ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΟ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
 Η ΕΔΕΚ καταδικάζει την αποτρόπαια πράξη κακόβουλης θανάτωσης δια εμπρησμού εννέα σκυλιών, χτες βράδυ στο Ζακάκι στη Λεμεσό.

Τέτοιου είδους εγκληματικές ενέργειες δείχνουν μικροψυχία και ασέβεια προς την ίδια τη ζωή.

Οι δράστες θα πρέπει να εντοπιστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά με τις αυστηρότερες ποινές που ορίζει ο νόμος.

Ταυτόχρονα, επιβάλλεται νομοθετική ρύθμιση για αποτρεπτικές ποινές για τέτοιου είδους εν ψυχρώ δολοφονίες και κακοποιήσεις ζώων, ώστε να προλαμβάνουμε τέτοιου είδους εγκληματικές ενέργειες που διαπράττουν κάποιοι ανεγκέφαλοι συμπολίτες μας.

Η ΕΔΕΚ εκτιμά πως το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί πιο ορθολογικά μέσω της σωστής διαπαιδαγώγησης και της φιλοζωικής αγωγής, ήδη από την παιδική ηλικία.

Γραφείο Τύπου

Ήλιος Αερογραμμές

Δώδεκα χρόνια μετά την αεροπορική τραγωδία της «Ήλιος» η σκέψη μας είναι με τις οικογένειες που έχασαν τους αγαπημένους τους.

Με αφορμή την τραγική αυτή επέτειο καλούμε για ακόμα μια φορά το κράτος να εκπληρώσει πλήρως τις υποσχέσεις που έδωσε στους συγγενείς των θυμάτων της αεροπορικής τραγωδίας.

Το κράτος οφείλει να είναι αρωγός στις οικογένειες των θυμάτων και ειδικά στα παιδιά. Επιβάλλεται άμεσα η επιστροφή των χρημάτων που απώλεσαν τα μέλη των οικογενειών των θυμάτων της τραγωδίας λόγω του κουρέματος των καταθέσεων το 2013. Αυτό θα πρέπει τουλάχιστον να συμβεί εάν θεωρούμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εντάσσεται στον κατάλογο των ευνομούμενων κρατών που τα χαρακτηρίζει και η κοινωνική ευαισθησία.

Λευκωσία, 13 Αυγούστου 2017

ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΕΙΣΒΟΛΗ

Στις 14 Αυγούστου συμπληρώνονται 43 χρόνια από την έναρξη της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μια νέα τουρκική προέλαση, εν μέσω εκεχειρίας που είχε κηρύξει ο ΟΗΕ με τη σύμφωνο γνώμη της Τουρκίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ολοκλήρωση του τουρκικού εγκλήματος με την κατάληψη της Αμμοχώστου, της Μόρφου και της Καρπασίας.

43 ολόκληρα χρόνια μετά, η παρανομία συνεχίζεται και η Τουρκία επιλέγει να αγνοεί επιδεικτικά τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που προνοούν επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της, κατά προτεραιότητα, ανεξάρτητα από την πορεία και την εξέλιξη των συνομιλιών. Αυτή τη θέση δυστυχώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η κυβέρνηση την έχουν εγκαταλείψει και ενέταξαν την επιστροφή της Αμμοχώστου ως μέρος της λύσης.

Τις μέρες αυτές η σκέψη μας είναι στα κατεχόμενα εδάφη μας. Συμπάσχουμε μαζί με τους πρόσφυγες, τους εγκλωβισμένους και τους συγγενείς των αγνοουμένων μας που συνεχίζουν να βιώνουν τα αποτελέσματα του τουρκικού εγκλήματος. Τιμούμε τους ηρωικούς νεκρούς που αντιστάθηκαν στις ορδές του Αττίλα και ζητούμε άμεση απόδοση δικαιοσύνης.

Καλούμε τον κυπριακό λαό να αγωνιστεί για δικαίωση και να αντισταθεί μη αποδεχόμενος τα δεδομένα που δημιούργησε η εισβολή. Η πολιτική ηγεσία θα πρέπει με όπλο τα ψηφίσματα του ΟΗΕ να απαιτήσει εφαρμογή τους. Η επιστροφή των κατεχόμενων εδαφών στους νόμιμους κατοίκους τους είναι μη διαπραγματεύσιμη και θα πρέπει η αρχή να γίνει από την πόλη της Αμμοχώστου.

Μόνο με αυτό τον τρόπο η Τουρκία θα δείξει την θέλησή της για λύση και τον σεβασμό της στα ψηφίσματά του ΟΗΕ, έναν οργανισμό τον οποίο επικαλείται μόνο όποτε και όταν την συμφέρει.

Η ΕΔΕΚ θα συνεχίσει να αγωνίζεται για τα αυτονόητα που διέπουν κάθε σύγχρονο – ελεύθερο κράτος: τις δημοκρατικές αξίες, την ισότητα και τη δικαιοσύνη, απορρίπτοντας κάθε άδικη ρατσιστική λύση η οποία θα νομιμοποιεί την αδικία και θα θέτει υπό αμφισβήτηση την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Λευκωσία, 13 Αυγούστου 2017

Η είσοδος των κεντρικών φυλακών

Σχετικά με το νέο θάνατο στις Κεντρικές Φυλακές, το βασικό ερώτημα που πρέπει η κυβέρνηση να απαντήσει, είναι:

Από τον Μάρτιο του 2013 μέχρι σήμερα, ποιος είναι ο αριθμός των φυλακισμένων που είτε έθεσαν τέρμα στη ζωή τους είτε απεβίωσαν εντός των φυλακών;

Εάν με αυτό τον αριθμό η κυβέρνηση, ο αρμόδιος Υπουργός και η διεύθυνση των φυλακών νιώθουν ότι δεν έχουν καμία πολιτική ευθύνη, ας το κρίνει ο ίδιος λαός.

Λευκωσία, 12 Αυγούστου 2017

ΚΟΚΚΙΝΑ

Για άλλη μια χρονιά, οι Τουρκοκύπριοι, και πιθανόν και έποικοι, μεταβαίνουν στα Κόκκινα, προκειμένου να «γιορτάσουν» τους δολοφονικούς βομβαρδισμούς της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας τον Αύγουστο του 1964 εις βάρος του άμαχου πληθυσμού της περιοχής. Το γεγονός αυτό αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τα αισθήματα των Ελληνοκυπρίων. Δυστυχώς η ενέργεια αυτή πραγματοποιείται με τη σύμφωνο γνώμη της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ενέργεια αυτή κατά την εκτίμηση μας δεν προάγει το πνεύμα συνεννόησης και συνεργασίας ανάμεσα στις δύο κοινότητες, αλλά αντίθετα το απομακρύνει.

Παρατηρείται μάλιστα σε μια περίοδο όπου το κατοχικό καθεστώς και η Τουρκία εντείνουν  τις προκλητικές τους ενέργειες σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μεταξύ των οποίων είναι και η απαγόρευση μετάβασης Ελληνοκυπρίων προσκυνητών στα κατεχόμενα για προσκύνημα και τέλεση της Θείας Λειτουργείας. Όπως για παράδειγμα είχε συμβεί πρόσφατα, κατά την ημέρα της εορτής του Αγίου Παντελεήμονα, όπου απαγορεύτηκε η μετάβαση στο ομώνυμο μοναστήρι στην Μύρτου.

 

Λευκωσία, 07 Αυγούστου, 2017

1rey6b 2
Σαράντα χρόνια μετά το θάνατο του Εθνάρχη Μακάριου η ανάμνησή του προκαλεί σκιρτήματα συγκίνησης και περηφάνιας, αποδεικνύοντας πως εξακολουθεί να ζει στις καρδιές και τη συνείδηση του λαού μας.
Η πολιτική και βιολογική του απουσία μας λείπει όσο ποτέ. Παραμένει όμως ζωντανή και ανεξίτηλη στο χρόνο η ηγετική του φυσιογνωμία και η παρακαταθήκη του με τα διαχρονικά και πάντα επίκαιρα μηνύματα. Σήμερα καλούμαστε μέσα σε δύσκολες συνθήκες που διαμόρφωσαν τα δεδομένα της συνεχιζόμενης κατοχής και της προκλητικής επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας, αλλά και τα λάθη και οι παραλείψεις της δικής μας πλευράς, να δώσουμε λύση στο πρόβλημά μας.
Ως πολιτική ηγεσία οφείλουμε να ακούσουμε και να αφομοιώσουμε τη δραματική έκκληση που ο Αρχ. Μακάριος είχε απευθύνει με την τελευταία ιστορική του ομιλία, από την πλατεία Ελευθερίας στις 20 Ιουλίου 1977, ότι δηλ.:
«ο διακοινοτικός διάλογος με τη μορφή που διεξήχθη διέδραμε ήδη τη χρησιμότητά του, η Τουρκία τον αξιοποιεί ως άλλοθι για να εδραιώσει τα επεκτατικά της σχέδια. Ως εκ τούτου όσοι ενδιαφέρονται για πραγματική λύση θα πρέπει να ασκήσουν πιέσεις προς την Τουρκία».
Οφείλουμε να ακολουθήσουμε με σθένος την «πρόσκληση» του Μακαρίου για έναν μακροχρόνιο αγώνα, κατάληξη του οποίου θα είναι ο τερματισμός της κατοχής και η εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης, όπου όλοι οι κάτοικοί της Κύπρου θα απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα.
Στη βάση των πιο πάνω αρχών είναι μεν δύσκολη η ανατροπή των αρνητικών δεδομένων, είναι όμως εφικτή. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχήσει το άδικο και να είμαστε η τελευταία γενιά Ελλήνων στην Κύπρο.
 
Αυτό πρέπει να αποτελεί το συμβόλαιο ενός λαού με την ιστορία και το έθνος.
 
Αυτό θα είναι και το καλύτερο μνημόσυνο για τον Μακάριο. Και μόνο όταν η πατρίδα μας θα είναι και πάλι ελεύθερη και δημοκρατική, όπως ο ίδιος την οραματίσθηκε, ο αιώνιος ύπνος του θα γίνει γαλήνιος.

Έμβλημα Κινήματος ενάντια στις εκποιήσεις

Η ΕΔΕΚ θα στηρίξει την εκδήλωση του Κινήματος Ενάντια στις Εκποιήσεις που θα πραγματοποιηθεί στις 2 Αυγούστου.

Η ΕΔΕΚ υπενθυμίζει ότι ήταν το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα το οποίο καταψήφισε το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις στις 6 Σεπτεμβρίου το 2014 και ότι είχε αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για τη βελτίωση του πλαισίου αφερεγγυότητας.

Αν σε αυτή την προσπάθεια της ΕΔΕΚ συνέβαλλαν και άλλες πολιτικές δυνάμεις, τότε το περιεχόμενο του τελικού νομοσχεδίου για το πλαίσιο αφερεγγυότητας θα ήταν ακόμα καλύτερο προς όφελος των πολιτών.

Το όψιμο ενδιαφέρον που κάποιοι επιδεικνύουν εκ των υστέρων, πέρα από εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων αποτελεί και προσπάθεια αποποίησης ευθυνών.

Λευκωσία, 31 Ιουλίου 2017

ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΠΑΡΑΛΙΑ

Σε ότι αφορά τα δημοσιεύματα που αναφέρονται σε επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, υπενθυμίζουμε πως για το θέμα της Αμμοχώστου υπάρχει η πρόνοια 5 της Συμφωνίας Κυπριανού – Ντενκτάς του 1979 την οποία κάποιοι επικαλούνται επιλεκτικά.

Η Συμφωνία του 1979 αναφέρεται στην άμεση επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου υπό την Αιγίδα του ΟΗΕ και στην εγκατάσταση των νόμιμων κατοίκων της, ανεξάρτητα από την πορεία και την κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Πέρα από τη Συμφωνία του 1979 υπάρχει και το ψήφισμα 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας το οποίο επίσης μιλά για την επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αντί να διεκδικήσει τα πιο πάνω, έχει εντάξει την επιστροφή της Αμμοχώστου στο πλαίσιο της λύσης και την επιστροφή της κατά την πρώτη μέρα εφαρμογής της λύσης. Ουσιαστικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εγκατέλειψε τα ισχυρά διαπραγματευτικά όπλα που μας προφέρουν η Συμφωνία του 1979 και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και προσπαθεί να βρει δήθεν φόρμουλα για λύση του κυπριακού.

Ως ΕΔΕΚ προτείνουμε η δική μας πλευρά να θέσει ως προϋπόθεση για τα οποιαδήποτε ΜΟΕ την εφαρμογή της συγκεκριμένης απόφασης για την Αμμόχωστο και την εφαρμογή της 3ης Βιέννης την οποία υπέγραψε η Τουρκία για τους εγκλωβισμένους.

Ταυτόχρονα προτείνουμε τον τερματισμό του ανοίγματος οδοφραγμάτων που στην ουσία θα συμβάλουν στο να μην υπάρχει λύση. Συγκεκριμένα το άνοιγμα του οδοφράγματος στη Δερύνεια:

  • τους μόνους που θα εξυπηρετήσει είναι τα κατοχικό καθεστώς,
  • θα διευκολύνει τη μετακίνηση τουριστών από την Αγία Νάπα και τον Πρωταρά προς την Αμμόχωστο,
  • θα δώσει την ευκαιρία στο κατοχικό καθεστώς να αναπτύξει την περίκλειστη περιοχή.

Τα πιο πάνω θα οδηγήσουν σε πλήρη ενταφιασμό της προοπτικής επιστροφής της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της.

Λευκωσία, 28 Ιουλίου 2017

Λήψη από την πρόσωψη του Προεδρικού Μεγάρου

Η συγκεκριμένη τακτική της Τουρκίας και του κατοχικού καθεστώτος για την επιστροφή των Μαρωνιτών είναι πολύ καλά γνωστό που αποσκοπεί.

Είναι όμως η ώρα η Κυπριακή κυβέρνηση να επιδείξει αποφασιστικότητα και να καταστήσει σαφές ότι στην υλοποίηση αυτών των στόχων του κατοχικού καθεστώτος θα αντιδράσει.

Η ΕΔΕΚ είναι έτοιμη να καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις στο Εθνικό Συμβούλιο για τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει η κυβέρνηση τόσο για το πιο πάνω θέμα όσο και για την απαγόρευση στους προσκυνητές του Αγίου Παντελεήμονα να παρευρεθούν στο κατεχόμενο μοναστήρι στη Μύρτου και να τιμήσουν την ημέρα του Αγίου.

Ως πρώτες κινήσεις η ΕΔΕΚ εισηγείται στην κυβέρνηση:

  • να ανασταλεί η διάνοιξη των οδοφραγμάτων Δερύνειας και Απλικίου και
  • να απαγορευθεί η δίοδος των Τουρκοκυπρίων για τα πανηγύρια στα Κόκκινα με αφορμή τους βομβαρδισμούς της αεροπορίας εναντίων των αμάχων το 1964.

Λευκωσία, 27 Ιουλίου 2017

Κεντρική Επιτροπή ΕΔΕΚ

Η τακτική στη διαδικασία των συνομιλιών για την επίλυση του κυπριακού στην πορεία των χρόνων έχει επιβεβαιωθεί ότι εάν δεν είναι σημαντικότερη από την ουσία του προβλήματος, είναι τουλάχιστον το ίδιο σημαντική. Αυτό το συμπέρασμα συνάγεται από το γεγονός ότι ο αντίπαλος δεν είναι ειλικρινής και πρόθυμος να συνεργασθεί για την εξεύρεση δημοκρατικής και βιώσιμης λύσης.

Αξιοποιώντας την στρατιωτική και πληθυσμιακή υπεροχή καθώς και τα δεδομένα που διαμορφώθηκαν μετά την εισβολή του 1974 με την κατάληψη του 37% του κυπριακού εδάφους, ακολουθεί παρελκυστική τακτική με στόχο την επιβολή λύσης τουρκικών προδιαγραφών ή εναλλακτικά στην νομιμοποίηση του κατοχικού μορφώματος και τη μονιμοποίηση της παρουσίας-του στην Κύπρο.

Η τακτική την οποία ακολούθησε μέχρι σήμερα η πλευρά-μας (με ελάχιστες εξαιρέσεις) στη διαδρομή των 40 χρόνων συνομιλιών, αποδείχθηκε όχι μόνο αναποτελεσματική, αλλά σύμφωνα και με εκτιμήσεις τρίτων προσέφερε στην Τουρκία «πολιτικά πλεονεκτήματα και παράγωγο δίκαιο».

Η συνέχιση της ίδιας τακτικής είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να διαφοροποιήσει τα δεδομένα προς το θετικότερο. Αντίθετα η διαφοροποίηση προς αρνητικότερη κατεύθυνση είναι η πιθανότερη εξέλιξη.

Είναι λογικό εάν κάποιος ειλικρινά ενδιαφέρεται για λύση και όχι νομιμοποίηση της διχοτόμησης, να προχωρήσει σε αλλαγή τακτικής και στην αξιοποίηση των νέων δεδομένων τα οποία έχουν διαμορφωθεί.

Σε αντίθεση με το στρατηγικό στόχο η τακτική δεν μπορεί να είναι σταθερή. Αυτό που ήταν ορθό το 1977 σήμερα ενδέχεται να είναι λάθος. Σήμερα υπάρχουν νέα δεδομένα τα οποία δεν υπήρχαν πριν από 20 ή 30 χρόνια και τα οποία πρέπει να αξιοποιηθούν, όπως π.χ.

– Η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. – Η επιθυμία της Τουρκίας για αναβάθμιση της τελωνειακής σχέσης με την Ε.Ε. και ειδικό καθεστώς

– Η ανεύρεση Φ.Α. στην Αν. Μεσόγειο και οι συμφωνίες συνεργασίας με άλλα κράτη της περιοχής

– Οι κακές σχέσεις της Τουρκίας με τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής

– Η ίδρυση Κουρδικού κράτους ή αυτόνομης περιοχής στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας – Ιράκ

Προτού καθορισθεί οποιαδήποτε στρατηγική ή/και τακτική είναι αναγκαίο να προσδιορισθούν οι στόχοι του αντιπάλου.

Τουρκικοί στόχοι στο κυπριακό:

Οι τουρκικοί στόχοι σήμερα δεν προσδιορίζονται πλέον στη βάση εκτιμήσεων αλλά στοιχείων τα οποία προκύπτουν τόσο από δηλώσεις Τούρκων επισήμων, όσο και από έγγραφα και βιβλία που εξέδωσαν αυτοί που τους καθόρισαν και προώθησαν την υλοποίησής-τους.

Ο Πρώτος στόχος είναι η ενσωμάτωση της Κύπρου στην τουρκική επικράτεια για να μπορεί η Τουρκία να ενισχύσει το γεωστρατηγικό-της ρόλο στην ευαίσθητη περιοχή της Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής, ώστε να καταστεί η κύρια περιφερειακή δύναμη με παγκόσμια εμβέλεια.

Ενδιάμεσος στόχος η νομιμοποίηση και μονιμοποίηση της παρουσίας-της στην Κύπρο και η άσκηση πλήρους πολιτικού και στρατιωτικού ελέγχου σε ολόκληρη την κυπριακή επικράτεια δια μέσου της λύσης της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Μέσα από τις πρόνοιες της συγκεκριμένης μορφής λύσης θα μπορεί να ασκεί πλήρη έλεγχο στο συνιστών τμήμα που θα βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο των Τ/Κυπρίων και διαμέσου αυτού να ελέγχει συνολικά τη λειτουργία του κράτους (Βέτο στις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, αριθμητική ισότητα στο Ανώτατο Δικαστήριο, τη Γερουσία και σε μεγάλο αριθμό θεσμικών οργάνων του κράτους κ.ά.).

Ο Δεύτερος στόχος ή εναλλακτικός σε περίπτωση αποτυχίας του πρώτου, η δυνατότητα νόμιμης ανακήρυξης τουρκικού κράτους στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου. Η λύση της ΔΔΟ εξυπηρετεί και αυτό το στόχο. Υποβοηθά τη μελλοντική απόσχιση του Τ/Κυπριακού τμήματος. Με τη λύση της ΔΔΟ επιχειρείται από την Τουρκία να νομιμοποιηθούν ως κεκτημένο δικαίωμα τα βασικά συστατικά στοιχεία που συνιστούν ένα κράτος.

Α. Έδαφος που θα καλύπτει περίπου το 28-30% της επικράτειας. Επιχειρείται μέσα από τη ρύθμιση του περιουσιακού. Το 1974 το ποσοστό αυτό ήταν 16% διασκορπισμένο σε ολόκληρη την επικράτεια. Με τις δήθεν συγκλίσεις και τη συγκατάθεση της πλευράς-μας, θα ανέρχεται στο 28-29% συγκεντρωμένο στην ίδια περιοχή.

Β. Πληθυσμό που σε αναλογία του συνολικού να είναι 25 -30% μέσα από τη νομιμοποίηση των εποίκων, την οποία δυστυχώς έχουμε αποδεχθεί και μάλιστα σε αριθμό μεγαλύτερο από τον αντίστοιχο των Τ/Κυπρίων. Το 1974 το ποσοστό ήταν μικρότερο του 18%.

Γ. Κυριαρχία αξιοποιώντας το κοινό ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014, στο οποίο αναφέρεται ότι αυτή πηγάζει εξ΄ ίσου από τους Ε/Κύπριους και τους Τ/Κύπριους.

Δ. Σύνταγμα το οποίο θα έχει επικυρωθεί με τα χωριστά δημοψηφίσματα. Τα ξεχωριστά δημοψηφίσματα για την επικύρωση της συμφωνίας λύσης και έγκρισης των συνταγμάτων, πιστοποιούν την ύπαρξη δύο λαών που εκφράζουν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης ξεχωριστά. Δίνουν το δικαίωμα μελλοντικά με ξεχωριστό δημοψήφισμα να αποφασισθεί η απόσχιση του Τ/Κυπριακού τμήματος και κατά τρόπο νόμιμο να συνεχίσει να λειτουργεί ως ξεχωριστή κρατική οντότητα (Βλέπε προηγούμενο Τσεχοσλοβακίας).

Ως Τρίτο στόχο για την Τουρκία μπορεί να συνιστά η ενσωμάτωση των κατεχομένων περιοχών στην τουρκική επικράτεια. Στόχος ο οποίος βρίσκεται σε παράλληλη εξέλιξη εάν κάποιος αναλογιστεί η επιβολή στο κατοχικό καθεστώς να διαμορφώσει δομή δημόσιας υπηρεσίας την ίδια με την Τουρκική, εναρμόνιση της ώρας στα κατεχόμενα με την Τουρκία και όχι με την ευρωπαϊκή κ.ά.

Στρατηγικός Στόχος:

Ως στρατηγικός στόχος για τη λύση του κυπριακού παραμένει:

Η προσήλωση στην πραγματική υφή του προβλήματος ως θέματος εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής και όχι ως δικοινοτικής ρύθμισης.

Η λύση ανεξάρτητα με την εσωτερική δομή πρέπει να διασφαλίζει:

Ένα κράτος, ένα λαό, μία κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα, ενότητα της οικονομίας και των θεσμών.

Κατοχύρωση των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλους τους πολίτες χωρίς διακρίσεις, όπως προβλέπεται στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Διεκδικούμε να ισχύσει και στην Κύπρο ότι ισχύει στις υπόλοιπες χώρες μέλη της Ε.Ε.

Κατοχύρωση της αρχής «ένας άνθρωπος μία ψήφος», και του σεβασμού στην πλειοψηφία.

Αποκλεισμό οποιασδήποτε μορφής διαχωρισμού του λαού.

Κατάργηση του δικαιώματος σε τρίτες χώρες να έχουν εγγυητικά ή επεμβατικά δικαιώματα ή να σταθμεύουν στην Κύπρο στρατεύματα τρίτων χωρών.

Η λύση να μην αποδυναμώνει ή/και να ακυρώνει τις συμφωνίες με τις γειτονικές χώρες για την αξιοποίηση του Φ.Α. και της ευρύτερης ασφάλειας της περιοχής.

Τακτική για την επίτευξη του στρατηγικού στόχου:

Η επίτευξη του στόχου θα γίνει με διαπραγματεύσεις δια μέσου διαλόγου ο οποίος θα αφορά την επίλυση τόσο της διεθνούς πτυχής όσο και της εσωτερικής.

Η διεθνής πτυχή πρέπει να επιλυθεί στο πλαίσιο Διεθνούς Διάσκεψης με την παρουσία των 5 μονίμων μελών του Σ.Α. του ΟΗΕ, της Ε.Ε., των εγγυητριών δυνάμεων και της Κ.Δ. Οι δύο κοινότητες μπορούν να εκπροσωπηθούν με τις δικές-τους ομάδες κάτω από την Κ.Δ. Για την σύγκληση πρέπει να κατατεθεί αίτημα στο Σ.Α. του ΟΗΕ.

Η κατάθεση του συγκεκριμένου αιτήματος θα καταδείξει και τις πραγματικές προθέσεις τόσο του ΟΗΕ, όσο και των 5 μονίμων μελών του Σ.Α.

Η εσωτερική πτυχή μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης σε διακοινοτικό διάλογο.

Η συζήτηση των δύο πτυχών θα μπορεί να διεξάγεται ταυτόχρονα και παράλληλα, παρά το γεγονός ότι το ορθό και λογικό θα ήταν να προηγηθεί η συζήτηση – επίλυση της εξωτερικής πτυχής.

Σε αυτό το διάλογο είναι προφανές ότι η Κ.Δ. βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, λόγω της στρατιωτικής υπεροπλίας, της πληθυσμιακής υπεροχής και της γεωστρατηγικής θέσης της Τουρκίας.

Ως μερική αντιστάθμιση αυτών των δεδομένων η Κ.Δ. πρέπει να αξιοποιήσει τα διαπραγματευτικά όπλα που διαθέτει, για να ασκήσει πιέσεις και να επιφέρει κόστος στην Τουρκία σε περίπτωση που θα εξακολουθήσει να τηρεί την ίδια παρελκυστική τακτική. Δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν έχουν αξιοποιηθεί, παραμένουν παροπλισμένα.

Ο παρακάτω κατάλογος είναι ενδεικτικός και όχι εξαντλητικός:

1. Διατήρηση και ενίσχυση της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αποφυγή και απόρριψη προτάσεων ή/και ενεργειών που ενδέχεται να τη θέσουν σε κίνδυνο, όπως η 5μερής Διάσκεψη, η αναβάθμιση του εκπροσώπου του κατοχικού καθεστώτος στην Ε.Ε., το Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός.

2. Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ αναφέρονται σε άμεση αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και των εποίκων. Ποτέ δεν τέθηκε ως προτεραιότητα; Σταθερή απαίτηση για αποχώρηση των Τουρκικών στρατευμάτων πριν από την εφαρμογή της όποιας λύσης συμφωνηθεί, αξιοποιώντας τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ, την Ιδρυτική Διακήρυξη της Ε.Ε. και το προηγούμενο της ενοποίησης της Γερμανίας

3. Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ σημειώνουν ότι η «πολιτική ισότητα αφορά αποτελεσματική συμμετοχή των Τ/Κ στη διακυβέρνηση και όχι σε αριθμητική εξίσωση». Γιατί έχει δοθεί αριθμητική εξίσωση στα πλείστα θεσμικά όργανα του κράτους και σε όσα δεν θα ισχύσει να απαιτείται η θετική ψήφος των Τ/Κ;

4. Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ όπως και η συμφωνία του 1979 ζητούν την άμεση απόδοση (κατά προτεραιότητα και ανεξάρτητα από την πορεία των συνομιλιών) της πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους-της. Πόσο το διεκδικήσαμε;

5. Η Τουρκία δεν σέβεται και δεν εφαρμόζει τη συμφωνία της 3ης Βιέννης για τους εγκλωβισμένους. Πότε την έχουμε καταγγείλει και ποια μέτρα ζητήσαμε να υιοθετηθούν για να συμμορφωθεί;

6. Η ομόφωνη απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτ. 2009 αναφέρεται σε απογραφή πληθυσμού για να καταδειχθεί ποια είναι η πραγματική αναλογία Ε/Κ και Τ/Κ, καθώς και ο αριθμός των εποίκων. Γιατί ποτέ δεν προωθήθηκε η υλοποίησή της;

7. Να συνεχίσει η πολιτική αξιοποίησης του Φ.Α. ανεξάρτητα με την πορεία των συνομιλιών και εάν οι Τ/Κ θέλουν να επωφεληθούν να σταματήσει η προκλητική στάση του κατοχικού καθεστώτος στις συνομιλίες και να συμβάλει αξιόπιστα στην εξεύρεση δημοκρατικής λύσης. Εκτιμούμε ότι η άμεση προώθηση της απόφασης για δημιουργία τερματικού θα αναβαθμίσει την ενεργειακή θέση της Κύπρου και να την καταστήσει σημαντικό ενεργειακό κόμβο στην Αν. Μεσόγειο.

8. Σταθερή εμμονή στην εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κεκτημένου χωρίς παρεκκλίσεις. Ότι ισχύει στις υπόλοιπες χώρες μέλη της Ε.Ε. να ισχύσει και στην Κύπρο. Οι Τ/Κ δεν μπορούν μα συνεχίσουν να απολαμβάνουν όλα τα ευρωπαϊκά οφέλη ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά να μην την αναγνωρίζουν.

9. Να σταματήσει η χρηματοδότηση του κατοχικού καθεστώτος από την Ε.Ε. και να ασκηθεί η αναγκαία πολιτική πίεση ώστε να καταστεί δυνατός ο έλεγχος του Τραπεζικού τομέα στα κατεχόμενα από το ΔΝΤ.

10. Να τεθεί βέτο στην αναβάθμιση της τελωνειακής σχέσης Ε.Ε – Τουρκίας εάν προηγούμενα η Τουρκία δεν υλοποιήσει το πρωτόκολλο της Άγκυρας, να αναγνωρίσει την Κ.Δ. και να αποσύρει το έγγραφο του Ιουνίου του 2014 το οποίο αναφέρεται σε «εκλιπούσα Κ.Δ.».

11. Να τερματισθεί η διαδικασία εναρμόνισης των Τ/Κ με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Η εναρμόνιση θα γίνει με τη λύση δεδομένου ότι το πρωτόκολλο 10 της ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. αναφέρει ότι αυτό αφορά την Κ.Δ. Την ευθύνη εναρμόνισης έχουν τα κράτη και όχι τα ψευδοκράτη.

12. Αφού η λύση θα αφορά ένα κράτος, ένα λαό όπως ισχυρίζονται οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ και της Ε.Ε., το δημοψήφισμα επικύρωσης της λύσης να είναι ένα (1), ώστε να μη νομιμοποιούνται στη συνέχεια οι Τ/Κ να προχωρήσουν με ξεχωριστό δημοψήφισμα για απόσχιση.

Σε αυτή τη φάση και μετά τα αποτελέσματα των συνομιλιών στην Ελβετία, την αμφισβήτηση από την Τουρκία της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923, καθώς και τις συνεχείς τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και την ΑΟΖ της Κ.Δ., Ελλάδα και Κύπρος θα πρέπει να αναβαθμίσουν την πολιτική-τους συνεργασία, δεδομένου ότι ο τουρκικός επεκτατισμός στοχεύει στην Αλεξανδρετοποίηση της Κύπρου, στην Κυπροποίηση της Θράκης και στη διχοτόμηση του Αιγαίου.

Η συνεργασία αυτή δεν θα πρέπει να περιορισθεί στο επίπεδο των δύο κυβερνήσεων. Πρέπει να επεκταθεί στο σύνολο των πολιτικών δυνάμεων με τη διαμόρφωση κοινής πολιτικής στο πλαίσιο Πανεθνικής Διάσκεψης.

Η κοινή πολιτική πρέπει να στοχεύει στην αναβάθμιση του κοινού γεωστρατηγικού ρόλου των δύο χωρών ώστε να καταστεί δυνατή η μερική αντιστάθμιση του αντίστοιχου Τουρκικού.

Διαχρονικά και πολύ περισσότερο τις τελευταίες 10ετίες έχει επιβεβαιωθεί πόσο σημαντικός είναι ο γεωστρατηγικός παράγοντας για τη διαμόρφωση των διακρατικών σχέσεων, αλλά και στην επίλυση διεθνών προβλημάτων όπως είναι το κυπριακό.

Δυστυχώς η μέχρι σήμερα πολιτική Ελλάδας και Κύπρου σε ελάχιστες περιπτώσεις αξιοποίησε αυτό τον παράγοντα. Ουσιαστικά δεν έγιναν αποφασιστικά βήματα αναβάθμισης. Ακόμα και εκεί που έγιναν (π.χ. ένταξη στην Ε.Ε.), όχι μόνο δεν αξιοποιήθηκαν αλλά αντίθετα λόγω της ακολουθητέας πολιτικής και τακτικής υπάρχει ο κίνδυνος να υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις.

Το πλαίσιο αναβάθμισης πρέπει να εδράζεται σε τρία επίπεδα:

Πολιτικό: Ανάληψη παράλληλων πρωτοβουλιών στα Η.Ε., την Ε.Ε. και άλλα διεθνή βήματα για καταγγελία της Τουρκίας και άσκηση πίεσης που θα της επιφέρει πολιτικό και ίσως οικονομικό κόστος, αξιοποιώντας τα διαπραγματευτικά όπλα που αναφέρθηκαν πιο πάνω ή και άλλα.

Ενεργειακό: Αξιοποίηση των ενεργειακών συμφωνιών που έγιναν με άλλες χώρες της περιοχής και προώθηση των ενεργειακών προγραμμάτων. Σημαντική ενέργεια θα είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου. Η ενέργεια αυτή θα αποκλείσει τη θαλάσσια διέξοδο της Τουρκίας στην περιοχή της Αν. Μεσογείου.

Στρατιωτικό: Παρά τη σταθερή θέση-μας για πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων πριν από την εφαρμογή της συμφωνίας για λύση, λόγω της παρελκυστικής τακτικής της Τουρκίας, προτείνεται η αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου στο πλαίσιο της ανασύστασης του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού χώρου. Επιπρόσθετα η αναβάθμιση της επιχειρησιακής ικανότητας της Εθνικής Φρουράς και ο εκσυγχρονισμός των οπλικών-της συστημάτων αποτελούν βασική αναγκαιότητα για τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας στο λαό-μας.