ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η Αραβική Άνοιξη ήταν η αρχή του Ευρωπαϊκού χειμώνα…

Νίκος Σολωμου

Έχουν περάσει έξι χρόνια από τη στιγμή που για πρώτη φορά ξέσπασε η Αραβική ‘Άνοιξη.. Άραγε τι μπορεί να πήγε στραβά το 2011 για να δημιουργηθεί αυτή η έκρυθμη κατάσταση; Λίγο οι αδύναμοι θεσμοί, οι σχεδόν ισόβιοι ηγέτες, η αδύναμη κοινωνία των πολιτών και έτσι, η Μέση Ανατολή που σιγόβραζε για χρόνια, τελικά εξερράγη. Στην ουσία η Αραβική Άνοιξη ήταν το εφαλτήριο για την ανατροπή παγιωμένων για δεκαετίες καθεστώτων. Από τότε μέχρι σήμερα ο απολογισμός όσο πάει χειροτερεύει.

Σήμερα παρόλα αυτά, οι αραβικές εξεγέρσεις στην πραγματικότητα χαρακτηρίζονται πρωτίστως από τις συγκρούσεις και καθορίζονται κυρίως από τον θρησκευτικό φανατισμό. Αποτέλεσμα αυτού, η ραγδαία άνοδος του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» και η γέννηση του «Ισλαμοφασισμού» με τους τζιχαντιστές να είναι στο επίκεντρο της διεθνούς κοινότητας. Η συνέχεια… ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, γνωστή.. Τρομοκρατικές επιθέσεις παντού.

Στις 7 Ιανουαρίου 2015 (Γαλλία) στα γραφεία γνωστού γαλλικού περιοδικού με το «Je suis Charlie» να γίνεται «σύνθημα» σε όλο τον κόσμο.. Στις 14 Φεβρουαρίου 2015 σε ένα πολιτιστικό κέντρο στη Δανία.. Στις 13 Νοεμβρίου 2015 στη Γαλλία στο περίφημο Stade de France όπου διεξαγόταν ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των εθνικών ομάδων Γαλλίας εναντίον Γερμανίας και ταυτόχρονα με άλλες πολλαπλές εκρήξεις σε διάφορα μέρη του Παρισιού, σε κεντρικά καφέ, σε εστιατόρια και στο συναυλιακό χώρο του Bataclan.. Στις 12 Ιανουαρίου 2016 και 19 Μαρτίου του ίδιου έτους σε εμπορικό κέντρο και στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης και συγκεκριμένα στο πλέον πολυσύχναστο σημείο της Πόλης, στην πλατεία Ταξίμ (Τουρκία).. Στις 22 Μαρτίου 2016 (Βέλγιο) με δύο απανωτές εκρήξεις στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών και μια άλλη έκρηξη σε σταθμό μετρό Maalbeek.. Στις 28 Ιουνίου 2016 έξω από τον τερματικό του διεθνούς αεροδρομίου Ατατούρκ (Τουρκία).. Στις 14 Ιουλίου 2016, όπου ένα φορτηγό όχημα «έπεσε» πάνω σε συγκεντρωμένο πλήθος στη Νίκαια (Γαλλία).. Στις 19 Δεκεμβρίου 2016, όπου μέσα στην καρδιά της Ευρώπης (Γερμανία) είχαμε την «πτώση» ενός φορτηγού πάνω σε πλήθος στη χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου ξυπνώντας μνήμες «Νίκαιας».. Την Πρωτοχρονιά (01 Ιανουαρίου 2017) στο παραλιακό κλαμπ Reina της Κωνσταντινούπολης.. Στις 22 Μαΐου 2017 αδιανόητη φρίκη σε μια ποπ συναυλία γεμάτη παιδιά και εφήβους στο πασίγνωστο Manchester Arena (Αγγλία)..

Σε όλες τις πιο πάνω τρομοκρατικές επιθέσεις, οι υποστηρικτές και οπαδοί του «Ισλαμικού Κράτους», να πανηγυρίζουν.. Εντάξει το καταλάβαμε, όλοι οι μουσουλμάνοι δεν είναι τζιχαντιστές. Όλοι όμως οι τζιχαντιστές – μέχρι στιγμής – αποδεικνύονται μουσουλμάνοι. Και απλά διευκρινιστικά, όλοι οι ακραίοι μουσουλμάνοι είναι ισλαμιστές. Αποδεικνύεται επίσης, ότι η τρέλα και ο φανατισμός είναι από τα ισχυρότερα απ’ όλα τα όπλα του πλανήτη, δε νικιούνται με τίποτα και μόνο θύματα αφήνουν πίσω τους στο βωμό του θρησκευτικού παραληρήματος. Συνεπώς, οι πολύκροτοι τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους»

που αιματοκυλούν και καταπιέζουν λαϊκές μάζες στο Ιράκ, στη Συρία και στις χώρες που προαναφέρθηκαν, δεν είναι ούτε «καινοφανής», ούτε «πρωτότυπη» ιστορία.

Αδιαμφισβήτητα η τρομοκρατία δεν εξισώνεται, αλλά ο κίνδυνος και η βία έχουν το ίδιο πρόσωπο. Πέραν πάσης αμφιβολίας, πρέπει να θεωρείται ότι καμία μορφή βίας δεν αποτελεί δικαιολογία για βιαιοπραγία εναντίων αμάχων πολιτών και ανηλίκων παιδιών. Ναι, παιδιών! Τόσο μικρών παιδιών, όπου τα όνειρα τους, ήταν στις σκέψεις των γονιών τους. Έτσι, με τον πιο «επίσημο» τρόπο, πλέον, δολοφονείται η ελπίδα μας στην ανθρωπότητα! Τόσοι άνθρωποι και καθόλου ανθρωπιά και όσο περνάει ο καιρός η κατάσταση χειροτερεύει και αυτό που γίνεται δεν αξίζει σε κανένα και για κανένα λόγο. Ένα από τα κύρια αίτια αυτών των τραγικών και θλιβερών γεγονότων είναι η αδράνεια. Μιας αδράνειας που οδηγεί σε λάθος δρόμους. Ως εκ τούτου, δεν αρκούν μόνον οι καταδικαστικές δηλώσεις. Τραγική απόδειξη της σοβαρότητας που επισκιάζει ολόκληρη την Ευρώπη, με τα τελευταία γεγονότα αποτροπιασμού και αγανάκτησης.

Για να αλλάξει αυτό βέβαια, χρειάζεται αλλαγή πολιτικής, κανόνες και μια σειρά από άλλα ζητήματα. Να θυμόμαστε ότι δεν ήταν πάντα έτσι στη Μέση Ανατολή… Μα, ακριβώς: ούτε και η παγκοσμιοποίηση υπήρχε πάντα σε τέτοιο βαθμό. Εν κατακλείδι, ο φανατισμός πάντα γεννάει φασισμό και ο φανατισμός αφήνει πίσω του μόνο θύματα. Ας αγαπάμε μόνο τους ανθρώπους.