ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Μεγάλος αδελφός ήρθε στην Κύπρο πριν τον ανακαλύψει ο Φραντς Κάφκα

katharsi-kai-timoria-gia-tin-oikonomia

Βέβαια ο Κάφκα επικεντρώθηκε στη δύναμη και τις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας να υποβάλλει στον άνθρωπο και στην κοινωνία τον τρόπο σκέψης, τρόπος συμπεριφοράς, προτιμήσεις στο φαγητό στο ντύσιμο, μετατρέποντας την κοινωνία σε άβουλα όντα, σε ρομπότ που ζουν και ενεργούν βάση των υποβολών που δέχονται. Αυτά βεβαίως, νοουμένου ότι η τεχνολογία της επικοινωνίας θα βρίσκεται είτε στα χέρια μιας κατάστασης, είτε αν πρόκειται για «πλουραλισμό» μέσων θα ελέγχονται από την ίδια δύναμη.

Με άλλα λόγια ο Κάφκα διέβλεψε και προδιέγραψε τους κινδύνους για την ανθρώπινη προσωπικότητα και για τις ανθρώπινες κοινωνίες από την μονοπώληση στην πληροφόρηση. Μονοπώληση που εύκολα μπορεί να εξελιχθεί σε πλύση εγκεφάλου.

Στην Κύπρο κάποιοι αντελήφθησαν πριν από τον Κάφκα τη σημασία της μονόπλευρης πληροφόρησης για την προώθηση των στόχων τους.

Και των σκοπών τους. Που βέβαια οι στόχοι αυτοί και οι σκοποί ήσαν πολιτικοί ή καλύτερα κομματικοί – παραταξιακοί.

Μιλάμε ασφαλώς για τα παραδοσιακά κόμματα της αριστεράς και της δεξιάς, που μπορεί να άλλαξαν διάφορα ονόματα δεν άλλαξαν  όμως «καρδιά» και μυαλά. Και συνεχίζουν μέχρι σήμερα την τακτική τους περιχαράκωσης και της μονόπλευρης, όσο είναι πια δυνατό, πληροφόρησης πλύσης εγκεφάλου για να διαφυλάξουν την εκλογική τους βάση και να εμποδίσουν το οποιοδήποτε επικίνδυνο προβληματισμό που θα τους προξενούσε απώλειες.

Η καφκική αυτή κατάσταση γεννήθηκε κι άρχισε να αναπτύσσεται στην Κύπρο μετά την δημιουργία του κομμουνιστικού κόμματος στις αρχές του 20ου αιώνα, και λίγο αργότερα του κόμματος Εθνικοφρόνων Κύπρου (Κ.Ε.Κ).

Στην αρχή η αντιπαράθεση ήταν κατά βάση τα ταξικά συμφέροντα των εργατών και των εργοδοτών.

Ακολούθησε μετά το Κυπριακό με τους δύο να βρίσκονται αρχικά σε διαφορετικά στρατόπεδα (μεν  δεχόντουσαν και αυτοκυβέρνηση) οι δε ένωσιν και μόνον ένωσιν).

Λίγο αργότερα αφού ο Νίκος Ζαχαριάδης Γ.Γ. του ΚΚΕ επέπληξε το ΑΚΕΛ για την επιλογή της αυτοκυβέρνησης, διαβεβαιώνοντας τους ότι σε λίγο οι αντάρτες θα ήσαν στην Αθήνα, το κόμμα έκαμε στροφή προς την ένωση και στο δημοψήφισμα του 1950 πρωτοστάτησε μαζί με τη δεξιά και την εθναρχία για την ένωση.

Όμως εκείνο που επέφερε βαρύτατο πλήγμα στην ενότητα του λαού ήταν ο εμφύλιος στην Ελλάδα. Ένας εμφύλιος σκληρός που «επεκτάθηκε» και στην Κύπρο όπου τα πράγματα οξύνθηκαν επικίνδυνα. Θυμάμαι, μικρός ακόμα στη Μόρφου, που ακούγαμε εμβρόντητοι για τους σκοτωμούς στη Λευκωσία. Ανάμεσα στους νεκρούς και ένας νέος Μορφίτης ο Κλωνής.

Ο Ελληνικός εμφύλιος έσπρωξε τα πράγματα προς διχαστικές πορείες. Δημιουργήθηκαν ποδοσφαιρικά σωματεία της αριστεράς κόντρα σε κείνα της δεξιάς. Οι αριστερές ποδοσφαιρικές ομάδες συνέστησαν ποδοσφαιρική ομοσπονδία, την ΚΕΠΟ, κόντρα στην ΚΟΠ. Σε κάθε συνοικία η χωριό δημιουργήθηκαν σύλλογοι (από την αριστερά) και σωματεία (από τη δεξιά). Σε κάποια απ’ αυτά μάλιστα υπήρχαν στην είσοδο επιγραφές ότι «απαγορεύεται η είσοδος εις τους κομμουνιστές». Σπάνια έβρισκε κανείς μικτά καφενεία. Συνήθως υπήρχαν καφενεία της δεξιάς και καφενεία της αριστεράς.

Τα πράγματα δεν έμειναν εδώ. Ο διαχωρισμός έπρεπε να είναι πλήρης.

Δημιουργήθηκαν συνεργατικά παντοπωλεία από την αριστερά ως επί το πλείστον, και συνεργατικά της δεξιάς, ή απλά μπακάλικα δεξιών.

Τα σλόγκαν ήσαν: Από αριστερό σε αριστερό και από δεξιό σε δεξιό.

Οι μεγάλοι αδελφοί καθοδηγούσαν ακόμα και για το τι θα πίνουν οι «δικοί» τους. Οι μεν την μπύρα ΚΕΟ, οι δε την μπύρα Κάρλσπερκ.

Με το αζημίωτο φυσικά. Και για τα αναψυκτικά. Και για τις τράπεζες ακόμα.

Προηγουμένως διασπάστηκε και το εργατικό κίνημα. Υπήρχε τότε μόνο μια ομοσπονδία, η ΠΕΟ, ίδρυσαν οι άλλοι και την ΣΕΚ. Το ίδιο και με τον Αγροτικό Συνδικαλισμό. Υπήρχε η ΠΕΚ, δημιούργησαν την ΕΚΑ.

Με τον καιρό ο διαχωρισμός προχώρησε πάρα πέρα. Σ’ όλα τα συνδικάτα των ημικρατικών οργανισμών, στο φοιτητικό και στον μαθητικό συνδικαλισμό. Κι ακόμα στους συνδέσμους γονέων.

Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε πιο ολοκάθαρα. Οι άνθρωποι ιδιαίτερα οι νέοι δεν επικοινωνούν πια.  Δε διαλέγονται.  Δέρνουν. Δεν ακούουν. Κραυγάζουν τα ζήτω τους όταν άλλοι προσπαθούν να τους μιλήσουν.

Και το χειρότερο. Όταν οι δύο μεγάλοι αδελφοί τα βρίσκουν μεταξύ τους και συμπορεύονται σε κρίσιμα ζητήματα του τόπου μας εθνικά ή οικονομικά, ή θέματα δημοκρατίας αυτοί μεν ενώνουν δυνάμεις, τους οπαδούς όμως  τους κρατούν περιχαρακωμένους και πειθήνιους στα κελεύσματα τους για να μη χάσουν την πελατεία τους.

Τα ΜΜΕ σήμερα μπορούν αν θέλουν να διαδραματίσουν ρόλο αντίθετο από αυτόν που φαντάστηκε ο Κάφκα. Να λειτουργήσουν υπέρ του διαλόγου, της διαφώτισης, του προβληματισμού, της διεύρυνσης του πνεύματος της ελευθερίας ης σκέψης προ πάντων.

Η βάση του πατριωτισμού είναι η ελεύθερη σκέψη. «Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά».

Αλλοίμονο όμως αν τα ΜΜΕ συνταχθούν με τους μεγάλους αδελφούς. Τότε η δικαίωση του Κάφκα στην Κύπρο θα είναι πλήρης αλλά και τραγική. Με την καταστροφή ενός ολόκληρου λαού.

 

You may also like