρη ενημέρωση των πολιτών, στην ψυχαγωγία και σε άλλους πολλούς τομείς.

Εάν η πολιτεία θέλει να ξαναζωντανέψει τις ορεινές κοινότητες μας τις οποίες εάν κάποιος επισκεφθεί σήμερα θα
διακριβώσει ότι ο μέσος όρος ηλικίας των ολίγων κατοίκων που έχουν απομείνει είναι τα 70-75 έτη, τότε θα πρέπει αποφασιστικά να προχωρήσει στο να δώσει κίνητρα στους νέους ανθρώπους που εγκατέλειψαν τα χωριά τους, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση επαγγελματικής δραστηριοποίησης, κάποιου είδους φοροαπαλλαγής
κάποιες ενισχυτικές  χορηγίες, να δημιουργήσει υποδομές της δημόσιας υπηρεσίας οι οποίες να μπορούν να
εξυπηρετήσουν τους απομακρυσμένους κατοίκους, όπως επίσης θα πρέπει να δημιουργήσει τις συνθήκες για μια σωστή πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη, και επιπλέον ανάπτυξης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων τα οποία να μπορούν να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις των νέων ανθρώπων.

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σ΄αυτό το σημείο θέλω να τονίσω ότι εν καιρώ οικονομικής κρίσης όπου οι συνθήκες διαβίωσης στις αστικές περιοχές, αποδεδειγμένα,  αφού οι πολίτες  ένα μεγάλο ποσοστό, δεν έχουν άλλη  εναλλακτική λύση από το να υπογράφουν άνεργοι και να ψάχνουν για εργασία στο αβέβαιο μέλλον τους , δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους να επιστρέψουν στις πατρογονικές τους ρίζες. Σε συνδυασμό με τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, και στην περίπτωση που αυτοί οι νέοι άνθρωποι έχουν στην κατοχή τους, είτε τεμάχια γης, είτε
κτιριακές εγκαταστάσεις, στις κοινότητες τις οποίες κατάγονται και τα οποία έχουν εγκαταλείψει, να επανέλθουν, να επαναδραστηριοποιηθούν και να δημιουργήσουν τις προαναφερθείσες μικροεπιχειρήσεις, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν και στην μείωση της ανεργίας αλλά και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στις άσχημες συνθήκες που αντιμετωπίζει ο τόπος μας.

Να φέρω ως παράδειγμα πάρα πολλές περιπτώσεις στην Ελλάδα, όπου νεαροί άνθρωποι, νεαρές οικογένειες οι οποίες ζούσαν στις αστικές περιοχές, λόγω των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετώπιζαν, αποφάσισαν να επιστρέψουν στην ύπαιθρο και εκμεταλλευόμενοι ευρωπαϊκές συγχρηματοδοτήσεις, δημιούργησαν τις δικές τους μικροεπιχειρήσεις, βγάζοντας από το αδιέξοδο της ανεργίας, τους ίδιους και τις οικογένειες τους.

Είναι καιρός ως πολιτεία να επανεξετάσουμε το μεγάλο πρόβλημα της αστυφιλίας, σε συνδυασμό με την αποψίλωση της υπαίθρου μας. Ευελπιστώ ότι η νέα κυβέρνηση μετά την επίλυση του μεγάλου προβλήματος της δανειακής σύμβασης και της εισροής χρημάτων στα ταμεία του κράτους, μέσα στα πλαίσια της σωστής διαχείρισης την οποία θα πρέπει να κάνει, να βρίσκεται στους πρωταρχικούς της στόχους και η ενίσχυση της υπαίθρου ώστε να
υπάρξει εξισορρόπηση τους με τις αστικές περιοχές. Αυτό θα βοηθήσει καταλυτικά και στην δημιουργία των προϋποθέσεων για ανάκαμψη της οικονομίας μας και γενικότερα της αντιμετώπισης του μεγάλου προβλήματος της ανεργίας.