ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Έχε τα μάτια σου ανοικτά..

ImageHandler

Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι απότοκο των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου και καταρτίστηκε από μία ad hoc συνταγματική επιτροπή στην οποία αντιπροσωπεύονταν απο ομάδες ειδικών συνταγματολόγων, η Ελλάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Θεμιστοκλή Τσάτσο, η Τουρκία με τον καθηγητή Nihat Erim και οι δύο κυπριακές Κοινότητες, εκ μέρους της Ελληνοκυπριακής οι Γλαύκος Κληρίδης, Γεώργιος Πολυβίου, Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης και Τάσσος Παπαδόπουλος, με νομικό σύμβουλο τον κ. Κρίτωνα Τορναρίτη Γενικό Εισαγγελέα και της τουρκοκυπριακής κοινότητας οι Rauf Raif Denktash, Halit Ali Riza, Hakki Suleyman και Ali Dana με νομικό σύμβουλο τον κ. Mehmet Nedjiatti Munir, Solicitor General. Στην επιτροπή συμμετείχε ως νομικός σύμβουλος ο Ελβετός συνταγματολόγος καθηγητής Marcel Bridel.

Ταυτόχρονα με την ανακήρυξη του νέου κράτους άρχισαν να ισχύουν τρεις Διεθνείς Συνθήκες:

Η Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας του Βασιλείου της Ελλάδος, της Δημοκρατίας της Τουρκίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η Συνθήκη Εγγυήσεως μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας αφενός και της Βρετανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας αφετέρου. Με βάση το Άρθρο 1 της εν λόγω συνθήκης η Δημοκρατία ανελάμβανε μεταξύ άλλων, να διατηρήσει την ανεξαρτησία της, την εδαφική της ακεραιότητα και την ασφάλεια της και να τηρήσει πιστά το Σύνταγμά της. Ανελάμβανε επίσης την υποχρέωση να μην προωθεί την ένωση του νησιού με άλλη χώρα ούτε τη διχοτόμησή του. Σε περίπτωση ανατροπής του καθεστώτος που προνοούσαν οι συμφωνίες, οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, σύμφωνα με το άρθρο IV της Συνθήκης είχαν το δικαίωμα να επέμβουν συλλογικά ή μονομερώς με σκοπό την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στη νήσο.

Η Συνθήκη Συμμαχίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας βάσει της οποίας η Ελλάδα και η Τουρκία ανελάμβαναν να απωθήσουν κάθε επίθεση κατά της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας του νεοσύστατου κράτους.
Αυτά για γενική ενημέρωση.

Δεν πέρασε μια γενιά από την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης -Λονδίνου και οι Τούρκοι προχώρησαν στο επόμενο βήμα. Χρησιμοποίησαν ως εφαλτήριο τη συνθήκη εγγυήσεως και την προδοσία της χούντας για να εισβάλουν και να μείνουν κατοχικό βαρίδι μέχρι σήμερα στη Κύπρο, δίνοντας χρόνο για τη σταδιακή νομιμοποίηση του παράνομου μορφώματος που δημιούργησαν τα τετελεσμένα της στρατιωτικής τους παρουσίας στο νησί.
Και τώρα, είναι ξεκάθαρο ότι επιχειρείται να επιτευχθεί το επόμενο βήμα στο διαχρονικό και καλά προγραμματισμένο πλάνο που συνέθεσε ο Nihat Erim το 1956 για επανάκτηση του νησιού από τους Τούρκους.

Η διαδικασία των συνομιλιών , όπως διεξήχθη, σε όλα τα στάδια , από την εισβολή μέχρι σήμερα, διέγραψε μια πορεία ολισθήσεων για τη δική μας πλευρά και οδήγησε τα πράγματα στη σημερινή κατάσταση. Ο ένθερμος υποστηρικτής του σχεδίου Ανάν, το οποίο απέρριψε ο λαός το 2004, σήμερα βρίσκεται στην πρωτοκαθεδρία και οδηγεί την προσπάθεια για τη λύση του γόρδιου δεσμού, μετατρέποντας την κατοχική Τουρκία σε παρατηρητή καλής θέλησης και την εισβολή σε δικοινοτική διαμάχη. Στη προσπάθεια του αυτή έχει σύντροφο και αρωγό το κόμμα που είπε όχι στο σχέδιο Ανάν τότε, με πρόθεση να τσιμεντώσει το ναι και που όντως το κάνει σήμερα πορευόμενο στην ίδια γραμμή με τους κυβερνώντες.

Μέσα από τις δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, που γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα απο διάφορα βήματα, αντιλαμβάνεται κάποιος ότι ακολουθείται η τακτική του βηματισμού του κάβουρα. Μια μπρος και μια πίσω, μια ενθουσιασμός, μια απογοήτευση, μια πρόοδος , μια στασιμότητα, μια ζεστό, μια κρύο. Θα αναβληθούν οι βουλευτικές εκλογές για αργότερα μια και είμαστε τόσο κοντά στην ολοκλήρωση της πρότασης για λύση; Η την ίδια στιγμή, δεν υπάρχουν ικανοποιητικές συγκλίσεις για να δημιουργείται αισιοδοξία για ολοκλήρωση της πρότασης;

Έτσι, παίζοντας με τη ψυχολογία του λαού, οδηγείται η κατάσταση εκεί που θέλουν να την πάρουν οι έχοντες την εξουσία. Στην απελπισία, στη κόπωση και στην ελαχιστοποίηση των αντιδράσεων.

Και αφού δημιουργηθούν οι συνθήκες, με τη κακοδιαχείριση της δικής μας πλευράς, η <ευγενής> Τουρκία θα κάνει τη κίνηση check mat και θα αποτραβήξει τα επεμβατικά της δικαιώματα, αποδεχόμενη κατάργηση της συνθήκης εγγυήσεως, πράγμα που θα δημιουργήσει ευφορία, θα την αποενοχοποιήσει αμέσως και θα της ανοίξει τον δρόμο για την ευρωπαϊκή της πορεία.

Μια τέτοια κίνηση, όμως, δυστυχώς δεν θα μας απαλλάξει από τη παρουσία της για το μέλλον του τόπου και των παιδιών μας γιατί απλούστατα η Τουρκία θα έχει στέρεα τα πλοκάμια της στο προτεκτοράτο του συνιστώντος Τουρκοκυπριακού κρατιδίου και θα διαχειρίζεται τα συμφέροντα της στη περιοχή, χωρίς να έχει πια ανάγκη τη συνθήκη εγγυήσεως.

Και αυτά, μέχρι την επόμενη κίνηση, για ολοκλήρωση και επίτευξη του τελικού στόχου, όπως αυτός δόθηκε από τον συνταγματολόγο Nihat Erim.
Η Τουρκία, βαδίζει αργά, σταθερά και στοχοθετημένα. Δεν βιάζεται και δεν χάνει ποτέ οπτική από τον τελικό της στόχο, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Γι`αυτό, όσοι βρίσκονται στην αντίπερα όχθη θα πρέπει να έχουν τα μάτια ορθάνοιχτα και να βλέπουν πέραν από τα φαινόμενα.

Κλείνω, ευελπιστώντας ότι τίποτε από τα προαναφερθέντα δεν θα πραγματοποιηθεί.

You may also like