ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Νερό κι αλάτι…

20151015_agogos

Ή το Κυπριακό και η ευθυγράμμιση… που την πήρε το ποτάμι

Δεν το περίμενα αλλά καταστεναχωρήθηκα. Φαντάζομαι και όλοι εσείς. Είτε ανήκετε στην ομάδα των «τη λύση μονίμως προσκυνούντες και προσδοκούντες», αυτό δηλαδή που λέμε λύση και ξερό ψωμί, είτε ανήκετε στους «τη λύση φοβούντες», είτε ανήκετε στους αδιάφορους… είτε σε εκείνους που, μεταξύ μας δικαίως, δεν εμπιστεύεστε τους Δαναούς, άλλως Βαρβάρους, ειδικά τους δώρα φέροντες.

Την είχα δει την ευθυγράμμιση των αστεριών. Μεταξύ μας δεν την καλοείδα, αλλά πες, πες την πίστεψα. Με έκαναν να πιστέψω πως για πρώτη φορά κάτι είχε αλλάξει. Τόσος «πολιτισμός», τόση «χημεία», τόση συμπαντική θετική ενέργεια! Δεν μπορεί σκεφτόμουν, κάτι καλό θα συμβεί.

Άσε, έλεγα στον εαυτό μου, έχω βλέπετε αυτή τη συνήθεια να μιλώ συχνά μόνη μου, άσε στην άκρη τις φοβίες σου και τα τραύματα του παρελθόντος που σου προκάλεσαν οι πορείες και τα ξημεροβραδιάσματα στα οδοφράγματα. Οι εκδηλώσεις των γυναικών που όλο επέστρεφαν αλλά έκαναν μόνο κύκλους. Οι μοτοσικλετιστές που είτε τους έλιωναν στο ξύλο οι εγκάθετοι είτε τους πυροβολούσαν εν ψυχρώ και έφευγαν με το τσιγάρο στα χείλη αφού πια με τον χάρο γίναν φίλοι. Ξέχνα το τι έγινε. Να διαγράψεις προκαταλήψεις και μίση. Σταμάτα να είσαι «λύση-φοβική». Άσε και τις επιφυλάξεις σου επί των συνταγματικών θεμάτων και σταμάτα να κάνεις πως ξέρεις για τη διζωνικότητα και τις πλειοψηφίες. Γίνε και εσύ επιτέλους ολίγον τι διζωνική, έστω λίγο διζωνικότερη, αφού δεν σου ζήτησαν κιόλας να γίνεις διζωνικότατη. Δώσε χρόνο. Μην κρίνεις προτού δεις. Το momentum είναι εξαιρετικό, δείξε και εσύ επιτέλους λίγη αισιοδοξία. Όλα θα πάνε καλά… Αυτά και άλλα τέτοια έλεγα στον εαυτό μου…

Πάνω που τα κατάφερα λοιπόν να με πείσω, το έξω μου τουλάχιστον, γιατί το μέσα μου ήθελε ακόμη δουλειά, να σου και αλλάζει αίφνης το σκηνικό. Δεν χάρηκα καθόλου. Ούτε που τα σκεφτόμουν, ούτε που τα έλεγα. Είναι μια από τις φορές που η όποια επαλήθευση δεν φέρνει καμία ικανοποίηση καθώς είναι η ικανοποίηση του χειρότερου σου εφιάλτη.

Ναι, λυπήθηκα. Μπορεί να μην το πίστεψα, αλλά το έλπιζα με όλη μου την καρδιά. Μέσα μου ακόμη το ελπίζω. Και ας φαίνεται να μπερδεύτηκε η πορεία των αστεριών και να χάθηκε το momentum.

Το πολύ νερό φταίει. Με τόσο νερό, που να βρεις τον δρόμο σου; Θα αλλάξει λέει τον χάρτη. Και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ας προσέχαμε. Να μας πω αφελείς; Δε θα το έλεγα. Να μας πω απονήρευτους; Δε θα έπρεπε αφού τα σημάδια ήταν εκεί. Να μας πω υπεραισιόδοξους; Ίσως, ποιος ξέρει. Το σίγουρο είναι πως κάποιοι από εμάς πίστεψαν στα άστρα.
Δεν το βλέπουμε το δημοψήφισμα τον Μάρτη. Πολλά τα αγκάθια, πού να φυτρώσουν τριαντάφυλλα ειρήνης και επανένωσης; Θα τα πνίξει το ποτάμι το εκ Τουρκίας ορμώμενο. Αναμενόμενο, θα μου πείτε; Ίσως, αλλά σίγουρα ανεπιθύμητο. Το να προβλέπεις την καταστροφή, την κατάρρευση, την αποτυχία, δεν σημαίνει κιόλας πως το θέλεις να συμβεί.

Από την άλλη, αν κρατήσω και μια πισινή θα μπορούσα κιόλας να πω πως περίεργα ακούγονται όλα αυτά ξαφνικά. Μα από τη μια στιγμή στην άλλη; Χάνουν τα αστέρια τόσο εύκολα την ευθυγράμμισή τους; Βρε μπας και το έκαναν για να μας μαυρίσουν τη ψυχή και να μας πουν μετά ΕΚΠΛΗΞΗ! Τα βρήκαμε ξανά! Λίγο χειρότερα από εκεί που τα αφήσαμε για σας, αλλά απ’ τα ολότελα καλή είναι και η Παναγιώταινα! Και να βγούμε ξανά στις πλατείες με σημαίες και ταμπούρλα να πανηγυρίζουμε.

Αν παίζουν με τα νεύρα και την ψυχολογία μας, καλά κάνουν να προσέχουν. Γιατί μπορεί το «Νερό κι αλάτι» να είναι μια παροιμιώδης φράση που σημαίνει συμφιλίωση, επανένωση και αγαπημό, θυμίζει όμως και τη θάλασσα που όταν σηκώσει κύμα ποιος την είδε και δεν τη φοβήθηκε…

You may also like