Το «ξεπούλημα» των ΜΜΕ

«Κάθε δικτάτορας θα θαύμαζε την ομοιομορφία των και υπακοή των ΜΜΕ των ΗΠΑ» είπε ο Chomsky to 1928 αναφερόμενος στον κομφορμισμό των ΜΜΕ των ΗΠΑ στην πολιτική κατάσταση και στη συνεχόμενη συμφωνία που επεδείκνυαν προς την τότε εξουσία. Κάτι ανάλογο θυμίζει η αντίδραση της Ελίτας Μιχαηλίδου στη ζωντανή εκπομπή της, όταν, φανερά ενοχλημένη από τις θέσεις μιας τηλεθεάτριας που τάχθηκε εναντίον των θέσεων της κυβέρνησης στο Κυπριακό, την εμπόδισε να συνεχίσει διακόπτοντας τη γραμμή και ξεκίνησε την επίθεση.
Όταν, δηλαδή, η τηλεθεάτρια εξ Ελλάδος εξέφρασε ερωτήματα και ανησυχίες σχετικά με την τροπή των πραγμάτων για την επίλυση του Κυπριακού, η παρουσιάστρια , αν και της τόνιζε ότι δε θα πραγματοποιηθούν πολιτικές τοποθετήσεις αυτή τη βδομάδα αυτοαναιρέθηκε κατευθείαν με τη δριμύτατη κατηγορώ που εξαπέλυσε απέναντι στην τηλεθεάτρια και την Ελλάδα. Δεν είναι της παρούσης να αναλυθεί κατά πόσο οι πεποιθήσεις της παρουσιάστριας είναι σωστές ή λάθος, εξάλλου ο καθένας , σε μια δημοκρατική κοινωνία, μπορεί ελεύθερα να πιστεύει ότι θέλει. Όμως, τις οποιεσδήποτε θέσεις και αν έχουν οι δημοσιογράφοι, οφείλουν να τις κρατούν σε ιδιωτικό επίπεδο και όχι να εκφράζονται δημόσια, διότι έτσι απεμπολείται ο αμερόληπτος και διαφανής χαρακτήρας που πρέπει να διακατέχει τα ΜΜΕ, δημιουργώντας πολιτική προπαγάνδα. Ειδικά όταν αυτό διαδραματίζεται σε ένα κρατικό κανάλι, το οποίο πρέπει να αναλάβει και τις ανάλογες ευθύνες.

«Ο Τύπος είναι η τέταρτη εξουσία του Βασιλείου» είπε ο Carlyle Thomas Άγγλος συγγραφέας. κι αυτή η δήλωση έμεινε στην ιστορία γιατί πράγματι έτσι έχουν τα πράγματα. Τα ΜΜΕ έχουν τη δύναμη να γίνουν ηθικοπλάστες, να προωθούν πρότυπα, αντιλήψεις και ναι να κάνουν και πολιτική προπαγάνδα αν επιθυμούν. Όμως με βάση την αρχή δεοντολογίας και ραδιοτηλεόρασης  αυτό δεν είναι επιτρεπτό, αντιθέτως πρέπει, όχι μόνο να αποφεύγεται, αλλά και να γίνονται και οι ανάλογες κυρώσεις όταν τέτοια περιστατικά λαμβάνουν χώρα.

Είναι ανεπίτρεπτο να επιτρέπονται τέτοιες συμπεριφορές, και ειδικά από κρατικά κανάλια. Είναι ανεπίτρεπτο, επίσης, σε ζωντανές εκπομπές να γίνεται προσπάθεια φίμωσης των τηλεθεατών που παρεμβαίνουν. Ποιο το νόημα της ζωντανής εκπομπής τότε; Δε γίνεται να επιζητούμε μόνο ευφημισμούς, κυρία Ελίτα, πρέπει να είμαστε σε θέση να ακούσουμε και την αρνητική κριτική και τις θέσεις που εναντιώνονται με τις δικές μας σιωπηλά  και αμερόληπτα, γιατί αυτό υποτίθεται ότι πρεσβεύει ο ρόλος του δημοσιογράφου.