ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Όταν ευθυγραμμιστούν τα αστέρια…

anastasiadisakintzi-thumb-large

Όταν έχει μπει για τα καλά ο Αύγουστος, ο ιδρωμένος, ο καυτός, ο τεμπέλης, ο δολοφόνος, ο αργός… Ο Αύγουστος των διακοπών και της καυτής αναμονής των περαιτέρω. Με το καρπούζι στο τραπέζι και το φεγγάρι να ταξιδεύει τους αταξίδευτους όλα μπορούν να συμβούν. Έχει αποδειχτεί ξανά και ξανά. Δε θα ξύσω πληγές. Δεν είναι αυτή η πρόθεση μου.

Δε θέλω να γράψω για το κυπριακό. Αλλά είναι παρόν παντού και μου τριβελίζει το μυαλό. Με όσα ακούω, με όσα διαβάζω, με όσα θυμάμαι, με όσα θέλω, με όσα φοβάμαι…

Θέλω και εγώ τα παιδιά μου να μεγαλώσουν με την ειρήνη στο προσκέφαλο να τα ταξιδεύει και να χρωματίζει τα όνειρά τους.

Θέλω και εγώ τα παιδικά μου χρόνια πίσω. Εκείνα που διακόπηκαν από τις βόμβες των αεροπλάνων και τον θάνατο. Το άγγιγμα του το νιώθω μέχρι σήμερα…

Θέλω να πιστέψω πως έχουν ευθυγραμμιστεί τα αστέρια και λόγω της πλανητικής τους ευθυγράμμισης θα λυθεί επιτέλους το Κυπριακό…

Θέλω να πιστέψω πως επειδή συναντήθηκαν δυο συνομήλικοι Λεμεσιανοί που μοιράζονται το κοινό όραμα για μια νέα Κύπρο θα εξαφανιστούν οι σκιές και θα μετατραπεί σε φάντασμα η εισβολή και η κατοχή…

Θέλω κάτω από τα ευθυγραμμισμένα αστέρια να πιστέψω πως η τέχνη, η μουσική, το θέατρο, στα κατεχόμενα, ή μήπως δεν ήταν ποτέ κατεχόμενα, αρχαία μας θέατρα και λοιπά αρχαιολογικά μνημεία θα εξαφανίσουν την απουσία επαφής τόσων χρόνων, τη δυσπιστία, το μίσος ενίοτε (γιατί δεν είναι όλοι πετυχημένοι νέοι με πολλά ακαδημαϊκά προσόντα και σπουδαίες θέσεις που ξαφνικά βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για λύση, κάποιοι έχασαν, πόνεσαν, ζουν με μνήμες που τους κόβουν τη ζωή στα δύο) και θα φέρουν τις δύο κοινότητες κοντά, όπως ακριβώς κοντά ήρθαν και οι ηγέτες τους. Για να μην παρεξηγηθώ, πολύ το χαίρομαι. Είμαι σίγουρη πως ο ηγέτης της Τουρκοκυπριακής κοινότητας είναι το ίδιο ενδιαφέρουσα προσωπικότητα με τον δικό μας πρόεδρο, τον οποίο προσωπικά  θαυμάζω. Θα ήθελα πολύ και να μιλήσω μαζί τους, και θέατρο να παρακολουθήσω και μαζί τους να δειπνήσω…

Θέλω πολύ να πιστέψω πως δε θα μπουν στις μυλόπετρες της αναδόμησης της οικονομίας και της τσέπης του καθενός από εμάς, το δικαίωμα στην περιουσία και η επιστροφή της Αμμοχώστου…

Θέλω πολύ να πιστέψω πως τα σαράντα έγγραφα, όταν θα φτάσουν στα χέρια μας, θα καταγράφουν την ελπίδα για ειρήνη και πως το νέο σύνταγμα, το οποίο μπορεί να γραφτεί στο πι και φι θα διασφαλίσει την ειρήνη και την ελληνικότητα αυτού του νησιού…

Θέλω πολύ να πιστέψω πως η τόση στήριξη από όλους στην καινούρια αυτή προσπάθεια θα ευοδωθεί με επιτυχία, χωρίς τουρκικές εγγυήσεις που θα δίνουν το δικαίωμα στην αφερέγγυα υπερδύναμη της περιοχής να τα τινάξει όλα στον αέρα, όποτε θελήσει και να μείνουμε εννοείται μια φτωχή, πλην τίμια και με καλές προθέσεις, κοινότητα που αγωνίστηκε για την ειρήνη. Ελπίζω πραγματικά τα αστέρια που ευθυγραμμίστηκαν να ευθυγραμμίστηκαν τόσο που να διώξουν τα στρατεύματα κατοχής και ένα επαρκή τουλάχιστον αριθμό εποίκων για να γίνει η λύση βιώσιμη…

Θέλω πραγματικά να πιστέψω πως δε θα ξεπουλήσουμε την ιστορία μας και το αύριο των παιδιών μας στο βωμό μιας υποσχόμενης οικονομικής ανάκαμψης και πως δε θα βρεθούμε να γυρεύουμε χώρα – θα θεωρούμαστε άραγε τότε έστω πολίτες της Ε.Ε. αφού στα σίγουρα πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας δε θα είμαστε;- να στεγάσουμε τις ζωές μας…

Πιστεύω πολύ στα αστέρια, ακόμη περισσότερο στην ευθυγράμμισή τους, πιστεύω και στα μπλε φεγγάρια που λειτουργούν με τρόπο μαγικό και επαληθεύουν επιθυμίες, πιστεύω και στα παραμύθια, που στο τέλος το δίκαιο και το καλό επικρατεί και ζουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…

Μόνο κάτι με κρατά πίσω από το να αρχίσω να χορεύω τον χορό της ειρήνης και της επανένωσης κάτω από τα ευθυγραμμισμένα αστέρια. Γιατί τους αδελφούς τουρκοκύπριους τους αγαπώ τόσο ακριβώς όσο και οι χωρίς όρους υπέρμαχοι της όποιας λύσης, ίσως και περισσότερο. Την ειρήνη την ποθώ όσο και εκείνοι. Θέλω διακαώς και εγώ μια λύση βιώσιμη (το δίκαιη είπαμε το δεχτήκαμε ως μη υπάρχουσα λέξη στο λεξιλόγιο της πολιτικής για το κυπριακό, και όχι μόνο) που να διασφαλίζει το αύριο των παιδιών μας.

Τι με κρατά πίσω; Εκείνος ο δράκος που δεν κρύβεται σε σπηλιές. Εκείνος ναι που δεν προσποιείται πως είναι φυτοφάγος. Εκείνος που ενίοτε βγάζει φωτιές από το στόμα και κατακαίει κατά το δοκούν ό,τι μπαίνει στο δρόμο του. Ο δράκος που καταστρώνει εδώ και αιώνες σχέδια υποχθόνια τα οποία ακολουθεί κατά γράμμα…

Θα μου πείτε πως τώρα που ευθυγραμμίστηκαν τα αστέρια μπορεί και ο δράκος να έχει αλλάξει. Θα είμαι η πρώτη που θα τον αγκαλιάσει με αγάπη. Μπορεί εξάλλου και να τον αδικήσαμε. Κάναμε και εμείς τα λάθη μας εξάλλου…

Είμαι έτοιμη να δώσω γη και ύδωρ. Τη δική μου προαιώνια γη, το δικό μου, με τις ρίζες μου, σταγόνα σταγόνα μαζεμένο, ύδωρ, αν ο δράκος και  οι σιδερόφρακτοι φρουροί του, φύγουν και από τα χαρτιά που θα υπογράψουμε και από το χώμα της δικής μου της πατρίδας.

Είμαι έτοιμη να θυσιάσω γη και ύδωρ, τη δική μου γη και το δικό μου ύδωρ, στο βωμό της ειρήνης και της επανένωσης, στο βωμό της λύσης.

You may also like