ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Πρόεδρος Διάγγελμα Αναστασιάδης Κρανς Μοντάνα

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ολιγόλεπτη συνάντησή του με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ ουσιαστικά έριξε στον κάλαθο των αχρήστων την ευκαιρία για επανατοποθέτηση της διαδικασίας επίλυσης του κυπριακού σε ένα άλλο πλαίσιο, μέρος μιας νέας τακτικής που θα έπρεπε να ακολουθήσει.

Ουσιαστικά αυτοεγκλωβίστηκε σε μια επικίνδυνη διαδικασία η αποτυχία της οποίας επιβεβαιώθηκε στην πενταμερή διάσκεψη της Ελβετίας.

Στην ουσία η κατάληξη σε συμφωνία στο συγκεκριμένο πλαίσιο:

  • Δεν θα απαλλάξει την Κύπρο από τις τουρκικές εγγυήσεις αλλά θα τις διαφοροποιήσει,
  • Κατοχυρώσει την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων και μετά τη λύση σε απροσδιόριστο χρόνο κι αριθμό,
  • Κατοχυρώνει την εκ περιτροπής προεδρία, την αριθμητική ισότητα και το βέτο των Τουρκοκυπρίων σε όλες τις αποφάσεις,
  • Νομιμοποιεί την παραμονή εποίκων σε αριθμό μεγαλύτερο από αυτό των Τουρκοκυπρίων,
  • Προσδίδει στους έποικους προτεραιότητα στην κατοχύρωση περιουσιών που σήμερα σφετερίζονται ως χρήστες και
  • Παραχωρεί τις 4 Βασικές Ελευθερίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα 80 εκατομμύρια Τούρκων πολιτών.

Αυτή η συμφωνία δεν θα οδηγήσει σε ένα φυσιολογικό, λειτουργικό και βιώσιμο κράτος αλλά σε ένα κράτος δυσλειτουργικό, σε ένα προτεκτοράτο της Τουρκίας.

Λευκωσία, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Λήψη από την πρόσωψη του Προεδρικού Μεγάρου

Η απόφαση του ψευδοκράτους να φορολογήσει τα προϊόντα που στέλνονται στους εγκλωβισμένους είναι ακόμα ένα στοιχείο όπου τεκμηριώνει πως στην ουσία το κατοχικό καθεστώς προωθεί διαδικασίες και αρμοδιότητες που χαρακτηρίζουν κρατική οντότητα.

Και επιχειρείται πραγματικά να δημιουργηθούν συνθήκες ώστε να είμαστε το πρώτο κράτος που άμεσα ή έμμεσα θα αναγνωρίζει το κατοχικό καθεστώς.

Είμαστε πράγματι περίεργοι να δούμε ποια θα είναι η αντίδραση της κυβέρνησης και ποια μέτρα θα λάβει.

Λευκωσία, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

Η όλη συμπεριφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας δημιουργεί εύλογα σύγχυση, απορία και πολλά ερωτηματικά.

Μια συμπεριφορά αυτοκαταστροφική την ώρα που στη Γενική Συνέλευση προβάλλει στοιχεία που αφορούν την ουσία του κυπριακού και την πραγματική υφή του, ως θέματος εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και επιχειρούμενης εθνοκάθαρσης και ισλαμοποίησης των κατεχομένων περιοχών με τον επιχειρούμενο εποικισμό από την Τουρκία, την επόμενη στιγμή αυτές τις σημαντικές διαπιστώσεις τις υπονομεύει.

Πως αλλιώς μπορεί να θεωρηθεί η δήλωσή του μετά τη συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα και ουσιαστικά η εμμονή του στις υποχωρητικές προτάσεις που κατέθεσε με αφορμή το πλαίσιο ερωτημάτων του Γενικού Γραμματέα, όταν σε αυτές περιλαμβάνεται ενυπόγραφα η αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας, η αριθμητική εξίσωση, το βέτο των Τουρκοκυπρίων σε όλες τις αποφάσεις, στοιχεία δηλαδή που δεν συνιστούν δημοκρατικό, βιώσιμο και φυσιολογικό κράτος.

Όχι απλά παραμονή 120 και πλέον χιλιάδων εποίκων αλλά παραχώρηση σε αυτούς κατά προτεραιότητα του δικαιώματος επί των κατεχομένων περιουσιών που σφετερίζονται, αλλά και απόδοση των τεσσάρων Βασικών Ελευθεριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Τούρκους υπηκόους, την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων μετά τη λύση για χρονικό διάστημα απροσδιόριστο, όπως επίσης και αν η παραμονή τους θα έχει καταληκτική ημερομηνία ή όχι.

Θα πρέπει επιτέλους ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αποφασίσει στη βάση ποιας λογικής θα πολιτευτεί. Της προεκλογικής σκοπιμότητας ή των μέχρι σήμερα θέσεων, απόψεων και αντιλήψεών του στη λύση του Κυπριακού;

Λευκωσία, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΚΙΝΤΖΙ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Είναι με μεγάλη δυσαρέσκεια και απογοήτευση που για ακόμα μια φορά ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κ. Γεώργιος Παπανδρέου, λειτούργησε αντιδεοντολογικά και αντίθετα με τις καταστατικές διατάξεις της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Συγκεκριμένα, ενώ από τον Ιούνιο του 2015 αρνείται να συναντηθεί με τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ για συζήτηση διμερών θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος, αποδέχθηκε κατά τρόπο παράτυπο τη συμμετοχή δύο τουρκοκυπριακών κομμάτων στη Σοσιαλιστή Διεθνή και τώρα, αποκορύφωμα, η πρόσκληση προς τον κατοχικό ηγέτη, κ. Ακιντζί, για να συμμετάσχει στις εργασίες της εν λόγω οργάνωσης.

Λόγω του πιο πάνω αλλά και σωρείας παρατυπιών από πλευράς προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, η ΕΔΕΚ μελετά σοβαρά τη στάση την οποία θα τηρήσει τόσο έναντι της οργάνωσης αλλά πολύ περισσότερο έναντι του προέδρου της.

Λευκωσία, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Χρήστος Αλεξάνδρου

Του Χρήστου Αλεξάνδρου, Ιστορικός – Μέλος Κ.Ε. ΕΔΕΚ

Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν έπεσε από τον ουρανό, όπως τίποτα στην ιστορία δεν πέφτει από τον ουρανό. Ενσαρκώνει τα χαρακτηριστικά εκείνα που στην κυπριακή ιδιοσυγκρασία παραπέμπoυν στον «μάγκα» πολιτικό που το «λέει» η καρδιά του, εκείνου που δεν θα προδώσει τους «φίλους» του. Με νοοτροπία και καταβολές από τη δεκαετία του ’60, νιώθεις ότι μπορείς να στηριχθείς στις πλάτες του προκειμένου να φέρει σε πέρας την «δουλειά» σου (ρουσφέτι).

Στην πολιτική του πορεία κινήθηκε πάντα με ένα επιδέξιο «τακτικισμό» και μια ιδιαίτερη ικανότητα χειραγώγησης. Το «επιδέξιο» και το «ιδιαίτερο» σε συνάρτηση ασφαλώς πάντα με τα κυπριακά δεδομένα, μιας και οι πιθανότητες επιτυχίας τους, και κατ’ επέκταση προσπορισμού ωφελημάτων, σε οποιαδήποτε χώρα της δυτικής Ευρώπης θα ήταν ελάχιστες. Τα μόνιμα όσο και διακριτά χαρακτηριστικά στην κυπριακή πολιτική ζωή που συνέβαλαν στην ανάδειξη του Αναστασιάδη είναι η ανωριμότητα και η πολιτική απαιδευσία του περιώνυμου κυπριακού λαού που εκβάλλουν συχνά σε καφρίλα και πρωτογονισμό.

Ο «τακτικισμός» και ο τυχοδιωκτισμός του Αναστασιάδη έφτασε σε τέτοια επίπεδα ώστε το πρωί, παραδείγματος χάριν, να μιλά με πύρινους ελληνοπρεπείς λόγους στο μνημόσυνο του Αυξεντίου και το απόγευμα σε νεοκύπριους διακηρύσσοντας ότι πρέπει να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με τη Μητέρα Πατρίδα. Δυστυχώς όμως το ξεγελασμένο ακροατήριο είναι το πρώτο όσο και πολυπληθέστερο και όχι το δεύτερο. Το ακροατήριο εκείνο που τον έφερε ως εδώ και τον ανέδειξε Πρόεδρο και ενδέχεται, αλλοίμονο, να τα πράξει ξανά.

Συναφής με τα πάρα πάνω είναι και η ευκολία του ως προς το «βιασμό» λέξεων και όρων. Μια ευκολία και άνεση ανατριχιαστική. Αναφέρεται στην «απελευθέρωση της πατρίδας μας», εννοώντας όλα όσα εκείνα αποδέχτηκε στο Κραν Μοντάνα και πριν από αυτό. Θα αντιπροτείνε όμως κάποιος: «εντάξει είναι ο μόνος ή ο πρώτος που επιδεικνύει τέτοιες συμπεριφορές». Ασφαλώς και όχι! Πρόκειται για γνωρίσματα που ανιχνεύονται σε μεγάλη έκταση εδώ και δεκαετίες. Με τον Αναστασιάδη όμως, ως αντιπολίτευση από τον καιρό της εμφάνισης του Σχεδίου Ανάν, και εδώ και πέντε χρόνια Πρόεδρο, τα πράγματα χειροτέρεψαν, πήγα δύο βήματα πάρα πέρα. Με το παράδειγμα του δημιούργησε προηγούμενο, λείανε για τον φέρεπλη πολιτευτή και το πιστό οπαδό του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, όσο κανένας άλλος, την οδό του ψεύδους και της παραποίησης. Ο δρόμος από τους Συνδέσμους Αγωνιστών μέχρι το «Σπίτι της Συνεργασίας» αποδείχτηκε πολύ μικρός: η εναλλαγή ακροατηρίων και ρητορικής ανατριχιαστικά εύκολη.

Ίσως για πρώτη φορά στην πολιτική μας ιστορία έχουμε τόση αναντιστοιχία λόγων και έργων, την γελοιοποίηση τόσων «δεσμεύσεων». Από το «κούρεμα» καταθέσεων, την υπόσχεση για τιμωρία των ενόχων της οικονομικής καταστροφής, την αξιοποίηση δήθεν των αρίστων, την εκχώρηση της εκ περιτροπής προεδρίας στην τουρκική πλευρά και πλήθος άλλων μικρών και μεγάλων.

Ένα από τα θύματα της «μαγκιάς» του Αναστασιάδη ήταν και η Εθνική Φρουρά: «το είπε και το κάνε»! Με βάση τους σχεδιασμούς των στρατιωτικών η αναδιοργάνωση του στρατεύματος θα ολοκληρωνόταν μέσα από πέντε στάδια. Στο τέταρτο στάδιο θα άρχιζε η πρόσληψη των μονίμων οπλιτών και ταυτόχρονα, ως πέμπτο στάδιο, η σταδιακή μείωση της θητείας. Κατά τα προηγούμενα στάδια θα αγοράζονταν, ως αντιστάθμισμα, νέα σύγχρονα οπλικά συστήματα, ανάμεσα τους και πολεμικά σκάφη. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη όμως πήγε κατευθείαν στο τέταρτο και πέμπτο στάδιο απαξιώνοντας πλήρως την υπόθεση της Άμυνας και τους στρατιωτικούς.

Πέραν τούτου η κυβέρνηση όλα αυτά τα χρόνια αρνείται να εγκρίνει τα απαραίτητα κονδύλια για συντήρηση σημαντικών οπλικών συστημάτων με ότι αυτό συνεπάγεται στην χρήση και την αποτελεσματικότητα τους. Οι «ειδήσεις» των τελευταίων εβδομάδων για αγορά νέου οπλισμού και άλλα συναφή, που θα κορυφωθούν με την στρατιωτική παρέλαση, δεν αποτελούν παρά μια έντεχνη προπαγανδιστική βιτρίνα. Οι αλλαγές τυφεκίων στις ειδικές δυνάμεις δεν είναι παρά κάτι το ελάχιστον από όσα επιβάλλονταν να γίνουν, πλην όμως εύκολη «αναβάθμιση» για προπαγάνδα. Η Κύπρος δεν αντέχει άλλα ψέματα, λαϊκισμούς και πιρουέτες.

Η απομάκρυνση Αναστασιάδη είναι κάτι περισσότερο από επιβαλλόμενη.

ΕΔΕΚ

Διαπιστώσαμε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για πρώτη φορά περιέλαβε στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, σωστές επισημάνσεις όσον αφορά τη φύση του κυπριακού και τους στόχους της Κύπρου, κάτι που στο παρελθόν απέφυγε συστηματικά και προσεκτικά.

Την ίδια όμως στιγμή δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε και τις αντιφάσεις που περιλαμβάνονται στην χθεσινή ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας:

  • Ενώ παραδέχεται ότι υπάρχει μαζικός εποικισμός με πρόσχημα την αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα του νησιού, την ίδια στιγμή αποδέχεται μονιμοποίηση πέραν των 120 χιλιάδων εποίκων, αριθμού μεγαλύτερου των Τουρκοκυπρίων.
  • Αποδέχεται στις Τουρκοκυπριακές περιοχές να δοθεί ο πρώτος λόγος στους έποικους, παράνομους χρήστες σφετεριστές των Ελληνοκυπριακών περιουσιών.
  • Ενώ διαπιστώνει πως σε κανένα ομοσπονδιακό κράτος δεν υπάρχει θετική ψήφος από τη μειοψηφία, ο ίδιος αποδέχθηκε θετική ψήφο και αριθμητική εξίσωση σε αριθμό θεσμικών οργάνων του κράτους (π.χ. Ανώτατο δικαστήριο, ειδικά τμήματα αστυνομίας, ΕΔΥ κ.ά.) καθώς επίσης και την εκ περιτροπής προεδρία.
  • Ενώ μίλησε για ένα φυσιολογικό κράτος όπως ορίζουν οι αρχές της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης, αποδέχθηκε να δοθούν οι τέσσερις βασικές ελευθερίες σε Τούρκους Υπηκόους.
  • Την ώρα που θέλει κατάργηση επεμβατικών δικαιωμάτων, πως δικαιολογείται η πρότασή του για παραμονή αριθμού τουρκικών στρατευμάτων μετά τη λύση;
  • Ενώ ζητά την άμεση επιστροφή της Αμμοχώστου όπως προνοούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, ο ίδιος ενέταξε την επιστροφή της στην πρώτη μέρα της λύση και τη συνέδεσε με τη λύση.
  • Αποδέχτηκε μια πενταμερή διάσκεψη, στην ουσία υποβαθμίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και χωρίς να επιρριφθούν από την διεθνή κοινότητα ευθύνες στην Τουρκία για την αρνητική της στάση.

Ευχόμαστε και ελπίζουμε ότι οι ψεσινές επισημάνσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν είναι επισημάνσεις που σκόπιμα έκανε ενόψει των προεδρικών εκλογών και την επομένη θα τις λησμονήσει.

Λευκωσία, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Πρόεδρος Διάγγελμα Αναστασιάδης Κρανς Μοντάνα

Η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει την αποτυχημένη τακτική που ακολούθησε και τις διολισθήσεις στις οποίες έχει προβεί, προσπαθεί με αλχημείες να παρουσιάσει ως θετικά μερικά θέματα τα οποία εκ προοιμίου είναι αρνητικά. Για παράδειγμα το έγγραφο πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα.

Καλούμε την κυβέρνηση να μας πει ποια είναι τα θετικά σημεία του πλαισίου το οποίο επικαλούνται και στα οποία στηρίζουν την ένθερμη υποστήριξη του εν λόγω εγγράφου:

  • Ο Προέδρος της Δημοκρατίας αποδέχεται την εκ περιτροπής προεδρία ή όχι;
  • Αποδέχεται στις τουρκοκυπριακές περιοχές τον πρώτο λόγο να τον έχουν οι παράνομοι έποικοι σφετεριστές και όχι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες;
  • Αποδέχεται την αριθμητική εξίσωση σε σειρά θεσμικών οργάνων του κράτους και το βέτο εκεί που δεν υπάρχει αριθμητική εξίσωση;
  • Αποδέχεται την παραχώρηση των 4 βασικών ελευθεριών στους Τούρκους υπηκόους;
  • Αποδέχεται την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων και μετά τη λύση;

Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχεται τα πιο πάνω, τότε για τον ίδιο μπορεί να είναι θετικό το έγγραφο πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα. Για εμάς όμως το πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα είναι άκρως αρνητικό. Και αυτό επειδή με τις υποχωρήσεις που έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αυτοπαγίδευσε την πλευρά μας σε νέες επικίνδυνες παραδοχές και υποχωρήσεις.

Τέλος, σε ότι αφορά το έγγραφο Γκουτέρες που κατατέθηκε στο δείπνο της 6ης Ιουλίου και για το οποίο η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι μας είχε ενημερώσει, την καλούμε να μας υποδείξει έστω και μια δημοσία δήλωση μετά τις 7 Ιουλίου στην οποία ο Πρόεδρος ή και οι συνεργάτες του αναφέρονται στο εν λόγω έγγραφο.

Λευκωσία, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΚΟΥΤΕΡΕΣ

Δεν μπορούμε να τοποθετηθούμε για να καθορίσουμε την αξία του άτυπου εγγράφου Γκουτέρες που κατατέθηκε κατά το τελευταίο δείπνο της 6ης προς 7ης Ιουλίου, από τη στιγμή που δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενό του. Οι όποιες πληροφορίες έχουμε για αυτό προέρχονται από δημοσιογραφικές πηγές.

Η όλη όμως εξέλιξη επιβεβαιώνει για ακόμα μια φορά ότι η ενημέρωση των μελών του Εθνικού Συμβουλίου είναι επιλεκτική και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τη στάση και τη συμπεριφορά του υπονομεύει τόσο τον θεσμό όσο και τον πραγματικό ρόλο που πρέπει να διαδραματίζει το Εθνικό Συμβούλιο.

Λευκωσία, 20 Σεπτεμβρίου 2017

ΝΑ

Τα πολιτικά ολισθήματα του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν έχουν τελειωμό. Στην μακρά αλυσίδα προστίθεται και το γεγονός ότι αποσιώπησε και απέκρυψε από το Εθνικό Συμβούλιο, την πολιτική ηγεσία και το λαό το έγγραφο το οποίο κατατέθηκε στο τελευταίο δείπνο στο Κραν Μοντανά από τον Γενικό Γραμματέα, το οποίο σύμφωνα με τις δηλώσεις του Έλληνα ΥΠΕΞ αφορά την μηχανισμό εφαρμογής της κατάργησης της Συνθήκης Εγγύησης αλλά και της απομάκρυνσης των τουρκικών στρατευμάτων.

Σημειώνουμε πως κατά τις συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφερόταν σε έγγραφο του Γενικού Γραμματέα, εννοούσε ένα έγγραφο, αυτό των ερωτημάτων του Γενικού Γραμματέα (γνωστό ως πλαίσιο Γκουτέρες), και δεν αναφερόταν σε δεύτερο έγγραφο του Γενικού Γραμματέα (στο οποίο αναφέρθηκε ο Έλληνας ΥΠΕΞ). Εξάλλου, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνώριζε την ύπαρξη του εν λόγω εγγράφου, στις δημόσιες τοποθετήσεις του αναφερόταν μόνο στο πλαίσιο ερωτημάτων του Γενικού Γραμματέα.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνεχίζει και επιμένει στο πλαίσιο που κατέθεσε με τη μορφή των ερωτημάτων ο Γενικός Γραμματέας στο οποίο, τοποθετούμενος, δυστυχώς, γραπτώς έχει προβεί σε πρόσθετες επικίνδυνες υποχωρήσεις όσον αφορά την εσωτερική πτυχή του κυπριακού και κυρίως την εκ περιτροπής προεδρία, την αριθμητική εξίσωση σε πλείστα θεσμικά όργανα του κράτους, το βέτο των Τουρκοκυπρίων και την παραχώρηση του πρώτου λόγου νομιμοποίησης της ιδιοκτησίας στους έποικους σφετεριστές των ελληνοκυπριακών περιουσιών.

Είναι προφανές ότι η αποδοχή μιας τέτοιας μορφής λύσης δεν θα είναι λειτουργική και βιώσιμη διότι οδηγεί είτε την απόσχιση και τη δημιουργία δύο κρατών είτε στη δημιουργία της διχοτόμησης.

Λευκωσία, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΔΕΚ, Βαιλειάδου Αναπληρωτής Πρόεδρος

Η αποτυχημένη τακτική των τελευταίων δέκα χρόνων έφερε την Τουρκία ένα βήμα πιο κοντά στη νομιμοποίηση και μονιμοποίηση της κατοχής και άρα της διχοτόμησης

Εάν θέλουμε να κρατήσουμε σε ένα υψηλό επίπεδο την πολιτική, η οποιαδήποτε αντιπαράθεση θα πρέπει να στηρίζεται στη βάση επιχειρημάτων και όχι χαρακτηρισμών.

Οι χαρακτηρισμοί είναι ένδειξη απουσίας επιχειρημάτων και τεκμηριωμένων θέσεων. Η ουσία παραμένει και είναι μία:

  1. Η τακτική που ακολούθησε τόσο ο προηγούμενος πρόεδρος όσο και ο σημερινός, ήταν η ίδια και οδήγησε σε αδιέξοδο χωρίς η Τουρκία να έχει υποστεί οποιεσδήποτε επιπτώσεις για τη στάση της και χωρίς να έχει κάνει οποιαδήποτε παραχώρηση.
  2. Οδήγησε σε μία πενταμερή διάσκεψη με τους σοβαρούς κινδύνους που προκύπτουν από αυτή την εξέλιξη.
  3. Την τελευταία δεκαετία παρατηρείται σημαντική αναβάθμιση του ψευδοκράτους ενώ την ίδια στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία υποβάθμισης της Κυπριακής Δημοκρατίας (π.χ. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συναντά τον εκπρόσωπο του κατοχικού καθεστώτος με πρωτόκολλο αρχηγού κράτους. Διεξάγεται αλληλογραφία με την ευρωπαϊκή επιτροπή σε επιστολόχαρτα του ψευδοκράτους. Η τελευταία επιστολή του κ. Γιούνκερ που απευθύνεται στον κ. Αναστασιάδη ως εκπρόσωπο της Ελληνοκυπριακής κοινότητας και όχι ως πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας).
  4. Αυτή τη δεκαετία η προσάρτηση των κατεχομένων προχώρησε ακόμη περισσότερο σημειώνουμε το θέμα της έλευσης του νερού, του ηλεκτρικού ρεύματος, την προσαρμογή της διοίκησης του ψευδοκράτους στο μοντέλο διοίκησης της Τουρκίας ακόμα και στο θέμα της ώρας και την περαιτέρω ισλαμοποίηση των κατεχομένων εδαφών.

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι ο αγώνας και η προσπάθειά μας πρέπει να είναι η κατοχύρωση της πολιτικής ισότητας των πολιτών μέσω της κατοχύρωσης των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους ανεξάρτητα από θρησκευτική ή εθνοτική προσέλευση. Και όχι η πολιτική ισότητα συνιστώντων τμημάτων που στην ουσία οδηγεί σε συνομοσπονδία και ενδεχομένως στο μέλλον θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε απόσχιση.

Είναι λοιπόν φρονιμότερο ο απολογισμός των υποστηρικτών της αποτυχημένης διαδικασίας να στηριζόταν στο ποια και αν υπάρχουν, θετικά που προέκυψαν σε αυτά τα δέκα χρόνια. Με βάση τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν, το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι ότι η Τουρκία βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στη νομιμοποίηση και μονιμοποίηση της κατοχής και άρα της διχοτόμησης.

Λευκωσία, 18 Σεπτεμβρίου 2017