Θα φας τη σκόνη μου

image-download2_0

«Θα φας τη σκόνη μου» λέμε όταν θέλουμε να υποδείξουμε την ανωτερότητά μας σε κάτι και την βαθιά πεποίθηση μας πως θα τερματίσουμε πρώτοι στην όποια αναμέτρηση.

Δεν ξέρω ποιου τη σκόνη τρώμε τις τελευταίες μέρες αλλά η συγκυρία είναι ιδανική για προβληματισμό. Πρέπει να περιορίσουμε έτσι κι αλλιώς τις κινήσεις μας στα εντελώς απαραίτητα. Κάθομαι λοιπόν, όπως ο κάθε σώφρων, ή μήπως καλύτερα άφρων, αφού μόνο τον εαυτό τους βάζουν σε μπελάδες οι σώφρονες, και προβληματιζόμενη όπως ο κάθε κριτικά σκεπτόμενος πολίτης, με το κλιματιστικό στο φουλ …ξεκινώ να αναλύω τα της σκόνης, τα αίτια, τα αποτελέσματα και τις παρενέργειές της.

Σκόνη που έρχεται ως σαφέστατο παράπλευρο αποτέλεσμα/απώλειες του πολέμου στη Συρία. Ενός πολέμου που μέχρι τώρα ερχόταν στα αυτιά, στα μάτια και την ψυχή μας, μόνο με τους τίτλους στις εφημερίδες και προσφάτως με τους μετανάστες που καταφέραμε να περισώσουμε. Ξεβολεύεται η συνείδησή μας κάθε που όπως λέει και ο Αλκίνοος, «τρώμε sushi και ονειρευόμαστε επανάσταση». Ο πόλεμος που εμείς ως Δύση (τα ονόματα των ενόχων πασίγνωστα αλλά και η ενοχή των ανεχόμενων δεδομένη). Μια σκόνη που έρχεται να παρενοχλήσει τη βολή μας και να μας υπενθυμίσει τα των κινδύνων της γειτονιάς μας.

Δηλώνω λοιπόν, εν γνώσει των συνεπειών του νόμου, πως είμαι ένοχη, αφού το ανέχτηκα, αφού το θεώρησα πάνω κάτω ως δεδομένο και αναπόφευκτο, αφού έχυσα απλώς λίγα κροκοδείλια δάκρυα την ίδια ώρα που έπαιζα στο τελευταίας τεχνολογίας κινητό μου. Εγώ κυρίες και κύριοι ευθύνομαι για την σκόνη που ταλαιπωρεί τον τόπο μας και μας ξεβολεύει από τη βολή μας.

Βρήκαμε, ή έτσι νομίζω τουλάχιστον, το αίτιο. Ας μετακινηθούμε στα αποτελέσματα. Αποτέλεσμα; Αντί να μου θολώσει την όραση, όπως αφελέστατα πίστευα, μου ξεκαθάρισε εν ριπή οφθαλμού το σκηνικό. Μπορώ να δω καθαρά. Είδα την λίστα Λαγκάρτ! Μπόρεσα να διαβάσω ακόμα και τα μικρά γράμματα, αλλά όπως πολύ καλά γνωρίζετε, η νομοθεσία δε μου επιτρέπει να επεκταθώ περαιτέρω… Είδα όμως ένα κάποιο φως. Δεν θα πω τίποτα για τα οικονομικά σκάνδαλα πρώην κυπριακής τράπεζας, η οποία έχει εκλείψει όπως την εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία, και τα γνωστά με την Δικαστική εξουσία.

Βλέπω και τα της λύσης ξεκάθαρα. Επιτέλους μπορώ να διακρίνω τις λεπτές αποχρώσεις ανάμεσα στις έννοιες ιδιοκτήτης και χρήστης, αντιλαμβάνομαι με απόλυτη επάρκεια το θέμα των κριτηρίων, καταλαβαίνω τις αντιπαραθέσεις στα κόμματα του κέντρου, αποκτά τώρα νόημα όλη η τρέλα που διαβάζω στα μέσα ενημέρωσης και η παρουσίασή της από διαφορετικές οπτικές γωνίες – καλά μιλάμε για εξαιρετική ευρηματικότητα, εννοείται πως βλέπω καθαρά τα των μεταγραφών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου με κριτήρια Αγγλικών πανεπιστημίων, και εννοείται ότι αντιλαμβάνομαι πως καμία διασύνδεση δεν υπάρχει ανάμεσα στις μετεγγραφές και την ενισχυτική ένεση που χρειάζεται το ιδιωτικό σχολείο.

Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρες. Βλέπω. Είδα το φως το αληθινό. Εκείνο που έκρυβε το άπλετο φως, το είδα στο μισοσκόταδο της σκόνης, που άφησε τα τέρατα να αρχίσουν να κυκλοφορούν ελεύθερα αφού ήταν πλέον υπό την κάλυψη της σκόνης.

Ελπίζω πραγματικά καμία βροχή να μην ξεπλύνει τη σκόνη. Για να μπορέσω τελικά να συνεχίσω να βλέπω αληθινά. Αφού πλέον δε θα χρησιμοποιώ τα μάτια για να αντικρίσω όλα όσα για το θεαθήναι κατασκευάζονται, αλλά τη βαθιά εσωτερική ματιά που όλοι διαθέτουμε.

Δεν γνωρίζω ποιου τη σκόνη τρώμε, αλλά πραγματικά με υποχρέωσε σε μια αναπόφευκτη ενδοσκόπηση. Κυριολεκτική και μεταφορική. Η βροχή που θα την ξεπλύνει προσωρινά, δε θα μας σώσει. Δε θα ξεπλύνει καμιά βρωμιά. Δεν ξεπλένονται βλέπετε με τη βροχή, αλλά με την εγρήγορση και τη νέμεση.

Παρενέργειες και κλείνω. Να προλάβω πριν αρχίσει να βρέχει και να ξεπλένει τη σκόνη, να παραδεχτώ πως πολύ με βολεύει ο καθαρός ουρανός. Ξεχνιέμαι και ανέχομαι. Παρενέργεια σοβαρή και πιθανή; Όσοι έφαγαν πολλή σκόνη, να μην μπορέσουν ποτέ να ξεχάσουν, όσα στον κουρνιαχτό της αποκαλύφτηκαν.

Και τότε τι θα κάνουμε χωρίς τη σκόνη; Η σκόνη τουλάχιστον ήταν μια κάποια λύση

You may also like