ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ

Κατανοούμε τις αντιδράσεις για την πρωτοβουλία της ΕΔΕΚ για το μη άνοιγμα του οδοφράγματος Δερύνειας. Παρόλα αυτά οφείλουμε να επαναλάβουμε πως πολιτικοί και οικονομικοί λόγοι επιβάλλουν η κυβέρνηση να κάνει δεύτερες σκέψεις και να αναθεωρήσει την άποψή της.

Ως πολιτικούς λόγους επαναλαμβάνουμε αυτό που πολλές φορές τονίσαμε, σημειώνοντας πως δεν μπορούν να γίνονται μονομερή ανοίγματα οδοφραγμάτων όταν η Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς αρνούνται να ανοίξουν την δίοδο Πυροΐου και το οδόφραγμα Κοκκίνων, που ουσιαστικά θα εξυπηρετήσει τους Ελληνοκυπρίους, αλλά εμμένει μόνο στο οδόφραγμα της Δερύνειας και Λεύκας Απλικίου.

Ως οικονομικούς λόγους επαναλαμβάνουμε πως με το άνοιγμα του οδοφράγματος της Δερύνειας θα ενισχυθεί περαιτέρω το τουριστικό ρεύμα προς την κατεχόμενη πόλη της Αμμοχώστου, κάτι που θα οδηγήσει σε σταδιακή ανάπτυξη της περιοχής με δική μας συμβολή. Συνεπώς η προοπτική επιστροφής της πόλης της Αμμόχωστου στους νόμιμους κατοίκους της θα εκμηδενιστεί.

Περαιτέρω, σε μια δύσκολη οικονομική περίοδο το άνοιγμα του οδοφράγματος της Δερύνειας θα έχει σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις στην τουριστική και επισιτική βιομηχανία της περιοχής. Ήδη με βάση σημερινές εκτιμήσεις των φορέων της περιοχής υπάρχει απώλεια μισού και πλέον εκατομμυρίων ευρώ ημερησίως από την  διημέρευση στην κατεχομένη Αμμόχωστο των τουριστών που διαμένουν στην ευρύτερη περιοχή της ελεύθερης Αμμοχώστου.

Το άνοιγμα θα αυξήσει αυτό το ποσό και πέρα από τις σημαντικές οικονομικές απώλειες ενδεχομένως να οδηγήσει σε συρρίκνωση τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και σε αύξηση της ανεργίας. Τα όποια επιχειρήματα προβάλλονται για άνοιγμα του οδοφράγματος για δήθεν επικοινωνία μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων είναι έωλα γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που θα ενισχυθεί είναι:

  • η οικονομική στήριξη της κατοχής,
  • το λαθρεμπόριο μεταξύ κατεχομένων και ελεύθερων περιοχών και
  • η περαιτέρω αύξηση της μεταφοράς προϊόντων από την Τουρκία μέσω κατεχομένων στις ελεύθερες περιοχές, κατά παράβαση του κανονισμού της πράσινης γραμμής. Αυτό θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού προς τους Κύπριους αγρότες και μικροεπαγγελματίες της περιοχής και όχι μόνο.

Καλούμε τον κόσμο να συμμετάσχει στην, αύριο Πέμπτη 19 Ιουλίου στις 07:30 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Κατεχόμενης Αμμοχώστου (πλησίον οδοφράγματος Δερύνειας) με ομιλητή τον Πρόεδρο της ΕΔΕΚ Μαρίνο Σιζόπουλο.

 

Λευκωσία, 18 Ιουλίου 2018

Προεδρικό κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος

Επισημαίνουμε ότι στην ομιλία του εκπροσώπου του ΕΛΑΜ στην ειδική συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων για τις μαύρες επετείους του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής:

  • δεν έκανε καμία αναφορά στο προδοτικό πραξικόπημα,
  • δεν έκανε καμία αναφορά στην παράνομη δράση της ΕΟΚΑ Β’,
  • δεν έκανε καμία αναφορά στην τουρκική εισβολή την οποία προκάλεσε το προδοτικό πραξικόπημα των συνταγματαρχών της χούντας,
  • ενώ τη χουντική συνομωσία σε συνεργασία με την ΕΟΚΑ Β΄ εναντίον της συνταγματικής νομιμότητας και των δημοκρατικών θεσμών της κυπριακής κυβέρνησης, την απεκάλεσε, απλώς, ως εσωτερική διαμάχη.

Επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά ότι η ηγεσία του ΕΛΑΜ δεν μπορεί να ερμηνεύσει με αμεροληψία τα ιστορικά γεγονότα και με τη στάση της ουσιαστικά δίνει συγχωροχάρτι στους προδότες της πατρίδας μας.

 

Λευκωσία, 15 Ιουλίου 2018

Γλωσσάρι-ΕΔΕΚ

Η ΕΔΕΚ επαναλαμβάνει τη στήριξή της στην δημοσιογραφική ελευθερία και τάσσεται κατά της επιβολής κώδικα που επιχειρεί κατά τρόπο άμεσο ή έμμεσο να επιβάλει συγκεκριμένη συμπεριφορά η οποία άπτεται ιστορικών γεγονότων. Θυμίζουμε πως το θέμα της δεοντολογίας αφορά τον κάθε δημοσιογράφο και το κάθε μέσο επικοινωνίας ξεχωριστά για να το τηρήσουν.

Η απαράδεκτη προσπάθεια που γίνεται μέσα από το γλωσσάρι για να διαγραφεί η τουρκική επεκτατική πολιτική και η δράση του κατοχικού καθεστώτος με αναφορές όπως «τουρκοκυπριακή διοίκηση», εμμέσως «νομιμοποιούν» το ψευδοκράτος. Ταυτόχρονα, μέσα από την καταδικαστέα απάλειψη συγκεκριμένων όρων παραχαράσσεται με τον πιο προκλητικό τρόπο η ιστορία.

Επαναλαμβάνουμε πως για την ΕΔΕΚ η εισβολή είναι εισβολή, η κατοχή είναι κατοχή, το κατοχικό καθεστώς είναι ψευδοκράτος και η απελευθέρωση είναι απελευθέρωση.

Λευκωσία, 11 Ιουλίου 2018

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ

Οι χθεσινές δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στα κατεχόμενα επιβεβαιώνουν για πολλοστή φορά την προκλητική  και επεκτατική του ρητορική όσον αφορά την Κύπρο.

Οι εν λόγω δηλώσεις θα πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη τόσο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όσο και από τους συνεργάτες του στις τοποθετήσεις που θα έχουν ενόψει της διερεύνησης επανέναρξης των συνομιλιών από την Τζέιν Χολ Λουτ.

 

Λευκωσία, 11 Ιουλίου 2018

Συνεργατισμός

Του Δώρου Θεοδώρου

πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης κια

Δημόσιας Τάξης

2.7.2018

Μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της Κυπριακής κοινωνίας, με ιστορία ενός αιώνα, απεβίωσε “επισήμως” αυτές τις μέρες.

Επισήμως διότι κλινικά νεκρός ήταν ήδη από το 2013.

Πάνω από το νεκρό σώμα αυτής της τεράστιας κοινωνικής κατάκτησης χύνονται δάκρυα, καυτά από τον αγνό λαό που θρηνεί ένα διαχρονικό οικονομικό στήριγμα του, και κροκοδείλια από εκείνους που τον οδήγησαν σ΄ αυτό το τέλος είτε από τη δική τους κακοδιαχείριση, είτε από τις ιδεοληψίες τους.

Ερίζουν πάνω από το νεκρό σώμα του Συνεργατισμού οι χύνοντες κροκοδείλια δάκρυα για το ποιος φταίει γι΄ αυτό το θλιβερό τέλος.

Και φυσικά όπως γίνεται συνήθως ο ένας τα ρίχνει στον άλλο.

Ποια είναι όμως η αλήθεια;

Δυστυχώς είναι αδυσώπητη και για τους δυο: Οι μεν διέλυσαν τον Συνεργατισμό με την κακοδιαχείριση, την ανεξέλεγκτη διασπάθιση και τη σκόπιμη λεηλασία, και οι δε έκτισαν επί των ερειπίων το δικό τους νεοφιλελεύθερο μοντέλο που πάντα πρέσβευαν και πάντα διακήρυσσαν.

Το αν φταίνε οι μεν περισσότερο από τους δε μικρή σημασία έχει. Αυτό που μετρά είναι ότι και οι μεν και οι δε έπαιξαν το δικό τους ρόλο στην καταστροφή του Συνεργατισμού.

Βασική αιτία, βασικός λόγος, που οι πρώτοι “κατάφεραν” να διαλύσουν το συνεργατισμό ήταν η έλλειψη ελέγχου.

Τόσο πραγματικού λογιστικού ελέγχου όσο κυρίως και πολιτικού ελέγχου.

Σ΄ ότι αφορά τον πραγματικό λογιστικό έλεγχο αρμόδια υπηρεσία ήταν η ελεγκτική υπηρεσία του συνεργατισμού, η οποία διοριζόταν από το Υπουργικό Συμβούλιο μέσα από λίστα που υπέβαλλε η Συνεργατική Ομοσπονδία, λαμβάνοντας υπόψη τη δομή του Συνεργατικού Κινήματος, τη σχέση και την αλληλεξάρτηση των διαφόρων επιπέδων, λογικό είναι να συμπεράνει κανείς ότι το προσωπικό της υπηρεσίας αυτής επιλεγόταν (άμεσα ή έμμεσα) ύστερα από συνεννόηση της Κ.Σ.Τ. με τα μεγάλα τουλάχιστον συνεργατικά ιδρύματα. Κατά κάποιον τρόπο δηλαδή υπήρχε μια κάποια σχέση “εξάρτησης” από αυτά.

Παρ΄ όλο τούτο στα μισά της δεκαετίας του 1990, περί το 1995-1996 ήρθε στη Βουλή πρόταση νόμου από το ΑΚΕΛ για να δοθεί δικαίωμα στους μεγάλους συνεργατικούς οργανισμούς να διεξάγουν μόνοι τους, με το διορισμό δικού τους ελεγκτή, τον έλεγχο των πεπραγμένων τους και να απαλλαγούν από τον έλεγχο της ελεγκτικής υπηρεσίας του Συνεργατισμού.

Προφανώς υπήρχαν μέσα στην ελεγκτική υπηρεσία στελέχη που δεν ήταν τόσο πρόθυμα να πειθαρχήσουν στις υποδείξεις. Αυτά για τον πραγματικό λογιστικό έλεγχο.

Σ΄ ότι αφορά τον πολιτικό έλεγχο.

Είναι γνωστό ότι οι εκλογές των επιτροπειών των διαφόρων συνεργατικών ιδρυμάτων διεξήγοντο με βάση το πλειοψηφικό σύστημα. Το αποτέλεσμα λοιπόν ήταν πάντα ανάλογο: Όποιο κόμμα είχε την πλειοψηφία σ΄ ένα Συνεργατικό Ίδρυμα εξέλεγε όλους τους δικούς του υποψήφιους χωρίς να συμμετέχει έστω και ένας άλλου κόμματος. Έτσι τα συνεργατικά ήταν κομματικοποιημένα σχεδόν όλα. Άλλα ελεγχόντουσαν από το ΑΚΕΛ, άλλα από το ΔΗΚΟ, κι άλλα από τον ΔΗΣΥ.

Να μην ξεχνούμε δε ότι η κάθε Συνεργατική ήταν ανεξάρτητος οργανισμός. Υπό τις περιστάσεις δε και εντελώς ανεξέλεγκτος. Αυτή λοιπόν η παντελής έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου, πολιτικού και λογιστικού έφερε την αυθαιρεσία, την κακοδιαχείριση, τη σπατάλη, την ευνοιοκρατία και προ πάντων μετέτρεψε τις συνεργατικές σε όργανα κομματικής επιβολής και εξαναγκασμού. Αυτή η μεγάλη κοινωνική κατάκτηση άρχισε να μετατρέπεται σε εργαλείο κοινωνικού εκμαυλισμού. Και ταυτόχρονα να φέρνει μαζί της και το σπέρμα της αυτοκαταστροφής.

Εν έτει 1997 η ΕΔΕΚ υπόβαλε στη Βουλή πρόταση νόμου που σκόπευε να προλάβει την κατρακύλα του συνεργατισμού και τον εξελισσόμενο κοινωνικό εκμαυλισμό, με την οποία, απλά, ζητούσε την αντικατάσταση του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος στο Συνεργατισμό με την απλή αναλογική.

Η Βουλή, η πλειοψηφία, ανέβαλλε τη συζήτηση του θέματος από εβδομάδα σε εβδομάδα και από χρόνο σε χρόνο ώσπου τελικά το 2000 εδέησε να συζητηθεί στην ολομέλεια.

Πρέπει να λεχθεί ότι ένα από τα μεγάλα κόμματα που ήταν αντίθετα με την αναλογική, προς πίστην του άλλαξε θέση και υποστήριξε την αλλαγή. Επίσης τάχθηκαν υπέρ εξ αρχής και οι  Ενωμένοι Δημοκράτες.

ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, ιδιαίτερα το ΑΚΕΛ την πολέμησαν μέχρι τέλους και την καταψήφισαν. Το αποτέλεσμα 26 ψήφοι υπέρ και 26 κατά. Η πρόταση δεν πέρασε δυστυχώς. Αν περνούσε ίσως η κατάσταση να ήταν τώρα διαφορετική….

Και ο συνεργατισμός κρεμίστηκε σε ερείπια.

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη το 2013 τον κρατικοποίησε, κατάργησε τα χωριστά ιδρύματα, αρχικά τα περιόρισε σε 17 και τελικά τα ενοποίησε σε μια μόνο τράπεζα, στην οποία το κράτος κατείχε το 99% των μετοχών. Και εφάρμοσε το δικό του πρόγραμμα και όραμα για την οικονομία, το νεοφιλελεύθερο. Ιδιωτικοποιήσεις, αποκυπροποιήσεις, εύνοια στα εξωτερικά κεφάλαια, για προσέλκυση ξένων επενδύσεων, διάλυση των εργατικών σχέσεων και κατάργηση εργατικών κεκτημένων δεκαετιών, συρρίκνωση της μεσαίας τάξης μέχρι εξαλείψεως και δημιουργία άκρως ευνοϊκών συνθηκών για το κεφάλαιο.

Αν το ΑΚΕΛ που τώρα χύνει κροκοδείλια δάκρυα για τη διάλυση του Συνεργατισμού δεν εγνώριζε τόσο το οικονομικό ιδεολόγημα του ΔΗΣΥ, όσο και τις ήδη εκφρασθείσες σε πλείστες περιπτώσεις προθέσεις του για την οικονομία γενικά, θα μπορούσε να έχει μια κάποια δικαιολογία για την εκλογή Αναστασιάδη στην Προεδρία για δεύτερη πενταετία.

Το θέμα όμως είναι ότι τα γνώριζε πολύ καλά και παρ΄ όλον τούτο άνοιξε το δρόμο στον Αναστασιάδη.

Ας μη χύνουν τώρα κροκοδείλια δάκρυα.

Οι 13 ήρωες του Μαρί

Επτά χρόνια μετά την τραγωδία στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» και ο ήχος της έκρηξης, η αγωνία για τους αξιωματικούς, τους ναύτες και τους πυροσβέστες της ΕΜΑΚ αλλά και τα «γιατί» για όσα συνέβησαν, είναι ακόμα νωπά.

Επτά χρόνια μετά και οι φωτογραφίες των 13 ηρώων θα θυμίζουν πάντα τη δυσλειτουργία του πολιτικού διοικητικού συστήματος, τις εγκληματικές παραλείψεις, την ευθυνοφοβία και την ανικανότητα της Πολιτείας να χειριστεί τη φύλαξη ή την καταστροφή ενός επικίνδυνου φορτίου που οδήγησε στο θάνατο και την καταστροφή.

Εκκρεμεί ακόμη η ανάληψη των πολιτικών ευθυνών αλλά και η θεσμοθέτηση κανόνων ελέγχου και λογοδοσίας του πολιτικού και διοικητικού προσωπικού.

Για την ΕΔΕΚ η 11η Ιουλίου είναι μέρα απότισης φόρου τιμής στους 13 ήρωες αλλά και μέρα θύμησης των εκκρεμοτήτων και αλλαγών για τις οποίες παλεύουμε για να θεσμοθετηθούν, ώστε να μην επαναληφθούν τα τραγικά γεγονότα του καλοκαιριού του 2011.

 

Λευκωσία, 11 Ιουλίου 2018

 

Γλωσσάρι-ΕΔΕΚ

Η ΕΔΕΚ δηλώνει την σταθερή και αμέριστη στήριξή της υπέρ της δημοσιογραφικής ελευθερίας. Το θέμα της δεοντολογίας αφορά τον κάθε δημοσιογράφο και το κάθε μέσο ξεχωριστά για να το τηρήσουν.

Είναι ανεπίτρεπτες οι παρεμβάσεις και ο καθορισμός πολιτικής, ειδικά στο εθνικό μας ζήτημα, όπου μέσα από το συγκεκριμένο «γλωσσάρι» επιχειρείται να διαγραφεί η κατοχή, η εισβολή, η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας και το κατοχικό καθεστώς το οποίο εμμέσως η συγκεκριμένη πρόταση επιχειρεί «να νομιμοποιήσει».

Εκτιμούμε ότι είναι απαράδεκτη η συγκεκριμένη ενέργεια και λυπούμαστε να παρατηρήσουμε ότι αντί τις θέσεις και τις απόψεις μας να τις προωθήσουμε για να τις υιοθετήσουν οι τρίτοι, στην ουσία αποδεχόμαστε τις παρεμβάσεις των τρίτων για προσαρμογή στη δική τους λογική και απαιτήσεις.

Για την ΕΔΕΚ η εισβολή είναι εισβολή, η κατοχή είναι κατοχή, το κατοχικό καθεστώς και οι αξιωματούχοι του είναι ένα ψευδοκράτος (στο οποίο δεν είμαστε διατεθειμένοι να προσδώσουμε οποιαδήποτε συνταγματική ή διεθνή νομιμότητα), και η απελευθέρωση είναι απελευθέρωση.

Λευκωσία, 10 Ιουλίου 2018

Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Μαρίνος Σιζόπουλος

Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Μ. Σιζόπουλος, απέστειλε σήμερα στην Υπουργό Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κ. Ζέτα Αιμιλιανίδου, την πιο κάτω επιστολή με την οποία ζητά οι πολίτες που ευρίσκονται στον κατάλογο αντιστασιακών και τυγχάνει να είναι συνταξιούχοι ή πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν με σύνταξη χαμηλότερη του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, να τύχουν μιας πρόσθετης οικονομικής βοήθειας με τη μορφή του μηνιαίου επιδόματος, ώστε να βελτιωθεί η οικονομική τους κατάσταση.

Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής:

«Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Με την ευκαιρία των μαύρων επετείων του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής  του 1974, θα ήθελα να θέσω υπόψη σας ένα θέμα που αφορά τους πολίτες αντιστασιακούς εναντίον του πραξικοπήματος και της προηγηθείσας έκνομης δραστηριότητας, οι οποίοι μέχρι στιγμής δεν έχουν λάβει οποιανδήποτε κρατική ενίσχυση.

Είναι γνωστό πως άλλες κατηγορίες αντιστασιακών, όπως για παράδειγμα εκείνοι οι οποίοι υπηρετούσαν στο αστυνομικό σώμα, έτυχαν μέσω των προαγωγών που έλαβαν, έμμεση οικονομική στήριξη, καθώς  επίσης και οι μαχητές εναντίον της τουρκικής εισβολής του 1974 κατόπιν των τελευταίων αποφάσεων της κυβέρνησης.

Έχοντας ως δεδομένο τα πιο πάνω, ως ΕΔΕΚ εκτιμούμε ότι όσοι ευρίσκονται στον κατάλογο αντιστασιακών και τυγχάνει να είναι συνταξιούχοι ή πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν, με σύνταξη χαμηλότερη του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, να τύχουν μιας πρόσθετης οικονομικής βοήθειας με τη μορφή του μηνιαίου επιδόματος, ώστε να βελτιωθεί η οικονομική τους κατάσταση.

Με εκτίμηση

Μαρίνος Σιζόπουλος

Πρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ»

 

Λευκωσία, 9 Ιουλίου 2018

ΕΔΕΚ ΓΡΟΘΙΑ

 

Η Βουλή καλείται για ακόμη μια φορά σε συνθήκες τετελεσμένων γεγονότων να προσυπογράψει τον επίλογο μιας σημαντικής οικονομικής πτυχής με τεράστιες, όμως, κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Καλείται η Βουλή να αναλάβει την ευθύνη να δώσει λύση σε ένα θέμα που δεν είχε εμπλοκή, δεν είχε ενημέρωση, δεν κλήθηκε σε συζητήσεις για να δώσει προτάσεις.

Αυτό που βιώνουμε σήμερα δεν είναι στιγμιαίο γεγονός, είναι το αποκορύφωμα μιας πορείας που άρχισε με την κακοδιαχείριση του Συνεργατισμού πριν το 2013 και οδήγησε στην κρατικοποίηση του για να συζητάμε σήμερα την ιδιωτικοποίηση του και ενδεχομένως το ξεπούλημα του. Είναι ακόμα αποτέλεσμα:

  • της αδυναμίας της Διοίκησης του να αναδιοργανώσει, να ανασυγκροτήσει και να διοικήσει σωστά τη ΣΚΤ
  • της απουσίας εποπτικού ελέγχου από την Κεντρική Τράπεζα
  • της ανύπαρκτης πολιτικής καθοδήγησης στο Συνεργατισμό

Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και η Κυβέρνηση ελέγχονται και για το γεγονός ότι δε διεκδίκησαν από τους ευρωπαϊκούς εποπτικούς μηχανισμούς παρεκκλίσεις και ελαστικότητα αντιμετώπισης του χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου.

Ελπίζουμε ότι αυτή τη φορά η έρευνα θα καταλήξει, θα αποδώσει ευθύνες και θα υπάρξει τιμωρία και δε θα έχουμε επανάληψη με ό,τι έγινε με το Χρηματιστήριο, τις Κυπριακές αερογραμμές, την κρίση του 2013, κτλ. Όμως μέχρι τώρα δε διαπιστώσαμε να υπάρχει ευθιξία και παραιτήσεις.

Μπροστά στις δύο επιλογές δεν είχαμε τεκμηριωμένες εισηγήσεις για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, με την υιοθέτηση της μιας ή της άλλης λύσης. Υπήρξε μόνο κινδυνολογία. Ούτε και ακούσαμε όποια αξιόπιστη τρίτη επιλογή. Γι’ αυτό και επιλέγουμε με βάση τις άμεσες επιπτώσεις από τις επιλογές που έχουμε ενώπιον μας. Με υπευθυνότητα και εντιμότητα θα προσπαθήσουμε:

  • να διασφαλίσουμε τις καταθέσεις των πολιτών
  • να δημιουργήσουμε συνθήκες ομαλότητας στον τραπεζικό τομέα
  • να πράξουμε ό,τι είναι δυνατό για να αποφύγουμε δεύτερο μνημόνιο

Δεν παραγνωρίζουμε τον κίνδυνο που ενδεχόμενα ο φορολογούμενος πολίτης να επωμιστεί πρόσθετες οικονομικές επιπτώσεις.

Η θετική ψήφος στις εγγυήσεις δε δίνεται ούτε ως ανοχή για την κακοδιαχείριση ούτε και ως επικύρωση της πολιτικής της Κυβέρνησης. Είναι ψήφος στήριξης των πολιτών είτε ως καταθετών είτε φορολογούμενων.

Επιπρόσθετα, ανεξάρτητα από τη στήριξη που δίνουμε στις εγγυήσεις, απαιτείται:

  • η θέσπιση αυστηρού μηχανισμού ελέγχου της διαδικασίας διαχείρισης των εξυπηρετούμενων δανείων που θα αναλάβει η Ελληνική
  • η διασφάλιση των οικημάτων των ΣΠΕ στις κοινότητες ώστε να αξιοποιηθούν προς όφελος των κοινοτήτων και να μην πωληθούν
  • πρόσθετη προστασία των υπαλλήλων της ΣΚΤ

Τέλος, για τα νομοσχέδια της Κυβέρνησης σχετικά με την ενδυνάμωση του νομικού πλαισίου με σκοπό τη μείωση των ΜΕΔ, προσπάθεια μας είναι να προστατεύσουμε με τις τροπολογίες μας τους πολίτες από την αυθαιρεσία των τραπεζών.

 

Λευκωσία, 8 Ιουλίου 2018

ΕΛΙΕΣ & ΤΕΡΑΤΣΙΕΣ

Είναι φαίνεται που τη γλώσσα μάς έδωσαν ελληνική και αυτό πολλοί δεν το αντέχουν.
Ο θαρραλέος ποιητής μας Κυριάκος Χαραλαμπίδης ορθά ανίχνευσε πριν πολλά χρόνια και σε ανύποπτο χρόνο πως το πρόβλημά τους είναι που επιμένουμε να είμαστε Έλληνες. Είναι προφανές πως γι’ αυτό δεν μπορούν να ολοκληρώσουν το έργο της προδοσίας και να μας κάνουν να ανεχθούμε την επικυριαρχία του εισβολέα βολεύοντας έτσι και τα σχέδια των Αμερικανών να ελέγχουν και των Εγγλέζων να διαιρούν. Αν έβρισκαν λοιπόν έναν τρόπο να μας πείσουν να απεκδυθούμε της ελληνικής μας φύτρας, αν μας πότιζαν το φαρμάκι της νεοκυπριακής σχολής και αντίληψης, τότε όλα θα τους ήταν πολύ πιο εύκολα.

Και για τούτο αρχικά βάλθηκαν να μας πείσουν πως δεν είμαστε Έλληνες, πως πέσαμε από τον ουρανό, πως γίναμε χριστιανοί ως διά μαγείας και αίφνης μετά την Ελληνική Επανάσταση, φύσηξε ένας αέρας και μας φούντωσε τα μυαλά πως κι εμείς μπορούμε να λευτερωθούμε σαν τους κατοίκους της Ελλάδας και έτσι να γίνουμε… Έλληνες! Όχι, δεν έχω παρανοήσει, ούτε κάνω σενάρια ιστορικής φαντασίας. Κάτι τέτοιες δοξασίες παρουσιάζονταν ως η απόλυτη επιστημονική αλήθεια στα πρώτα καλοπληρωμένα συνέδρια του Χάρβαρντ, λίγα χρόνια πριν τεθεί μπροστά μας ως η «μόνη λύση που μας άξιζε» το σχέδιο Ανάν. Πήγαινα κι εγώ και άλλοι αφελείς, που ακούγοντας να ανακοινώνονται συνέδρια με τίτλο «Η Κύπρος και οι άνθρωποί της» πιστέψαμε οι ανυποψίαστοι πως θα είχαμε τη μοναδική ευκαιρία να ενώσουμε δυνάμεις με τους Τουρκοκύπριους συναδέλφους μας ενάντια στην κατοχή και την εγκληματική αλλοτρίωση του νησιού μας από τον ασύγγνωστο εποικισμό. Μας ρωτούσαν οι σύνεδροι –που αργότερα μετεξελίκτηκαν σε καλοβολεμένα golden boys των πρεσβειών και καλοπληρωμένα φερέφωνα ευτελών φυλλάδων- αν ήμασταν από τον βορρά ή τον νότο. Και όταν εγώ τους έλεγα πως είμαι από ένα χωριό στο βόρειο μέρος του νησιού, μου απαντούσαν « α, δηλαδή είσαι… Τουρκάλα» (!) για να ξινίσουν τα μούτρα τους όταν τολμούσα να διευκρινίσω πως «…ξέρετε, εγώ είμαι Ελληνίδα της Κύπρου, γεννημένη σε ένα χωριό το οποίο τώρα είναι τουρκοκρατούμενο και καθημαγμένο…».

Έτσι, από τότε τους έφταιξαν οι λέξεις! Γιατί, βλέπετε, στην υπέροχη ελληνική μας γλώσσα οι λέξεις «σημαίνουν» πολλά, και σημαίνουν πάει να πει πως έχουν κάτι ουσιαστικό να δηλώσουν και να μαρτυρήσουν! Και προκειμένου να τις σιγήσουν έπρεπε να καλύψουν τις πικρές αλήθειες που οι αγέρωχες ελληνικές λέξεις μαρτυρούσαν. Σπεύσαμε λοιπόν ασθμαίνοντας να γνωστοποιήσουμε αυτά τα ανήκουστα και ακατανόητα για εμάς τους αφελείς που επιμέναμε να πιστεύουμε στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου (!), στην τότε υπουργό Παιδείας Κλαίρη Αγγελίδου. Η ίδια φάνηκε να θορυβήθηκε και, όπως μάθαμε χρόνια αργότερα, τόλμησε να ζητήσει ένα αμελητέο κονδύλι από το Υπουργικό του Γλαύκου Κληρίδη για να επιληφθεί μερικώς της υποθέσεως αυτής και άλλων παρόμοιων. Θα το περιμένει όμως για πολύ ακόμη. Τότε οι πακτωλοί δίνονταν για να προαχθεί το σχέδιο Ανάν και οι επίγονοί του.

Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς, οι αλήθειες συνεχίζουν να μας στοιχειώνουν αμείλικτες, κι ακόμη χειρότερα για τις διαβρωμένες συνειδήσεις τους, οι αλήθειες καίνε! Η εισβολή δεν είναι παρελθόν, είναι εκεί και τη ζούμε κάθε μέρα. Και η ολοκλήρωση του εγκλήματος είναι πολύ κοντά και ακούει τώρα στο όνομα
«στρατηγική συμφωνία», κατά παραγγελία, μακριά από τον λαό και χωρίς τον λαό. Και είναι γι’ αυτό που τώρα, πιότερο παρά ποτέ, τους φταίνε οι λέξεις. Γιατί σε λίγο, και εννοώ πολύ σύντομα, θα πρέπει να αλλάξει και να επαναδιατυπωθεί η «λαϊκή βούληση». Και αυτή η έρμη η λαϊκή βούληση ενοχλεί, βλέπετε, πολύ, πάρα πολύ!

Κι αυτή η συνειδητή προσπάθεια αλλοίωσης της ιστορικής αλήθειας δεν έχει να κάνει τίποτα με τη συγχώρεση εγκλημάτων του παρελθόντος, η οποία είναι σημαντική για μια πορεία συμβίωσης. Γιατί, σε αυτήν την εξαίσια ελληνική μας γλώσσα, υπάρχει σαφής ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στη συγχώρεση και την αμνήστευση… Και ως γνήσιοι Έλληνες και ορθόδοξοι χριστιανοί, γνωρίζουμε πώς να συγχωρούμε αλλά ποτέ δεν αμνηστεύουμε, ποτέ δεν λησμονούμε. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως αν ξεγράψουμε την ιστορία μας, νομοτελειακά θα πρέπει να την ξαναζήσουμε.
Και αυτό είναι που δεν μας το έχουν συγχωρέσει ποτέ…

της Ανδρειανή Δ. Οδυσσέως
*Μέλος Π.Γ. ΕΔΕΚ.