Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα

ΕΛΕΝΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ

Έλενα Περικλέους

Β΄ Αντιπρόεδρος ΕΔΕΚ, Εκπαιδευτικός

 

Έφαγα λοιπόν και εγώ σαν καλό κορίτσι το μηλαράκι μου, για να κάνω πέρα τον γιατρό και πήγα για ύπνο. Πού να ήξερα τι με περίμενε!
Χάθηκα σε νοσοκομειακούς διαδρόμους. Από παράθυρο σε παράθυρο. Από ραντεβού σε ραντεβού. Από ειδικότητα σε ειδικότητα. Με ένσημα και χωρίς ένσημα. Με κάρτες νοσηλείας, λογιών λογιών χρωμάτων.
Τελικά, και μετά από πολύ περπάτημα, πολύ αναμονή (μηνών)- για ραντεβού- ή σε ουρές με το χαρτάκι με τον αριθμό στο χέρι, πολλά παρακάλιά και τηλεφωνήματα σε γνωστούς και φίλους, για να βρω μια άκρη- μέσο που μετονομάζεται σε γνωστό ή φίλο- κατάφερα να δω τον ειδικό.
Το πρόβλημα μου σοβαρό. Η λίστα αναμονής τεράστια. Ο ειδικός, ηθικός όντας να μην δέχεται φακελάκια. Ο γνωστός όχι και τόσο γνωστός για να παρεισφρήσω στην κορυφή της λίστας αναμονής. Για εξωτερικό ούτε λόγος. Δεν ανήκω βλέπετε στην υψηλή αυλή. Δεν ανήκω ούτε στην κάστα των Φεουδαρχών, των αριστοκρατών της γης,- ένα χωραφάκι όλο κι όλο έχω και αυτό στα κατεχόμενα και αρνούμαι να καταφύγω στην επιτροπή αποζημιώσεων- ούτε και στους αριστοκράτες της δύναμης (αξίωμα κανένα- που να έχει τουλάχιστον σημασία για το εν λόγω μου αίτημα). Στη χαμηλή αυλή και με το ζόρι. Αν ζούσα τον καιρό της Φεουδαρχίας σίγουρα στους πένητες θα ανήκα και ας λένε πως οι δημόσιοι υπάλληλοι ακριβοπληρώνονται.

 

Ξέχασα να σας πω πως την κάρτα δωρεάν νοσηλείας μου την φυλάω σε μέρος ασφαλές. Και στον ύπνο και στον ξύπνιο μου. Το χρηματοκιβώτιο μου δεν έχει ούτε μετρητά, ούτε αξιόγραφα, ούτε τίτλους ιδιοκτησίας. Την κάρτα δωρεάν νοσηλείας μου έχει όλη κι όλη. Μόνη και έρημη. Βασίλισσα. Ξυπνώ το βράδυ και την ελέγχω ξανά και ξανά, αφού χωρίς εκείνη είμαι ένα τίποτα.
Και ο εφιάλτης συνεχίζεται. Βλέπω τον Υπουργό Υγείας να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, αφού το ΓΕΣΥ θα πάει σίγουρα στην ολομέλεια, χωρίς άλλες τροπολογίες. Και τον πιστεύω. Φαίνεται καλό παιδί. Και παίρνω κουράγιο.

 

Ξυπνώ κάθιδρη. Τρώω άλλο ένα μήλο για καλό και για κακό και ξαναπάω για ύπνο. Να δω τι θα γίνει στη συνέχεια. Εννοείται πως περνώ από το χρηματοκιβώτιο να ξαναελέγξω πως κανένας δεν πείραξε την κάρτα νοσηλείας μου. Κάνω και τον σταυρό μου ευχαριστώντας τον μεγαλοδύναμο που με αξίωσε να είμαι δημόσιος υπάλληλος και να έχω κάρτα δωρεάν νοσηλείας, γιατί η μόνη άλλη επιλογή θα ήταν μια ασφάλεια ζωής, αλλά για κάτι τέτοιο θα έπρεπε να μεταπηδήσω από την χαμηλή στη υψηλή αυλή και αυτό δεν είναι και πολύ εύκολο αφού οι τίτλοι ευγενείας είναι κληρονομικοί.

 

Και μπαίνω ξανά στο όνειρο- που ελπίζω να μην μετατραπεί με καμιά ξαφνική τροπολογία σε εφιάλτη- για να δω την συνέχεια. 1η Ιουνίου 2019, και αφού ξεκινήσω να πληρώνω εισφορές τρεις μήνες πριν, θα μπορώ να απολαύσω, πρωτοβάθμια, εξωνοσοκομειακή περίθαλψη! Α ρε μάνα μου γλέντια! Και ένα χρόνο ακριβώς μετά, το κερασάκι στην τούρτα! Και Εξωνοσοκομειακή! Και όλα θα αλλάξουν. Μόνο 6 ευρώ για ειδικό γιατρό. Μόνο 10 ευρώ για διαγνωστική εξέταση, ξέρετε αξονικούς και τα υπόλοιπα τρομακτικά. Ένα (1) μόνο ευρώ- συμβολικό- για αναλύσεις και 10 ευρώ για φυσιοθεραπείες και τα υπόλοιπα. Με οροφή τα 300 ευρώ! Τα υπόλοιπα εντελώς δωρεάν (εξαιρούνται οι συνεισφορές – από 2,65%-4% των εισοδημάτων σου ανάλογα με την κατηγορία σου). Εννοείται πως η συλλογική ασφάλιση υγείας την οποία ετοίμασαν για μας είναι καλή. Πολύ καλή! Τώρα για τις υπόλοιπες λεπτομέρειες της αυτονόμησης και των εργασιακών διασφαλίσεων και δικαιωμάτων και το τι σημαίνει για τον ιατρικό και παραϊατρικό κόσμο χρήζει μεγάλης συζήτησης και πολλές λεπτομέρειες θα πρέπει να αναφερθούν.
Ας πάει και το παλιάμπελο. Επιτέλους το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα και ο εφιάλτης «πάω στο νοσοκομείο» θα πάψει. Ή έτσι ελπίζουμε. Φυσικά θα μου πείτε, πόσο χειρότερα μπορεί να είναι τα πράγματα; Όταν κάτι πιάσει πάτο, κάθε αλλαγή μόνο προς τα πάνω μπορεί να είναι. Το ερώτημα όμως για ακόμη μια φορά, είναι γιατί σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο, αφήνουμε τα πάντα να πιάσουν πάτο πριν τα μεταρρυθμίσουμε; Μήπως για να δεχόμαστε ως μάννα εξ ουρανού, ό,τι μας προσφέρεται, αφού στην «αναβροχιά καλό και το χαλάζι»;

 

Όπως και να έχει προσωπικά αποφάσισα να είμαι ευτυχισμένη με το όλο θέμα, αφού όπως είπε και ο Βολτέρος, η ευτυχία, εκτός από το ένα μήλο την ημέρα, κάνει και εκείνη καλό στην υγεία. Με την ευτυχία και το μήλο, αχρείαστοι ας είναι οι γιατροί, αλλά για παν ενδεχόμενο ας το «κτίσουμε» το ΓΕΣΥ που κατάντησε και αυτό ένα από τα πολλά γεφύρια της Άρτας μας.

Έλενα Περικλέους
Β΄ Αντιπρόεδρος ΕΔΕΚ, Εκπαιδευτικός

You may also like