ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η σιωπή των αμνών

ΔΥΟ ΚΡΑΤΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΟΧΗ

Μελετώντας λίγο ψυχολογία, εύκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί πως η ανθρώπινη φύση τείνει να παρουσιάσει προσαρμοστικότητα σε οτιδήποτε αποδίδεται ως κοινά αποδεκτό, επαναλαμβανόμενο και ως απόλυτα φυσιολογικό. Αυτό το βλέπει κανείς στην αναπτυξιακή πορεία του ανθρώπου, στη πρώτη φάση, όπου τα πάντα είναι αποδεκτά και υιοθετούνται από τα παιδιά φτάνει να τους δοθούν ως φυσιολογικά και ρουτίνας δεδομένα, από τα πρόσωπα που ασκούν εξουσία, δηλαδή τους γονείς η τους δασκάλους τους.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με όλους εμάς. Παρακολουθούμε μέσα στα χρόνια, όλες τις διολισθήσεις στη διαχείριση του Κυπριακού προβλήματος. Βλέπουμε ότι τη τελευταία δεκαετία κυρίως, επί διακυβέρνησης Χριστόφια και τώρα με την νυν κυβέρνηση, ο στόχος της Τουρκίας να αναβαθμίσει και να καθιερώσει ένα νόμιμο κράτος στη βόρεια πλευρά του νησιού μας γίνεται πραγματικότητα.

Έχουμε μπροστά μας, σχεδόν καθημερινά, τον νόμιμο πρόεδρο του κράτους μας να συναγελάζεται με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη μιας κοινότητας και να τον αντιμετωπίζει ως ισότιμο ηγέτη κάποιου άλλου κράτους.

Παρακολουθούμε σταδιακά, με τη δική μας ανοχή, να αλλάζει η στάση των ξένων έναντι του κ. Ακκιντζί. Ο κ. Σουλτζ ανερυθρίαστα τον προσφωνεί ως «Πρόεδρο στο Ευρωκοινοβούλιο. Καμία αντίδραση από τη Κυπριακή κυβέρνηση.
Ακολουθεί η γνωστή επιστολή από το Γραφείο του κ. Γιούνκερ που απευθύνεται στον κ. Ακιντζί ως «Πρόεδρο ΤΔΒΚ». Εμείς, σιωπούμε ως κράτος.

Αποδεχόμαστε και ανεχόμαστε να αποδίδονται τιμές αρχηγών κράτους και στους δύο διαπραγματευτές σε δείπνα.
Βλέπουμε συχνότατα στους δέκτες μας ότι στις συναντήσεις στο αεροδρόμιο Λευκωσίας ή στο σπίτι του εκπροσώπου του ΟΗΕ, προσέρχονται ο μεν κ. Αναστασιάδης με τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας στο αυτοκίνητο, ο δε κ. Ακιντζί με τη σημαία του ψευδοκράτους. Και δεν φαίνεται να μας ξενίζει η να μας ενοχλεί.Δεν φαίνεται να θεωρούμε, φαίνεται, σημαντικό, το γεγονός ότι όλοι οι υψηλόβαθμοι ξένοι αξιωματούχοι που επισκέπτονται την Κυπριακή Δημοκρατία έχουν πλέον χωριστές συναντήσεις με τον κ. Ακιντζί στα κατεχόμενα,

Πριν κάποια χρόνια, θυμάμαι, κάναμε μεγάλο ντόρο και βγαίναμε στα ΜΜΕ πολιτικοί και λαός και φωνάζαμε γιατί είχε έρθει ο ΓΓ των ΗΕ στη Κύπρο και επισκέφθηκε τον τότε Τουρκοκύπριο ηγέτη στα κατεχόμενα. Από τότε μέχρι σήμερα, πέσαμε σταδιακά σε λήθαργο. Τουλάχιστον κάποιοι από εμάς και σίγουρα η κυβέρνηση μας.

Το ερώτημα είναι: Η κυβέρνηση παίρνει καταπραϋντικά και βρίσκεται σε λήθαργο, πάσχει από μυωπικό σύνδρομο και δεν βλέπει η μήπως γνωρίζει τι γίνεται και προωθεί πολιτικές αναγνώρισης δύο κρατών, ισότιμων, που θα εκχωρήσουν εξουσία για να γίνει μια χαλαρή συνομοσπονδία με ημερομηνία λήξης;

Γιατί πως μπορεί κανένας να δικαιολογήσει με οποιονδήποτε τρόπο όλα τα πιο πάνω αναφερθέντα και την απαράδεκτη ανοχή – που έμμεσα αποτελεί και αποδοχή- του κ. Αναστασιάδη στη πρόσφατη δήλωση του κ. Άιντα ότι θα επιχειρηθεί να εφαρμοστεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο στο «τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος.»;

You may also like